صادرات نفت عربستان از دریای سرخ با اختلال جدی مواجه است

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، حملات پیاپی یمنی‌ها به زیرساخت‌های انرژی عربستان، معادله جنگ را از میدان نبرد به قلب اقتصاد سعودی کشانده است. درگیری میان عربستان سعودی و یمن در حال ورود به مرحله‌ای است که دیگر نمی‌توان آن را صرفاً یک رویارویی نظامی دانست. با افزایش حملات یمنی‌ها به تأسیسات نفتی و انرژی عربستان، شرکت آرامکو و زیرساخت‌های حیاتی این کشور به یکی از اصلی‌ترین نقاط آسیب‌پذیر ریاض تبدیل شده‌اند؛ نقطه‌ای که هرگونه اختلال در آن می‌تواند هم اقتصاد عربستان و هم بازار جهانی انرژی را تحت تأثیر قرار دهد.

معادله‌ای که یمنی‌ها از آن با عنوان «محاصره در برابر محاصره» و «تشدید در برابر تشدید» یاد می‌کنند، در هفته‌های اخیر شکل عملی‌تری به خود گرفته است. نیروهای یمنی در چند نوبت از حمله به تأسیسات آرامکو در جیزان خبر داده‌اند و پیش‌تر نیز ینبع و دیگر زیرساخت‌های نفتی عربستان در فهرست اهداف اعلام‌شده قرار گرفته‌اند. گزارش‌های اخیر نیز از تداوم حملات به پالایشگاه جیزان حکایت دارد. 

پیام اصلی این حملات روشن است: اگر فشار نظامی و محاصره علیه یمن ادامه پیدا کند، هزینه آن قرار نیست فقط در داخل یمن پرداخت شود.


آرامکو؛ قلب تپنده اقتصاد عربستان

برای فهم اهمیت حملات اخیر باید از خود آرامکو شروع کرد.

شرکت نفتی آرامکو فقط یک شرکت بزرگ نفتی نیست؛ این شرکت در عمل ستون اصلی اقتصاد عربستان محسوب می‌شود. از اکتشاف و استخراج نفت گرفته تا پالایش، انتقال و صادرات، بخش بزرگی از زنجیره انرژی عربستان به شبکه گسترده تأسیسات آرامکو وابسته است.

درآمدهای این شرکت نیز نقش مهمی در تأمین منابع مالی دولت سعودی دارد و به همین دلیل امنیت آرامکو مستقیماً با امنیت اقتصادی عربستان گره خورده است.

ریاض در سال‌های اخیر تلاش کرده با پروژه‌هایی مانند «چشم‌انداز ۲۰۳۰»، نئوم، توسعه گردشگری و سرمایه‌گذاری در صنایع جدید، وابستگی خود به نفت را کاهش دهد، اما واقعیت این است که نفت همچنان ستون اصلی اقتصاد این کشور است.

به همین دلیل، حمله به زیرساخت نفتی عربستان فقط به معنای آسیب زدن به چند پالایشگاه یا مخزن نیست؛ چنین حملاتی می‌تواند بر درآمدهای دولت، صادرات، هزینه بیمه و حمل‌ونقل و حتی برنامه‌های توسعه‌ای …

به گزارش ایلنا، آکسیوس در گزارشی ادعایی نوشت: ارتش آمریکا با ایجاد یک مسیر کشتیرانی در بخش جنوبی تنگه هرمز، شرایط عبور شبانه حدود ۱۵ تا ۲۰ نفتکش را فراهم کرده است. این کشتی‌ها در قالب کاروان‌های سازمان‌دهی‌شده و تحت هدایت نیروهای آمریکایی از مسیر نزدیک به سواحل عمان عبور می‌کنند. برآورد مقام‌های آمریکایی نشان می‌دهد روزانه حدود ۱۰ میلیون بشکه نفت از این مسیر جابه‌جا می‌شود؛ رقمی که تقریبا نیمی از حجم صادرات پیش از جنگ است. در برخی شب‌ها نیز حجم نفت عبوری به ۱۵ تا ۲۰ میلیون بشکه رسیده است.

اهمیت این عملیات تنها به انتقال نفت محدود نمی‌شود. تداوم عبور نفتکش‌ها از هرمز به معنای آن است که آمریکا تلاش دارد یکی از مهم‌ترین گلوگاه‌های انرژی جهان را، دست‌کم در بخشی از مسیر، از تبعات مستقیم جنگ دور نگه دارد و از وارد شدن شوک شدیدتر به بازار جهانی نفت جلوگیری کند.

آمریکا مدعی کنترل مسیر جنوبی هرمز است

بر اساس این گزارش ادعایی اکسیوس، آمریکا علاوه بر اسکورت نفتکش‌های حامل نفت، مسیر حرکت نفتکش‌های خالی را نیز مدیریت می‌کند. این کشتی‌ها از دریای عرب وارد خلیج فارس می‌شوند، در بنادر منطقه بارگیری کرده و سپس تحت پوشش امنیتی آمریکا از تنگه خارج می‌شوند.

یکی از مقام‌های آمریکایی مدعی شده است واشنگتن حدود دو ماه است کنترل مسیر جنوبی تنگه هرمز را در دست دارد. به گفته او، سپاه پاسداران همچنان می‌تواند برای کشتیرانی ایجاد مزاحمت کند، اما «کنترل تنگه» در اختیار ایران نیست.

این ادعا در حالی مطرح می‌شود که تنگه هرمز یکی از حساس‌ترین نقاط جغرافیایی جهان و شاهراه اصلی صادرات نفت کشورهای خلیج فارس است. بنابراین، ایجاد یک مسیر تحت هدایت نظامی آمریکا را می‌توان بخشی از تلاش واشنگتن برای تثبیت کنترل عملیاتی بر جریان انرژی در منطقه دانست.

کاهش توان نظارتی ایران؛ ادعای تازه آمریکا

مقام‌های آمریکایی اجرای این طرح را نتیجه مستقیم عملیات نظامی اخیر این کشور علیه ایران می‌دانند. آنها مدعی‌اند حملات دو هفته‌ای آمریکا به زیرساخت‌های راداری و سامانه‌های نظارت دریایی ایران، توان تهران برای رصد تردد کشتی‌ها در بخش جنوبی هرمز را کاهش داده است.

بر اساس این روایت، ایران اکنون برای شناسایی کشتی‌ها …