خرابکاران خارجی صلح همیشه آشکارا میز مذاکره را واژگون نمیکنند؛ گاه رابطهای دیپلماتیک را مسموم میکنند، گاه با ضربهای محدود طرف مقابل را به واکنشی بزرگتر میکشانند، گاه چهرهای جنگطلب از او میسازند و گاه چنان صحنه را میآرایند که یک ملت، خود سرمایه، اعتبار و فرصت تاریخیاش را در میدانی مصرف کند که دیگری برایش ساخته است.












