در ظاهر، ماجرا عجیب است. سازمانی که نامش کنار شستا، بانک رفاه، پتروشیمی، سیمان، دارو، کشتیرانی، فولاد و دهها شرکت بزرگ میآید، هر ماه با اضطراب پرداخت روبهروست. روی کاغذ، تامین اجتماعی فقیر نیست اما در عمل، گرفتار همان بحرانی است که بسیاری از خانوادههای ایرانی میشناسند: دارایی دارد اما پول دمدستی ندارد. این شاید دقیقترین تصویر از وضعیت امروز تامین اجتماعی باشد؛ صندوقی که روی ترازنامهاش عددهای بزرگ نشسته اما در حساب جاریاش همیشه جای خالی پول دیده میشود. مسئله اصلی دیگر فقط کسری نیست، مسئله این است که نوع کسری عوض شده است.







