در شاخص شامخ، عدد ۵۰ مرز میان رونق و رکود است؛ بنابراین قرار گرفتن این شاخص زیر این سطح به معنای ادامه وضعیت انقباضی فعالیتهای صنعتی است.
سال گذشته نیز با وقوع جنگ ۱۲ روزه (۲۳ خرداد ۱۴۰۴) شامخ تا عدد ۳۶.۵ سقوط کرد اما ماههای پس از آن روند بازگشت به محدوده عددی ۵۰ را آغاز کرد و مهرماه وارد محدوده رونق شد و عدد ۵۳.۹ را تجربه کرد.
با افزایش نرخ ارز در ماه آذر و سپس حوادث دیماه، دوباره وارد محدودهء رکودی شد و در اسفند سال گذشته به پایینترین سطح رسید و عدد ۲۶.۷ را ثبت کرد.
گزارش شامخ وضعیت کنونی را مشابه با وضعیت صنعت پس از جنگ ۱۲ روزه توصیف میکند. فروردین ۱۴۰۵، گزارش شامخ از سقوط تا عدد ۳۸.۵ خبر میدهد و اکنون پس از چندین ماه این عدد دوباره صعودی شده است.
بازگشت ثبات سیاسی پس عبور از شوکهای ناشی از حمله آمریکا و اسراییل به ایران در پایان سال گذشته و ابتدای سال جدید و به تبع آن آرامتر شدن فضای اقتصادی، موجب شد اضطراب حوزه صنعت کمی فروکش کند، با این حال، مشکلات ریشهای تولید همچنان پابرجاست و صنعت ایران هنوز از رونق پایدار فاصله دارد.
تقاضا همچنان در رکود
یکی از مهمترین نشانههای تداوم رکود، وضعیت سفارشهای جدید است. شاخص سفارش مشتریان در خرداد عدد ۴۶.۶ را ثبت کرده که نشان میدهد تقاضا همچنان یکی از بزرگترین موانع پیش روی بنگاههاست؛ هرچند این عدد در نسبت با ماه گذشته(۴۱.۴) بیش از ۵ واحد رشد داشته است.
تداوم تورم و به تبع آن کاهش قدرت خرید خانوارها، احتیاط بخش خصوصی در سرمایهگذاری و ابهام آینده موجب شده است بسیاری از صنایع نتوانند تمام ظرفیت تولید خود را بکار گیرند.
این وضعیت بیانگر تفاوتی روشن میان وضعیت اقتصاد جنگ زده با اقتصاد دچار رکود در شرایط عادی است.
از سوی دیگر، شاخص اشتغال صنعتی نیز برای چهاردهمین ماه متوالی زیر سطح ۵۰ قرار دارد. این روند نشان میدهد بنگاهها هنوز نسبت به آینده مطمئن نیستند و در تصمیم برای افزایش هزینههای ثابت خود با احتیاط گام برمیدارند. استخدام نیروی جدید زمانی اتفاق میافتد که مدیران از تداوم رشد تولید و فروش اطمینان داشته باشند. انرژی، ارز و مواد اولیه؛ سه مانع بزرگ تولید
یکی دیگر از مهمترین چالشهای صنعت ایران همچنان تامین انرژی است. شاخص مصرف …
