گروه اجتماعی – سعید تهرانی:هر بار که کمبود دارویی در کشور رخ میدهد، نگاهها به سمت نرخ ارز یا تحریمها معطوف میشود و فعالان حوزه سلامت معتقدند این تنها بخشی از واقعیت است. دارو از زمان سفارش مواد اولیه تا رسیدن به قفسه داروخانه، مسیر طولانی و پرپیچ وخمی را طی میکند و اختلال در هر حلقه از این زنجیره، میتواند دسترسی بیماران را با مشکل روبهرو کند.
از کارخانه تا داروخانه
صنعت دارو یکی از پیچیدهترین زنجیرههای تأمین را دارد. مواد اولیه باید از داخل یا خارج کشور تأمین شود، ارز مورد نیاز اختصاص یابد، انتقال مالی انجام شود، کالا از مرزها عبور کند، مراحل گمرکی و کنترل کیفیت طی شود، تولید صورت گیرد، سپس دارو از طریق شرکتهای پخش به داروخانهها برسد. هر یک از این مراحل بهتنهایی میتواند زمانبر باشد و هر وقفهای در آن، نتیجه خود را در قفسههای خالی داروخانهها نشان دهد.در چنین شرایطی کارشناسان معتقدند تمرکز صرف بر موضوع ارز، تصویر کاملی از مشکلات بازار دارو ارائه نمیدهد، چرا که مجموعهای از عوامل اقتصادی، مدیریتی و لجستیکی در کنار یکدیگر بر این بازار اثر میگذارند.
تأمین ارز، شرط لازم است اما کافی نیست
در همین رابطه، محمد هاشمی، سخنگوی سازمان غذا و دارو در گفت و با ایلنا با اشاره به چالشهای زنجیره تأمین دارو تأکید کرده است: تأمین ارز تنها یکی از حلقههای دسترسی بیماران به دارو است. به گفته او، انتقال و تخصیص بهموقع ارز، حملونقل بینالمللی، تأمین مواد اولیه، ترخیص کالا، تولید، توزیع و همچنین نقدینگی شرکتهای فعال در این حوزه، همگی در دسترسی پایدار بیماران به دارو نقش دارند.وی با اشاره به اینکه در ماههای اخیر اقدامات مؤثری برای تأمین منابع مورد نیاز دارو انجام شده، یادآور شده است: تبدیل منابع ارزی به دارویی که در اختیار بیمار قرار گیرد، مستلزم عبور از مجموعهای از فرآیندهای اجرایی، مالی و لجستیکی است؛ فرآیندهایی که گاه به دلیل محدودیتهای داخلی یا خارجی با تأخیر روبهرو میشوند.
تحریمها؛ مانعی فراتر …
