راضیه حسینی بالاخره کنکور امسال هم برگزار شد. کنکوری که شاید بتواند لقب عجیبترین دوره را از آن خود کند. به نظرمان داوطلبان امسال همگی بهنوعی آسیبدیده هستند.
اصلاً همین که توانستند در شرایط جنگی، آتشبسی که بود ولی نبود و پساجنگ خود را به آزمون برسانند نشان میدهد یک خاورمیانهای تمامعیار هستند. یک ولنکن ششدانگ.
این داوطلبان تنها چیزی که نداشتند آرامش و ثبات فکری و روحی بود. کنکوریهای پیش از آنها، خود را در اتاق حبس میکردند، در را به روی هر موجود زنده، حتی حشرات و جانوران میبستند، سکوت را میبلعیدند تا بتوانند از غول کنکور بگذرند. مطالب پیشنهادی قیمت طلا، سکه، دلار و سایر ارزها ۲۴ تیر ۱۴۰۲ (جدول) ۱۴۰۲/۰۴/۲۴ تولید شیرخشک نوزاد در مهرماه به ۴.۵ میلیون قوطی رسید ۱۴۰۴/۰۸/۱۴
اما بچههای امسال درحالیکه میرفتند تا در اتاق را ببندند یکهو انفجاری بیخ گوششان اتفاق میافتاد و کلاً در و پنجره با هم از جا کنده میشد؛ البته برخی که خیلی خوششانس بودند فقط کمی موج انفجار دریافت میکردند و بعد دوباره برمیگشتند سر درس و کتاب.
مغزشان دیگر نمیفهمید باید استرس داشته باشد، یا آرام باشد و درس بخواند. اصلاً کدام استرس را اول داشته باشد، نگرانی کنکور یا ترکیدن؟
اگر دیگر زیادی خوششانس بودند و شهرشان کلاً از انفجار و این حرفها دور بود، میتوانستند در را ببندند، سکوت را ببلعند، اما باز با انواعواقسام خبرها بمباران میشدند و در ادامه با لغو امتحانات و کنکور هر بار تست اعصاب و روان میدادند.
دوازدهمیها سیصد و شصت و پنج بار برای امتحانات آماده شدند، بارها برای کنکور خیز برداشتند و باز عقب نشستند، از فکوفامیل و دوست و آشنا هم تا دلتان بخواهد انواع خبرهای فیک را دریافت کردند.
یکی میگفت: «کنکور امسال اصلاً برگزار نمیشه» آن یکی میگفت: «همهی پسرها باید مستقیم برن سربازی. دیگه کنکور بی کنکور» یکی دیگر خیلی محکم و مطمئن میگفت: «من خبر موثق دارم. دیگه هیچ دانشگاهی نمیمونه که شما توش درس بخونید. الان هم نصف بیشتر رو زدن شما خبر ندارید.» و…
داوطلبان امسال در هر نقطهای از ایران، تنها چیزی که نداشتند آرامش بود و تنها چیزی که خیلی داشتند، یا مجبور شدند داشته باشند، صبر. جا دارد یکی از خوانندگان عزیز «صبر ایوب» را فقط مخصوص کنکوریهای امسال بخواند.
ابتدای ترانه هم با این بیت شروع شود
«گفته بودم اگه برگزار بشی دوباره/ غم می ره از دل و تاریکی میمیره»
و در ادامه همهی داوطلبان با هم بخوانند:
«صبر ایوب زمان، صبر منه/ تستها بی تو کشکه و زجر منه» تگ هااخبار برگزیده سرمقاله طنز
به گزارش شهر بورس، قیمت نفت برنت امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ با رشد ۰.۲۱ درصدی به ۹۴.۰۶۶ دلار در هر بشکه رسید. نفت در پایان هفته تحتتأثیر تشدید فشار آمریکا بر ایران و نگرانی درباره اختلال در عرضه خاورمیانه، دومین رشد هفتگی متوالی خود را ثبت کرد. فهرست عناوین قیمت نفت برنت امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ چرا قیمت نفت بالای ۹۴ دلار باقی ماند؟ رشد هفتگی نفت برنت به بیش از ۶ درصد رسید وضعیت بازار نفت در تعطیلات آخر هفته مهمترین عوامل اثرگذار بر نفت در شروع هفته آیندهقیمت نفت برنت امروز شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵
بر اساس آخرین نرخ ثبتشده، هر بشکه نفت برنت با رشد ۰.۲۱ درصدی در محدوده ۹۴.۰۶۶ دلار معامله میشود.
در بازارهای جهانی، قیمت نهایی برنت در پایان معاملات روز جمعه ۲۹ مرداد به ۹۴.۳۹ دلار رسید؛ این رقم نسبت به روز قبل ۶۱ سنت و معادل ۰.۶۵ درصد افزایش داشت.شاخصقیمتنفت برنت امروز۹۴.۰۶۶ دلارتغییر روزانه+۰.۲۱٪قیمت پایانی برنت در جمعه۹۴.۳۹ دلاررشد هفتگی برنت۶.۳۹٪نفت WTI در پایان جمعه۸۷.۰۶ دلاررشد هفتگی WTI۵.۶۶٪چرا قیمت نفت بالای ۹۴ دلار باقی ماند؟
مهمترین عامل افزایش قیمت نفت در روزهای اخیر، افزایش ریسک اختلال در عرضه نفت خاورمیانه است. ادامه تنش میان آمریکا و ایران، نگرانیها درباره مسیرهای انتقال انرژی و محدودیت جریان نفت از منطقه را افزایش داده است.
ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تهدید کرده است کشورهایی را که با ایران تجارت میکنند هدف تحریمهای اقتصادی قرار دهد. این موضع، احتمال محدودتر شدن صادرات نفت ایران و تشدید فشار بر عرضه جهانی را افزایش داده است.
تنگه هرمز نیز همچنان یکی از مهمترین متغیرهای بازار نفت است. گزارشها حاکی از آن است که تردد نفتکشها در این مسیر همچنان پایینتر از سطح معمول قرار دارد و همین مسئله ریسک عرضه را در بازار حفظ کرده است.رشد هفتگی نفت برنت به بیش از ۶ درصد رسید
برنت در هفته گذشته بیش از ۶ درصد افزایش یافت و به یکی از بالاترین سطوح خود از اواخر ژوئیه رسید. نفت WTI نیز در همین مدت بیش از ۵ درصد رشد کرد.
رشد قیمت نفت در شرایطی اتفاق افتاده که بازار همچنان نسبت به میزان واقعی اختلال در عرضه خاورمیانه حساس است. در مقابل، افزایش عرضه از برخی مسیرهای جایگزین مانند تولید آمریکا و صادرات امارات و ونزوئلا میتواند بخشی از فشار بازار را کاهش دهد.وضعیت بازار نفت در تعطیلات آخر هفته
بازارهای اصلی جهانی نفت در روز شنبه فعالیت عادی ندارند و معاملات رسمی هفته جدید پس از تعطیلات آخر هفته از سر گرفته میشود.
بنابراین، نرخ ۹۴.۰۶۶ دلار که امروز مشاهده میشود، بیشتر نشاندهنده آخرین وضعیت ثبتشده بازار و معاملات مرتبط با نفت است و برای ارزیابی روند هفته آینده باید به بازگشایی بازارهای جهانی و واکنش معاملهگران به تحولات ژئوپلیتیکی توجه کرد.مهمترین عوامل اثرگذار بر نفت در شروع هفته آینده
تنش آمریکا و ایران: تهدید تحریم شرکای تجاری ایران میتواند ریسک محدودیت بیشتر عرضه نفت را افزایش دهد.
وضعیت تنگه هرمز: ادامه اختلال در تردد نفتکشها، ریسک عرضه در بازار جهانی را بالا نگه میدارد.
رشد هفتگی نفت: برنت در هفته گذشته ۶.۳۹ درصد افزایش یافت و برای دومین هفته متوالی صعودی بود.
عرضه جایگزین: افزایش تولید آمریکا و صادرات برخی تولیدکنندگان میتواند در برابر فشارهای صعودی بازار نقش تعدیلکننده داشته باشد.
در مجموع، نفت برنت هفته را در محدوده بالای ۹۴ دلار به پایان رسانده و بازار در تعطیلات آخر هفته تحتتأثیر ریسکهای ژئوپلیتیکی قرار دارد. جهت حرکت قیمت در بازگشایی هفته آینده بیش از هر چیز به تحولات مربوط به ایران، تنگه هرمز و چشمانداز عرضه جهانی نفت وابسته خواهد بود.
بازار سرمايه در چهار دهه اخير بارها با تحريم، تنشهاي منطقهاي، محدوديتهاي تجاري و شوكهاي ارزي مواجه بوده است؛ اما تجربه نشان ميدهد كه اقتصاد ايران، هرچند با هزينههاي قابل توجه، همواره مسيرهايي براي سازگاري با اين محدوديتها پيدا كرده است. در چنين شرايطي، واكنش بورس معمولا صرفا تابع اخبار روز نيست، بلكه مجموعهاي از متغيرهاي اقتصادي، انتظارات تورمي، سياستهاي ارزي، نرخ بهره و ارزيابي سرمايهگذاران از آينده سودآوري شركتهاست كه جهت بازار را تعيين ميكند.
در مقطع كنوني نيز طبيعي است كه افزايش ريسكهاي سيستماتيك، از جمله تحريمها و نااطمينانيهاي سياسي و اقتصادي، در قيمت سهام و رفتار معاملهگران بازتاب پيدا كند. با اين حال، يكي از ويژگيهاي مهم بورس آن است كه بازار غالبا بخشي از نگرانيها و سناريوهاي منفي را پيش از وقوع كامل رويدادها در قيمتها لحاظ ميكند؛ پديدهاي كه در ادبيات مالي از آن با عنوان «پيشخور شدن» ياد ميشود. بنابراين نميتوان هر خبر منفي را بهطور مستقيم معادل يك ريزش فراگير و پايدار در بازار سهام دانست.
شواهد رفتاري بازار نيز نشان ميدهد كه در ماههاي اخير، احتياط سرمايهگذاران نسبت به صنايع صادراتمحور افزايش يافته است. سهام شركتهاي بزرگ وابسته به صادرات، بهويژه در گروههايي مانند پتروشيمي، فلزات اساسي، معدنيها و برخي پالايشيها، تحت تاثير ابهام در مسير فروش خارجي، نقلوانتقال ارز، نرخ تسعير و ريسكهاي ناشي از محدوديتهاي تجاري، رشد چشمگيري را تجربه نكردهاند. در مقابل، بخشي از نقدينگي به سمت صنايع داخلي و شركتهاي ريالي حركت كرده است؛ شركتهايي كه فروش و بازار هدف آنها عمدتا در داخل كشور قرار دارد و بيش از هر چيز از تورم، اصلاح قيمتها و افزايش سطح عمومي درآمدها اثر ميپذيرند.
اين جابهجايي نقدينگي را ميتوان نشانهاي از تغيير پارادايم كوتاهمدت بازار دانست. در فضاي تورمي، صنايع داخلي كه امكان انتقال افزايش هزينهها به قيمت فروش را دارند، معمولا از ظرفيت بيشتري براي حفظ يا رشد سودآوري برخوردارند. گروههايي مانند غذايي، دارويي، سيمان، بخشي از صنعت بانكي، شركتهاي خدماتي و برخي صنايع مصرفي، در صورت اصلاح سياستهاي قيمتگذاري ميتوانند مورد توجه بيشتري قرار گيرند. البته اين روند به معناي حذف كامل ريسك از صنايع ريالي نيست، چراكه هزينههاي مالي، محدوديت انرژي، افت قدرت خريد خانوار و سياستهاي تنظيمگري همچنان ميتوانند بر عملكرد اين شركتها فشار وارد كنند.
در تحليل چشمانداز بورس، تمركز صرف بر تحريم يا تحولات سياسي كافي نيست. نرخ بهره، نرخ ارز، وضعيت بازارهاي موازي، نسبت قيمت به سود شركتها، ارزش جايگزيني داراييها، جريان نقدينگي و فاصله بازار سهام با ساير بازارها، همگي از متغيرهاي اثرگذار بر روند شاخصها هستند. رشد تورمي بازار نيز يكي از محركهاي اصلي محسوب ميشود؛ اما رشد پايدار زماني شكل ميگيرد كه افزايش قيمت سهام با بهبود واقعي سودآوري، اصلاح ساختارهاي اقتصادي و كاهش مداخلات غيرضروري همراه باشد.
در اين ميان، حركت تدريجي به سمت كاهش قيمتگذاري دستوري و اصلاح سازوكار ارز ترجيحي را ميتوان يكي از مهمترين متغيرهاي اثرگذار بر آينده شركتها دانست. قيمتگذاري دستوري در سالهاي گذشته حاشيه سود بسياري از بنگاهها را تحت فشار قرار داده و موجب شده بخشي از ارزش واقعي توليدكنندگان در صورتهاي مالي آنها نمايان نشود. هر اندازه سياستگذار به سمت شفافيت قيمتي، كاهش رانت و ايجاد امكان فروش محصولات بر مبناي واقعيتهاي اقتصادي حركت كند، ظرفيت رشد واقعي و نه صرفا تورمي بازار سرمايه افزايش مييابد. از سوي ديگر، نسبتهاي ارزندگي بازار همچنان مورد توجه تحليلگران است. نسبت قيمت به سود تحليلي بسياري از شركتها در سطوحي قرار دارد كه در مقايسه با تورم و نرخ ارز، قابل دفاع ارزيابي ميشود. ارزش دلاري بازار سرمايه نيز همچنان فاصله محسوسي با ظرفيتهاي بالقوه اقتصاد و داراييهاي شركتهاي بورسي دارد. اين موضوع به معناي نبود نوسان نيست، بلكه نشان ميدهد بازار براي رسيدن به تعادلهاي جديد، همچنان ظرفيت بازتنظيم و بازدهي دارد. در دورههاي افزايش هيجان، نقش نهادهاي حمايتي و صندوق تثبيت بازار سرمايه نيز پررنگتر ميشود. وظيفه اين نهادها ايجاد سود تضمين شده نيست، بلكه كاهش رفتارهاي هيجاني و جلوگيري از شكلگيري صفهاي فروش يا خريد غيرمنطقي است. بازار سهام ذاتا با نوسان همراه است و تلاش براي حذف كامل نوسان ميتواند به كاهش كارايي بازار منجر شود. در نهايت، مسير بورس در ماههاي آينده به تركيبي از مديريت اقتصادي، سياست ارزي، نرخ بهره، تصميمهاي تنظيمگري و كاهش ابهامهاي بيروني وابسته است. اگر اصلاحات اقتصادي با ثبات در سياستگذاري و شفافيت در تصميمات همراه شود، صنايع داخلي و ريالي ميتوانند همچنان موتور اصلي حركت بازار باشند. بورس هنوز با ريسكهايي جدي روبهرو است، اما ارزشگذاري بسياري از شركتها نشان ميدهد كه بازار، با وجود همه نگرانيها، از ظرفيت قابل توجهي براي بازگشت به تعادل و رشد برخوردار است.
