به گزارش ایلنا، فوتبال انگلیس مدتهاست خود را به عنوان یک زیستبوم واحد معرفی کرده است؛ مجموعهای گسترده و وابسته به هم که در آن ثروتِ موجود در قله، آرزوهای سطوح پایینتر را تغذیه میکند. این ایده اکنون با یکی از روشنترین آزمونهای خود روبهرو شده است. هفته آینده، انتظار میرود باشگاههای لیگ برتر درباره یک بسته بازتوزیع مالی به ارزش تقریبی ۱.۵ میلیارد پوند برای دهه آینده رایگیری کنند؛ طرحی که میتواند رابطه میان سطح اول فوتبال و EFL (سازمان لیگ فوتبال انگلیس) را به شکلی معنادار و ماندگار تغییر دهد.
برای لیورپول، که دامنه نفوذش بسیار فراتر از زمین مسابقه است، اهمیت این موضوع کاملاً واضح است. در حالی که آندونی ایرائولا به کارهای خود پیش از آغاز فصل جدید ادامه میدهد، بحثی موازی در اتاقهای هیئتمدیره در جریان است؛ بحثی با پیامدهایی برای باشگاهها در سراسر این هرم فوتبالی. این مسئله چیزی فراتر از سخاوتمندی است. صحبت از نظم، ثبات و پذیرش این واقعیت است که جذابیت رقابتی فوتبال انگلیس به سلامت سیستم لیگ برتر بستگی دارد.
رایگیری لیگ برتر وزن و اهمیت بالایی دارد
این پیشنهاد نیازمند حمایت دستکم ۱۴ باشگاه از ۲۰ باشگاه لیگ برتر است. در صورت رسیدن به این حد نصاب، پرداختهای سالانه به EFL از رقم زیر ۱۰۰ میلیون پوند آغاز شده و از سال سوم به بعد به حدود ۱۶۰ میلیون پوند در هر فصل افزایش خواهد یافت. طی ۱۰ سال، این اقدام به یکی از اساسیترین اصلاحات مالی از سال ۱۹۹۲ تا کنون تبدیل خواهد شد.
هدف این طرح کاملا روشن و مشخص است. باشگاههای دستههای پایینتر بارها در آستانه بحران قرار گرفتهاند و در برابر زیادهروی، سوءمدیریت مالکان و فشار بیامان برای رسیدن به صعود به هر قیمتی، آسیبپذیر بودهاند. این بسته در پی کاهش خطر فروپاشی باشگاهها است و همزمان پایه مالی مطمئنتری در اختیار آنها قرار میدهد.
اصلاحات مالی فوتبال فراتر از درآمدهای فعلی است
این بار مالی صرفاً بر دوش درآمدهای مرکزی فعلی نخواهد بود. بخش کلیدی این طرح، افزایش مالیات نقلوانتقالات پرداختی توسط باشگاههای لیگ برتر از چهار درصد به شش درصد است. باشگاههای دارنده بیشترین درآمد، از جمله لیورپول، بر اساس مدل توزیع فعلی، سهم بزرگتری را نیز بر عهده خواهند گرفت.
این مسئله اهمیت دارد، زیرا گفتوگو را از اصول انتزاعی خارج کرده و وارد مسئولیتهای عملی میکند. از باشگاههایی که بیشترین بهره را از قدرت تجاری لیگ برتر میبرند، خواسته خواهد شد تا سهم بیشتری در بدنه گستردهتر فوتبالی ایفا کنند؛ فوتبالی که عمق و هویت این رقابتها را تامین میکند.
بسته مالی EFL پایداری و تداوم را هدف قرار داده است
عناصر ساختاری نیز در این طرح وجود دارد. پرداختهای حمایتی برای باشگاههای سقوطکرده به مرور زمان کاهش مییابد؛ تلاشی قابل توجه برای تعدیل یکی از شدیدترین نابرابریهای رقابتی در چمپیونشیپ. همچنین یک صندوق نجات اضطراری ۲۰ میلیون پوندی جدید برای باشگاههای EFL که وارد ورشکستگی میشوند، معرفی خواهد شد.
شاید گویاترین بخش طرح این باشد که باشگاههای دریافتکننده منابع مالی جدید موظف خواهند بود ۲۰ درصد آن را در بخش زیرساختها سرمایهگذاری کنند. این شرط نشاندهنده حقیقت بزرگتری درباره پایداری است. سلامت پایدار هرگز صرفاً از هزینهکردهای کوتاهمدت برای دستمزدها یا مبالغ انتقال به دست نمیآید، بلکه حاصل سرمایهگذاری روی کمپهای تمرینی، استادیومها و ساختارهای پایهای است که به باشگاهها توان بقا و تداوم میبخشد.
در صورت تصویب این لایحه، توجهات به سرعت به سمت EFL و نهایی کردن توافق، پیش از انتشار نخستین گزارش جامع وضعیت فوتبال توسط نهاد مستقل تنظیمکننده در اواخر امسال معطوف خواهد شد. برای لیورپول و همتایانش، این تنها یک رایگیری برای تامین مالی نیست؛ بلکه رایی درباره این است که انگلیس میخواهد چه نوع کشور فوتبالی باشد.
