نازنین دشتی
در روزهایی که هواداران استقلال با دلهره اخبار نقلوانتقالات و حواشی مربوط به بسته بودن پنجره تابستانی را دنبال میکنند، تمدید قرارداد یک نام آشنا، همچون آبی روی آتش، آرامش را به اردوگاه آبیپوشان پایتخت بازگرداند. روزبه چشمی، مرد روزهای سخت و ستون خیمه استقلال، پس از کش و قوسهای معمول فصل نقلوانتقالات، سرانجام قلم را روی کاغذ چرخاند تا داستان او و پیراهن شماره چهار، وارد یازدهمین فصل خود شود. این تنها یک تمدید قرارداد ساده نیست؛ این تجدید پیمان فرماندهای است که رختکن استقلال بیش از هر زمان دیگری به کاریزما و تجربه او
نیاز دارد.
برای درک بزرگی این اتفاق، باید به عقب برگردیم. تابستان ۱۳۹۴ را به یاد بیاورید؛ جوانی باانگیزه و بلندقامت از صبای قم راهی تهران شد تا رویاهایش را در یکی از بزرگترین باشگاههای آسیا جستوجو کند. شاید در آن روزها کمتر کسی تصور میکرد این جوان ترکهای، روزی به یکی از نمادهای تعصب و ثبات در استقلال تبدیل شود. حالا، آن جوان جویای نام، به مردی ۳۳ ساله و پخته تبدیل شده است. روزبه در این سالها سرد و گرم فوتبال را چشید. پس از پنج فصل درخشان، برای یک ماجراجویی کوتاه در فصل ۱۴۰۰-۱۳۹۹ راهی امصلال قطر شد، اما دوری از خانه برای او چندان طولانی نبود. پاییز ۱۴۰۰، او دوباره به جایی برگشت که به آن تعلق داشت و حالا، آماده است تا یازدهمین فصل حضورش در جمع آبیپوشان را تجربه کند؛ رکوردی که در فوتبال مدرن و پرنوسان امروز ایران، شبیه به یک افسانه است.
وقتی از روزبه چشمی حرف میزنیم، از بازیکنی صحبت میکنیم که از مرز ۲۵۰بازی با پیراهن استقلال عبور کرده است. او فقط یک بازیکن نیست، بلکه بخشی از تاریخ معاصر این باشگاه است. رد پای او در مهمترین افتخارات سالهای اخیر استقلال به وضوح دیده میشود. از نقش کلیدیاش در آن قهرمانی تاریخی و بدون شکست لیگ برتر گرفته تا دو قهرمانی در جام حذفی و بالا بردن کاپ سوپرجام. اما فوتبال با لحظات دراماتیکش در یادها میماند. هواداران استقلال هرگز فینال نفسگیر جام حذفی برابر ملوان را فراموش نمیکنند. در دقیقه۱۲۰، در لحظاتی که ساقها …
