اگرچه او شناختی عمیق و دقیق از پیراهن ایتالیا دارد، اما این سرمربی ایتالیایی با چالشی بسیار بزرگ روبهرو است.
اصلیترین وظایفی که برای بازگرداندن آتزوری به دوران اوج در انتظار اوست کدامند؟ نگاهی به وضعیت موجود میاندازیم!
بازسازی قلب آتزوری حول محور «رجیستا»ی جدید
در میان پختگی نیکولو بارلا، تطبیقپذیری ساندرو تونالی و مشارکت استعدادهای جوان (فراتسی، ریچی، میرتی)، ماموریت مانچینی شکل دادن به یک خط هافبک تکمیلی و پویا خواهد بود.
هدف اصلی، سپردن سکان هدایت تیم به یک رهبر و ریتمدهنده واقعی در میانه زمین است؛ کسی که توانایی تنظیم ریتم بازی را در تورنمنتهای بزرگ داشته باشد، همان چیزی که آتزوری در ماههای اخیر شدیداً از کمبود آن رنج برده است.
حل کردن معضل شماره ۹
این همان مشکلی است که سالها گریبانگیر فوتبال ایتالیا شده است: فقدان یک گلزن ششدانگ، تمامکننده و بیچونوچرا در بالاترین سطح بینالمللی.
در میان گزینههایی چون جانلوکا اسکاماکا، متئو رتگی، مویز کین یا جاکومو راسپادوری، مانچینی باید دست به انتخابهای سختی بزند تا یک سلسلهمراتب مشخص ایجاد کرده و اعتمادبهنفس را به خط حملهاش بازگرداند.
این امر مستلزم بازطراحی ساختار تهاجمی است تا علاوه بر تغذیه موثر مهاجم نوک، به وینگرها و مدافعان کناری (دیمارکو، کیهزا، بلانووا) نیز اختیارات بیشتری داده شود.
تزریق فرهنگ برد و آرامش
فراتر از مسائل تاکتیکی، چالش اصلی جنبه روانی دارد.
آتزوری نیازمند بازیابی نظم، صلابت و آرامش خاصی است که در نخستین دوره حضور مانچینی روی نیمکت، مشخصه بارز این تیم بود.
اعتبار او نزد رختکن و خونسردیاش، بزرگترین داراییهای او برای بازگرداندن اعتمادبهنفس به گروهی خواهد بود که بارها تحت فشار لغزیده است.
