طی چند دهه گذشته، رقابت برای ساخت بلندترین و چشمگیرترین برجها، محور اصلی معماری نوین شهری به شمار میرفت، اما در سال ۲۰۲۶، نگرشی هوشمندانهتر به این موضوع شکل گرفت. امروزه زیباترین آسمانخراشهای جهان دیگر تنها بر پایه ارتفاع سنجیده نمیشوند، بلکه ظرافت طراحی، پایداری زیستمحیطی و هوشمندی معماری، معیارهای اصلی زیبایی آنها هستند.به گزارش ایمنا، از برجی مارپیچ با پوشش سرامیکی در استرالیا گرفته تا برجهای چوبی دانمارک و آسمانخراش «نفسکش» در سنگاپور، در ادامه به معرفی زیباترین آسمانخراشهای سال ۲۰۲۶ میپردازیم:
۱. سیدنی، استرالیا؛ برج سبز مارپیچ
استرالیا با اجرای پروژهای شاخص، جایگاه خود را در معماری جهان بیشازپیش، تثبیت کرده است. در مرکز شهر سیدنی، یک آسمانخراشی مسکونی سر برآورده است که رابطه میان زندگی در برجهای بلند و طبیعت را از نو تعریف میکند. این برج با فرم مارپیچ و چشمگیر خود، هم از نظر زیباییشناسی و هم از دیدگاه زیستمحیطی، اثری کمنظیر محسوب میشود.
شکل پیچخورده این ساختمان، تنها جنبه تزئینی ندارد، بلکه این طراحی امکان ایجاد تراسهای پلکانی و باغهای عمودی را در تمام طبقات، فراهم کرده است. هر واحد مسکونی به فضای باز اختصاصی با پوشش گیاهان بومی استرالیا، دسترسی دارد و مجموعه این فضاها، نواری سبز و مارپیچ را در سراسر ارتفاع برج شکل میدهد.این طرح بر پایه اصول «طبیعتگرایی زیستی»، شکل گرفته است؛ دیدگاهی که بر نیاز ذاتی انسان به ارتباط با طبیعت تأکید دارد. نمای ساختمان نیز از شیشههای پیشرفته و سامانههای سایهانداز خودکار، بهره میبرد که جذب گرمای خورشید را بیش از ۳۰ درصد کاهش میدهد و مصرف انرژی برای سرمایش را به میزان چشمگیری کم میکند. این پروژه نشان میدهد که در سال ۲۰۲۶، یک آسمانخراش میتواند هم یک اثر هنری شهری و هم زیستبومی زنده باشد.
آرهوس، دانمارک؛ انقلاب چوبی نوردیک
در شمال اروپا، مفهوم زیبایی در معماری با پایداری زیستمحیطی، گره خورده است. در شهر آرهوس، دومین شهر بزرگ دانمارک، برج TRÆ با ارتفاع ۷۸ متر به بهرهبرداری رسیده است و اکنون یکی از بلندترین ساختمانهای مدرن چوبی جهان بهشمار میرود. TRÆ در زبان دانمارکی سه معنا دارد: درخت، چوب و عدد سه؛ مفاهیمی که هم به مصالح طبیعی ساختمان، هم به اهداف زیستمحیطی آن و هم به سه حجم بههمپیوسته برج اشاره دارند.
این ساختمان نمونهای شاخص از اقتصاد چرخشی است. نمای آن با ورقهای آلومینیومی بازیافتی از سقف کارخانهها و ساختمانهای کشاورزی، پوشانده شده است و تیغههای از کارافتاده توربینهای بادی نیز به سایهبانهایی زیبا تبدیل شدهاند که در طول روز، نقشهای متغیری از نور و سایه بر نمای آن ایجاد میکنند، همچنین فضاهای داخلی ساختمان با ستونهای چوب چندلایه و کفهای چوبی مهندسیشده، پوشیده شدهاند و محیطی گرم، آرامشبخش و نزدیک به طبیعت، برای ساکنان فراهم میکنند.
بر اساس ارزیابی گروه طراحی، این برج در مقایسه با ساختمانی مشابه از جنس بتن، انتشار دیاکسید کربن را ۲۶ درصد کاهش میدهد که ۲۱ درصد از این کاهش به دلیل استفاده گسترده از چوب و ۵ درصد نیز بهدلیل بهرهگیری از مصالح بازیافتی است. این پروژه نشان میدهد که در سال ۲۰۲۶، زیبایی و پایداری، مفاهیمی جداییناپذیر هستند و چوب، جایگاه شایستهای در سیمای شهرهای مدرن پیدا کرده است.۳. سنگاپور؛ آسمانخراش «نفسکش»
سنگاپور سالهای زیادی است که یکی از پیشگامان شهرسازی مناطق گرمسیری بهشمار میرود و در سال ۲۰۲۶، با ساخت برجی تازه، این جایگاه را بیشازپیش تثبیت کرده است. این برج اداری که در مرکز شهر قرار دارد، به دلیل طراحی ویژه خود به «آسمانخراش نفسکش» (Breathing Skyscraper) شهرت یافته است؛ ساختمانی که بهجای مقابله با اقلیم، با شرایط آبوهوایی سازگار میشود.
نمای ساختمان از دو پوسته تشکیل شده است و دریچههای خودکار آن بر اساس دادههای لحظهای هوا، باز و بسته میشوند. هنگامی که دما و رطوبت مناسب باشد، هوای طبیعی در ساختمان این برج جریان پیدا میکند و سامانه تهویه مطبوع بهطور کامل خاموش میشود. این شیوه سرمایش طبیعی، مصرف انرژی را در مقایسه با ساختمانهای اداری معمولی، حدود ۴۵ درصد کاهش میدهد.
نمای برج با دیوارهای سبز پوشیده شده است؛ هزاران متر مربع سرخس، ارکیده و گیاهان رونده بومی که از گوشههای ساختمان آویزان شدهاند. این پوشش گیاهی هوا را پاکتر میکند، آلودگی صوتی را کاهش میدهد و زیستگاهی مناسب برای پرندگان و حشرات شهری فراهم میآورد. شبها نیز نورپردازی ملایم، تراسهای سرسبز برج را همچون جنگلی عمودی در دل شهر نمایان میکند. این ساختمان تصویری از آینده شهرهای گرمسیری، شهرهایی متراکم، سرسبز و سازگار با طبیعت، ارائه می دهد.
