ویدئو: مجسمه آزادی آماده فینال شد - پارس فوتبال

به گزارش "ورزش سه"، با این حال، آنچه کمتر کسی می‌توانست تصور کند این بود که آنها قهرمانی اسپانیا در جام جهانی را جشن بگیرند. جامی که تیم ملی فرانسه در آن چهارم شد.

این اتفاقات در حاشیه بازی افتتاحیه فصل جدید لیگ یک فرانسه مقابل استراسبورگ در ورزشگاه ولودروم رخ داد؛ ورزشگاهی که هوادارانش در ابراز خشم و اعتراض خود علیه مالکان باشگاه به دلیل وضعیت بحرانی مالی هیچ تردیدی به خرج ندادند. اوضاع مالی مارسی تا حدی وخیم است که تمام بازیکنان ترکیب تیم در لیست فروش قرار گرفته‌اند.

این اعتراضات قابل انتظار بود، اما در لحظه‌ای که بازیکنان دو تیم وارد زمین شدند، در یکی از جایگاه‌ها طرحی با رنگ‌های پرچم اسپانیا به نمایش درآمد که روی آن عبارت «زنده باد لاروحا» نقش بسته بود. این اقدام به همت گروه اولتراهای معروف به «ساوت وینرز» انجام شد و به محض پایان مراسم قرعه‌کشی زمین، آن را جمع کردند.

البته این اولین باری نیست که اولتراهای اولیمپیک مارسی طرحی با رنگ‌های پرچم اسپانیا به نمایش می‌گذارند. در نوامبر ۲۰۲۴ نیز آنها به نشانه همبستگی با قربانیان حادثه ویرانگر سیل دانا اقدام مشابهی انجام داده بودند که روی آن نوشته شده بود: «روحیه و همبستگی برای اسپانیا».

مارسی این بازی را در نهایت 4-0 برد و شروعی کوبنده در فصل جاری داشت.

ایگور پوستونسکی، هافبک کروات تراکتور که فصل گذشته از ناحیه رباط صلیبی دچار مصدومیت شده بود، به تبریز بازگشت.

 پوستونسکی با حضور در تبریز، آخرین وضعیت جسمانی‌اش توسط کادر فنی و پزشکی باشگاه مورد ارزیابی قرار می‌گیرد و روند درمان و بازتوانی خود را مطابق برنامه کادر پزشکی تیم ادامه خواهد داد. انتهای پیام/

خبرآنلاین: سید کاظم اولیایی مدیرعامل پیشین استقلال در روزنامه ایران نوشت: فوتبال حرفه‌ای در دنیا یعنی مشتری‌محوری و وقتی دو تیم حرفه‌ای یک شهر روبه‌روی هم قرار می‌گیرند، در واقع سرمایه‌های فوتبال یک شهر، یعنی هواداران، با یکدیگر روبه‌رو می‌شوند. اما در ایران، به دلیل خصولتی بودن باشگاه‌ها، ضعف در مدیریت‌ ورزشی و برنامه‌ریزی نامناسب فدراسیون که یک مثلث ناکارآمد را ایجاد کرده‌اند، شرایط به‌گونه‌ای پیش می‌رود که تمام افتخار دو تیم آبی و قرمز پایتخت؛ افتخاری که فوتبال کشورمان در تمام دنیا به آن می‌بالد، یعنی حضور ۱۰۰ هزار تماشاگر، در حال از بین رفتن است.

خصولتی بودن باشگاه‌ها و در اختیار بودن ورزشگاه‌ها توسط دولت، مدیران را وادار می‌کند بدون داشتن سخت‌افزار مناسب و درآمد خالص، اقدام به تجهیز استادیوم یا ورزشگاهی نکنند. بنابراین بهتر است ارگان‌های صنعتی دست از مجموعه‌داری بردارند و آن را به بخش خصوصی واگذار کنند تا مسیر جذب هوادار نیز توسط خود باشگاه و با برنامه‌ریزی حرفه‌ای مدیریت شود.

در تمام دنیا، ورزش حرفه‌ای یک صنعت و بستری برای تولید کسب‌وکار و درآمد است و بر اساس باشگاه‌محوری می‌چرخد. اما در کشورمان، خارج از اصل ۴۴ قانون اساسی عمل می‌کنند و باشگاه را تنها به یک مصرف‌کننده تبدیل کرده‌اند.

در حال حاضر نیز سرانه ورزشی تهران حتی نسبت به استان سیستان و بلوچستان کمتر است و پایتخت ایران را از نظر سرانه ورزشی به فقیرترین پایتخت جهان تبدیل کرده‌اند.

باشگاه استقلال امکانات و دارایی‌های زیادی داشته است و اگر بخشی از آن را نیز به این باشگاه بازگردانند، می‌تواند با شراکت بخش خصوصی، مجموعه‌هایی مانند ورزشگاه‌های نقش جهان، تختی و دستگردی را تجهیز کند. حتی در مجموعه ورزشی آزادی، برای ساخت یک استادیوم ۴۰ هزار نفری بانوان خاک‌برداری شده، اما چون حمایتی از آن نمی‌شود، این پروژه رها شده است و حتی تیم‌های تهرانی نیز حاضر به صرف هزینه برای آن نیستند.

در چنین شرایطی است که اعتبار فوتبال کشور زیر سؤال می‌رود و میزبانی‌ها از تیم‌های مطرح، با هزاران هوادار و سرمایه اجتماعی، گرفته می‌شود. بهتر است پیش از آنکه فوتبال و هوادار را از دست بدهیم، دولت فکری به حال خصولتی بودن ورزش کند؛ وگرنه روزی خواهد رسید که دربی ۱۰۰ هزار نفری ما به یک دربی بی‌هیجان با اندک تماشاگر تبدیل شود و تنها در خواب، رویای برگزاری دوباره آن را در تهران ببینیم.