حمیدرضا مهدیزاده
پس از وقفهای کوتاه بعد از جنگ ۱۳ روزه، انصارالله یمن حملات به تأسیسات نفتی عربستان را از سر گرفت که با پاسخ مشترک پنتاگون و ریاض علیه حشدالشعبی همراه شد. همزمان با سفر نتانیاهو به آمریکا، ایران نیز در اقدامی غافلگیرکننده مواضع ایالات متحده در بحرین، کویت و اردن را هدف قرار داد تا آتش درگیریها دوباره شعلهور شود. تحلیل شما از چرایی این تقابلِ پیشدستانه، آن هم در آستانه بازگشت احتمالی ترامپ به توافق چیست؟
پیش از هر چیز باید تاکید کرد: توافقنامهای که با میانجیگری پاکستان (موسوم به توافق اسلامآباد) مطرح شد، از همان مراحل اولیه به دلیل نقض ماده پنج آن توسط ترامپ و طرح تهدیدها و ادعاهای زیادهخواهانه، عملاً فروپاشید و امیدی به تداوم آن نبود.
ارزیابی تهران این است که آمریکا علیرغم ادعای دیپلماسی، برنامه نظامی خود را دنبال میکند. آتشبسها یا توقفهای مقطعی، صرفاً «تنفس تاکتیکی» برای تجدید قوا و آمادهسازی واشنگتن جهت حملات بعدی است. آنچه امروز میبینیم، توسعه جغرافیای جنگ است
ارزیابی تهران این است که آمریکا علیرغم ادعای دیپلماسی، برنامه نظامی خود را دنبال میکند. آتشبسها یا توقفهای مقطعی، صرفاً «تنفس تاکتیکی» برای تجدید قوا و آمادهسازی واشنگتن جهت حملات بعدی است. آنچه امروز میبینیم، توسعه جغرافیای جنگ است.
و اما در مورد یمن، انصارالله که سالها تحت محاصره شدید هوایی و اقتصادی عربستان بود، پس از بمباران فرودگاه صنعا توسط عربستان- به هنگام بازگشت هیأت یمنی از مراسم تشییع آیتالله خامنهای- تنش را وارد فاز جدیدی کرد. حوثیها اعلام محاصره دریایی کردند و نفتکشهای عربستان را هدف قرار دادند. ریاض برای دور زدن تنگه هرمز، به خط لوله شرق به غرب (بندر ینبع در دریای سرخ) متکی است تا روزانه تا ۹ میلیون بشکه نفت به آسیا صادر کند؛ بنابراین حملات حوثیها در بابالمندب، شریان حیاتی عربستان را فلج میکند.
چرا آمریکا و عربستان بهجای مواضع حوثیها، حشدالشعبی عراق را هدف قرار …
