رد پای فقر روی ساختار مغز

آرمان امروز : تحقیقی ۵۰ ساله نشان می‌دهد افرادی که در طول زندگی با فقر دست و پنجه نرم کرده‌اند، در پیری با کوچک‌شدن مغز و کاهش توانایی‌های شناختی مواجه می‌شوند. سال‌ها فشار مالی مداوم می‌تواند اثرات قابل‌اندازه‌گیری بر عملکرد مغز در میانسالی و سلامت آن در دهه‌های بعدی زندگی بر جای بگذارد. تحقیق پژوهشگران دانشگاه کالج لندن نشان می‌دهد مشکلات مالی طولانی‌مدت با نتایج ضعیف‌تر شناختی مرتبط است و بر این نکته تأکید دارد که فقر و تنگدستی را نباید به عنوان رویدادی موقتی در نظر گرفت، بلکه باید به عنوان عامل مزمن و تأثیرگذار بر سلامت مغز به آن نگاه کرد.مطالعه جدید داده‌های پرسشنامه‌ای مادام‌العمر از ۲,۷۵۹ بزرگسال بریتانیایی شرکت‌کننده در بررسی ملی سلامت و توسعه شورای تحقیقات پزشکی (معروف به مطالعه‌ی هم‌گروهی بریتانیایی ۱۹۴۶) را مورد بررسی قرار داده است. افرادی که در دوران جوانی و میانسالی با مشکلات مالی مداوم یا درآمد پایین روبرو بودند، معمولاً در سن ۵۳ سالگی نمرات پایین‌تری در آزمون‌های شناختی کسب کردند. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند توانایی شناختی دوران کودکی، سطح تحصیلات و محرومیت دوران کودکی نیز پایدار بود. در میان شرکت‌کنندگانی که در سنین ۶۹ تا ۷۱ سالگی اسکن مغزی انجام دادند، افرادی که درآمد پایین مداوم داشتند، با سلامت ضعیف‌تر مغز مواجه بودند. این ضعف شامل کوچک‌شدگی بیشتر مغز (آتروفی مغزی) و بزرگ‌شدن فضاهای پر از مایع درون مغز (گسترش بطن‌ها) بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که فشار مالی مزمن نه تنها بر عملکرد شناختی، بلکه بر ساختار فیزیکی مغز نیز تأثیر می‌گذارد و فرآیند پیری مغز را تسریع می‌کند. دکتر ژاک ولز، نویسنده‌ی مسئول مطالعه از واحد سلامت و پیری مادام‌العمر در دانشگاه کالج لندن، دراین‌باره توضیح می‌دهد: «بیشتر تحقیقات درباره‌ی تأثیر فقر بر مغز، فقط به یک مقطع خاص نگاه می‌کنند و نماد این هستند که آیا فرد در آن زمان خاص با مشکل مالی روبرو بوده یا نه. اما مطالعه‌ی ما با بررسی داده‌های چندین دهه، نشان می‌دهد این تداوم و انباشت مشکلات مالی در طول زندگی است که به مغز آسیب می‌زند، نه یک دوره‌ی کوتاه و گذرای سختی. به زبان ساده‌تر، فقر مزمن و طولانی‌مدت، مغز را در برابر پیری آسیب‌پذیرتر می‌کند و خطر زوال شناختی را افزایش می‌دهد.»