علیرضا محمودی فرد پسادکترای حرفهای آیندهپژوهی، پژوهشگر و مدرس دانشگاهها میخواهم قلم را در زخم کهنهای بگذارم که همه از آن میدانیم اما چنان به دردش عادت کردهایم که دیگر فریاد نمیزنیم. از فراز آسمان، ایران زمین همچون نگینی فیروزهای در دل کمربند خشک جهان میدرخشد؛ اما روی زمین، خشونتِ بیآبی، ترَک بر پیشانی
