در مقابل اما منتقدان نگاه کاملاً متفاوتی دارند. آنها معتقدند فوتبال در جام جهانی با نتیجه سنجیده میشود و وقتی تیمی با سه مساوی از مرحله گروهی صعود نمیکند، نمیتوان از عملکرد آن به عنوان یک موفقیت یاد کرد. از دید این گروه، حذف زودهنگام تیم ملی و ناتوانی در کسب حتی یک پیروزی، نشان میدهد عملکرد فنی ایران در سطحی نبوده که بتوان آن را دستاوردی بزرگ دانست.
همین اختلاف نظرها، تصمیم هیأت رئیسه را دشوارتر از همیشه کرده است. اعضای هیأت رئیسه باید میان حفظ ثبات روی نیمکت تیم ملی و ایجاد تغییر برای شروع چرخهای تازه یکی را انتخاب کنند؛ تصمیمی که بدون شک با واکنشهای گستردهای در فضای فوتبال همراه خواهد شد.
جام ملتهای آسیا نزدیکترین تورنمنت مهم پیش روی تیم ملی است و هر تصمیمی که در این جلسه گرفته شود، مستقیماً بر روند آمادهسازی ایران برای این رقابتها اثر خواهد گذاشت. اگر هیأت رئیسه به ادامه همکاری با قلعهنویی رأی دهد، او فرصت خواهد داشت با حفظ بدنه تیم، برای جبران ناکامی جام جهانی وارد جام ملتها شود. اما اگر تصمیم به تغییر گرفته شود، سرمربی جدید زمان محدودی برای شناخت تیم و آمادهسازی آن خواهد داشت.
اکنون همه نگاهها به جلسه هیأت رئیسه دوخته شده است؛ جلسهای که شاید مهمترین تصمیم سالهای اخیر فوتبال ایران را رقم بزند و به این سؤال پاسخ دهد: آیا امیر قلعهنویی باید در جام ملتهای آسیا هم سرمربی تیم ملی باشد؟
