آمده‌اند استقلال را نابود کنند/ می‌خواهم در این تیم کار کنم اما اجازه نمی‌دهند/ سرمربی گرانقیمت خارجی بهتر بود یا من ۳ میلیاردی؟ - پارس فوتبال

پایگاه خبری فوتبالی- استقلال در این فصل لیگ نخبگان با 3 رقیب قطری، 3 حریف اماراتی و 2 نماینده ازبکستان دیدار خواهد کرد.

به گزارش فوتبالی، آبی‌ها در حضور قبلی‌شان موفق به صعود از مرحله گروهی شدند. عملکرد کلی استقلال برابر این 2-8 رقیب، بد نیست ولی حضور الوصل و العین یعنی هجوم خاطرات تلخ؛ این دو تیم رقم‌زننده اولین و سومین شکست سنگین آنها در تاریخ‌شان هستند.

* السد قطر

  آنها در حال تبدیل شدن به رقیب همیشگی استقلال در این چند سال اخیر هستند. آبی‌ها روزگار خوبی برابر السد داشتند ولی دیگر ندارند؛ بردن 4 تا از 5 رویارویی اول و بدون برد در 6 مصاف اخیر. استقلال در 4 تقابل آخر با السد چنین روندی داشته است: مساوی، باخت، مساوی و باخت.

* العین امارات

  سومین شکست سنگین تاریخ استقلال برابر این رقیب در زمان حضور علیرضا منصوریان رقم خورد. آبی‌ها در هیچکدام از 4 مصاف اخیرشان با العین شکست نخورده‌اند ولی 3 تا از این بازیها، برنده نداشته است.

* پاختاکور ازبکستان

  استقلال برابر این رقیب ازبکستانی، شروعی طوفانی داشت: برد 4 بر 2 خانگی در اولین مصاف. اما در هیچکدام از 3 رویارویی اخیر، بردی به دست نیامده و آبی‌ها هرگاه راهی خانه این رقیب شدند، 2 یک باختند.

* الغرافه قطر

  بهترین حریف استقلال هستند که هرگز رنگ برد را برابر آبی‌ها ندیده‌اند. استقلال هرگاه میزبان الغرافه بوده با 3 گل و ثبت کلین‌شیت برنده شده است.

* الوصل امارات

  تنها رقیبی که استقلال هرگز موفق به شکست دادنش نشده است. سنگین‌ترین شکست تاریخ استقلال، فصل قبل برابر همین رقیب در ورزشگاه زعبیل رقم خورد.

* نفتچی ازبکستان

  استقلال برای حضور در اولین دوره لیگ قهرمانان آسیا به مصاف این رقیب در پلی‌آف رفت، در تهران برنده شد، در تاشکند باخت و با توجه به قانون گل زده در خانه حریف راهی صعود کرد.

* شباب الاهلی امارات

  استقلال هرگز با این رقیب مصاف نداده است. آبی‌ها پیش از تشکیل این تیم با الشباب (یک برد و یک مساوی) و الاهلی (یک مساوی و یک باخت) سابقه رویارویی داشتند.

* الشمال قطر

  تیم قطری برای اولین بار قرار است یک بازی رسمی را در جایی جز قطر برگزار کند.

کد خبر: 787366 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۰ ۰۸:۴۴:۰۰ اعتمادآنلاین |

روزبه دلاور| هفته دوم لیگ برتر با قدرت‌نمایی مدعیان همراه بود جایی که استقلال و تراکتور با کسب دومین پیروزی پیاپی خود برای رقبا خط‌ و نشان کشیدند.

به گزارش روزنامه اعتماد، استقلال در قائم‌شهر و در دیداری دشوار مقابل نساجی موفق شد با تک‌گل سرنوشت‌‌ساز خود سه امتیاز ارزشمند را به خانه ببرد اما در یکی از حساس‌ترین تقابل‌‌های هفته تراکتور در اصفهان دست به کار بزرگی زد و با ارایه نمایشی مقتدرانه، سپاهان میزبان را با دو گل شکست داد تا مدعیان اصلی، هفته‌‌ای بی‌نقص را پشت سر بگذارند. به همین بهانه سراغ سیدمهدی سیدصالحی، ستاره سابق تیم‌های سپاهان و تراکتور و استقلال رفتیم تا تحلیل فنی این دو دیدار را از نگاه او مرور کنیم.

   برای شروع، تحلیل فنی‌ خود را از بازی استقلال و نساجی بگویید.

تیم سهراب بختیاری‌زاده با اینکه پنجره نقل و انتقالاتی‌اش بسته است اما یکی دو سالی است که بازیکنانش در کنار هم بازی می‌کنند؛ بازیکنانی مثل رزاقی‌نیا و قلی‌زاده که سال گذشته جوان‌های تیم بودند امسال باتجربه‌تر شدند و عملکرد بهتری دارند. استقلال تیم‌وُرک خوبی دارد یعنی همه در خدمت هم هستند و برای هم جان می‌دهند و نامی نیست که بخواهد خودش را بزرگ‌تر بداند. با اینکه پنجره‌شان بسته است اما همین تیم‌ورک بودن‌شان است تا کنار هم فوتبال شناوری ارائه بدهند و بازی مالکانه‌ای انجام می‌دهند. در مقابل نساجی هم در هردو نیمه تمام تفکرات تیم سهراب این بود که کار بازی‌سازی را از دروازه خودی شروع کنند و بازی‌سازی در خط هافبک با جابه‌جایی بیشتری صورت بگیرد. در سمت چپ با کوشکی و سمت راست یاسر آسانی اما در خط حمله و زدن ضربات آخر یک مقدار بی‌دقت هستند. استقلال اگر می‌توانست یک مهاجم تمام‌کننده بگیرد کارش راحت‌تر می‌شد اما با اینکه پنجره‌شان بسته است و سهراب نتوانسته یار بگیرد عملکرد خوبی داشتند و مقابل نساجی که مربی بسیاری خوب آقا مجتبی حسینی را دارد و بازیکنان خوبی هم دارند عملکرد خوبی داشتند.

   نساجی چطور بود؟

نساجی هنوز به آن صلابت لازم نرسیده و بازیکنان هم شناخت کافی نسبت به هم پیدا نکردند. عملکردشان مخصوصا در خط حمله آن طور که باید صورت نمی‌گیرد‌. استقلال هم از این فرصت استفاده کرد و به سه امتیاز بازی رسید.

   از نظر شما نتیجه عادلانه بود؟

مالکیت توپ بیشتر در اختیار استقلال بود اما در خلق موقعیت هیچ کدام نتوانستند آن طور که باید موقعیت خلق کنند‌. تجربه استقلال و اینکه شاکله اصلی این تیم حفظ شده بود تاثیر داشت. بازیکنان این تیم در سال گذشته بیشتر کنار هم بازی کردند. بازیکنان اگر کنار هم زیاد بازی کنند باعث می‌شود تا فوتبال شناورشان بیشتر به چشم بیاید و این یک حُسن بزرگ است. در بازی استقلال مقابل نساجی هم آن وحدت و یکپارچگی دیده می‌شود. البته احتمال مساوی بود اما در بازی‌های کم‌موقعیت اولین اشتباه آخرین اشتباه می‌شود و تیمی که اشتباه می‌کند تنبیه خواهد شد.

   به نظر شما کم تجربگی استقلالی‌ها ممکن است به این تیم لطمه بزند یا استفاده از جوان‌ها باعث استمرار پیروزی در ادامه بازی‌های این تیم خواهد بود؟

استقلال در لیگ نخبگان آسیا طبیعتا نیاز به بازیکنان باتجربه هم دارد اما این تیم بازیکنان جوانش هم باتجربه هستند. در سال گذشته پای این جوانان ماندند، بازیکنانی مثل رزاقی‌نیا که ابتدای فصل جذبش کردند و حتی به تیم ملی رسید‌ یا بازیکنی مثل قلی‌زاده یا کوشکی که دو، سه سال پیش توسط جواد نکونام جذب شد و خیلی‌ها هم معترض شده بودند اما با بازی کردن برای این تیم تجربه‌اش بیشتر شد و نشان داد که بازیکن قابلی است. در سال گذشته آسانی و الحدادی خیلی برای استقلال عملکرد خوبی داشتند و هروقت این دو خوب بودند استقلال نتیجه خوبی هم می‌گرفت اما امسال با نبودن الحدادی بازهم یاسر آسانی آن تجربه‌اش را در اختیار تیم قرار داده و از آن مهم‌تر اینکه با سیستمی که سهراب به کار بسته، بازیکنان خیلی خوب یکدیگر را پیدا می‌کنند. در فوتبال نام‌ها مهم نیستند که بازی کنند مهم این است که تیم باید تیم باشد و بازیکنان پشت هم فوتبال بازی کنند. استقلال مقابل نساجی از سامان تورانی هم استفاده کرد بازیکنی که پارسال قرضی از ملوان گرفتند خب همان تجربه بازی در ملوان کمک می‌کند تا وقتی به عنوان یار تعویضی وارد میدان می‌شود عملکرد خوبی داشته باشد یا محمدرضا آزادی و حتی سحرخیزانی که سال قبل شناخت کافی از تیمش نداشت الان راحت‌تر خودش را در معرض موقعیت گل قرار می‌دهد. هرچه این بازیکنان بیشتر کنار هم بازی کنند خودش یک امتیاز می‌شود تا تیم، فوتبال شناوری را بازی کند.

   برسیم به بازی حساس این هفته. به نظر شما چرا سپاهان در خانه نتوانست از پس تراکتور بربیاید؟

اول بگویم به خاطر هواداران پرشور دو تیم همیشه این بازی حساس و دیدنی می‌شود مخصوصا اینکه دو تیم جزو مدعیان هستند. هردو تیم تنوع تاکتیکی دارند و به دنبال ارائه فوتبال مالکانه هستند‌ هردو تیم نشان دادند که هر زمان صاحب توپ بودند بازی‌سازی را از دروازه خودی شروع کنند و حریف را بالا بیاورند و از فضای خالی پشت مدافعان استفاده کنند. خب مالکیت توپ بیشتر در اختیار سپاهان بود. در هردو نیمه نکونام دنبال این بود که تیمش در زمین خودی جمع شوند و با سرعت زیاد حمله کنند‌‌. همه انتظار داشتند تراکتور بالاتر بازی کند اما به خاطر حضور یوسفی و حاج صفی در چپ و راست یک مقدار نادری و اسماعیلی‌فر کمتر به حمله اضافه شدند و همین عاملی شد که در ضد‌حملات تراکتور شرکت می‌کرد سریع‌تر توپ را از دست می‌داد. هرزمان که بالاتر آمدند به خاطر بازیکنان خوب مثل هلیلوویچ حفظ توپ خوبی داشتند. اما درباره سوال شما هم بگویم تفاوت سپاهان و تراکتور این بود که تیم بزرگ بازیکن بزرگ می‌خواهد. تراکتور چه نیمه اول چه نیمه دوم نتوانست خلق موقعیت جدی داشته باشد اما از همان اندک موقعیت‌های به دست آمده توانستند به نحو احسن استفاده کنند‌. سیوهای خوب بیرانوند و بی‌نقص بودن خط دفاعی آنها و از همه مهم‌تر که موقعیتی که حسین‌زاده به گل تبدیل کرد شاید موقعیت آنچنانی نبود اما با تجربه بالایش کمک کرد تا از اشتباه خط دفاعی حریف استفاده کند و به گل برسد حتی گل دوم هم دیدید احساسی بازی کردن بازیکنان سپاهان مخصوصا بازیکنان جوانی که وارد زمین کرد و باعث‌شد تا یارگیری خود را در کرنر فراموش کنند و در ضدحمله دوباره میهمان به گل دوم هم رسید‌. طبیعتا دراین بازی‌ها اشتباهات فردی عامل این است تا تیم نتیجه نگیرد.

   روی گل‌های خورده سپاهان دروازه‌بان این تیم چقدر مقصر بود؟

طبیعتا تا اشتباهی پیش نیاید گلی هم رد و بدل نمی‌شود. قبل از حسینی خط دفاعی و قبل‌تر جلوی خط دفاعی سپاهان خالی بود. فنا شدن سهرابیان که نباید آنجا تکل می‌زد همه اینها عاملی شد تا سپاهان بازی را واگذار کند. سپاهان مالکیت توپ را داشت و تا حدودی هم خلق موقعیت کرد اما مقداری بدشانسی هم گریبانگیر تیم محرم شد. در مجموع تیم بزرگ بازیکن بزرگ می‌خواهد. مثلا استقلال یک سال به پای جوان‌هایش نشست و امسال بهره‌برداری می‌کند. پس طبیعتا بازیکنانی که تجربه آنچنانی ندارند بازی دادن آنها علتی می‌شود که موقعیت‌ها راحت از دست برود. سپاهان نیاز به مهاجم تمام‌کننده دارد و باید منتظر بود و حالا دید تفکرات محرم کی و به چه صورت شکل می‌گیرد.

   به ثمر رساندن دو گل در دقایق پایانی بازی برنامه تاکتیکی و استراتژی تراکتور بود یا بی‌دقتی و تخلیه قوای جسمی سپاهان؟

نمی دانم سنگینی تیم نکونام به خاطر بدنسازی است که بدن بچه‌هایشان هنوز به قول آقای نکونام آماده نیست. تفکرات نکونام مخصوصا نیمه دوم این بود که عقب بنشینند و فشرده کار کنند و ضدحمله بزنند شاید اگر ترابی و هاشم‌نژاد بودند شرایط فرق می‌کرد اینها زمان اسکوچیچ هم جمع بازی می‌کردند و زمانی که توپ را از حریف می‌گرفتند سرعت انتقال‌شان از دفاع به حمله بسیار خوب بود و یکی از عواملی بود که تراکتور گل می‌زد و نتیجه می‌گرفت. طبیعتا این دو برگردند آن تفکر هم شکل می‌گیرد و تراکتور عملکرد بهتری در خط حمله و خلق موقعیت خواهد داشت. تراکتور در خلق موقعیت عملکرد چندان مناسبی نداشت و این تیم از تجربه بازیکنان باتجربه‌اش خوب استفاده کرد و توانست برنده شود.

   سوال آخر در خصوص قرعه تیم‌های ایران در بازی‌های باشگاهی آسیا صحبتی دارید؟

اینکه رو در رو نشویم با تیم‌های عربستانی چون طبیعتا شرایط بهتری نسبت به تیم‌های قطری و اماراتی دارند خوب است. خب فاصله ما با کشورهای حوزه خلیج‌فارس زیاد شده به خاطر هزینه‌های سنگین و بازیکنان و مربیان درجه یکی که آوردند اما همین که با عربستانی‌ها همگروه نشدیم طبیعتا کارمان راحت‌تر می‌شود اما برای رسیدن به آن جایگاه   باید بستر فوتبال‌مان را تغییر بدهیم و رو  به پرورش بازیکنانی بیاوریم تا در سال‌های آینده بتوانیم با آنها رقابت کنیم. چون به لحاظ سخت افزاری و نرم‌افزاری با آنها فاصله داریم باید رو بیاریم به اینکه فوتبال داخلی خود را قوی‌تر کنیم چون به لحاظ اقتصادی و سخت‌افزاری از آنها فاصله داریم باید رو بیاوریم به اینکه فوتبال خودمان را قوی‌تر کنیم. وقتی در چند سال اخیر نتوانستیم بازیکن خارجی سطح بالا بیاوریم باید روی آکادمی‌ها  و فوتبال پایه کار کنیم تا در آینده حرفی برای گفتن داشته  باشیم.

  اخبار مرتبط نتایج هفته اول لیگ برتر/ آتش‌بازی استقلال و پیروزی تراکتور درخواست پرسپولیس از CAS: فعلاً ۲ امتیاز استقلال و تراکتور را کم کنید

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ پیش‌بینی اینکه یاسر آسانی در اسکواد نه‌چندان پرستاره استقلال به یکی از مهم‌ترین بازیکنان این تیم تبدیل شود، چندان دشوار نبود؛ اما شاید هیچ‌کس تصور نمی‌کرد همین بازیکن، خیلی زود به یکی از بزرگ‌ترین ابهام‌های حقوقی فصل استقلال تبدیل شود؛ ابهامی که مدیران باشگاه نه‌تنها برای حل آن عجله‌ای ندارند، بلکه ظاهراً ترجیح داده‌اند با بی‌خیالی از کنار آن عبور کنند.

داستان آسانی از همان ابتدا عجیب بود؛ بازیکنی که پس از یک رفت‌وبرگشت مبهم و فسخی که هنوز درباره جزئیات و اعتبار آن پرسش‌های جدی وجود دارد، بار دیگر به استقلال برگشت و گفته می‌شود مدیران باشگاه برای راضی کردن او به بازگشت، رقم سنگینی را پذیرفتند و حتی بخشی از این مبلغ را نقداً به حساب او واریز کردند. اما بازگشت آسانی پایان ماجرا نبود؛ تازه آغاز یک دردسر بزرگ‌تر بود.

دو باشگاه مس شهر بابک و نساجی نسبت به حضور این بازیکن در ترکیب استقلال اعتراض کرده‌اند و در ادامه، انتشار نامه ابلاغ فسخ قرارداد آسانی از سوی مدیر برنامه‌های او، ابهام‌های موجود را بیشتر کرده است. با این حال، واکنش مدیران استقلال به این بحران، عجیب‌تر از خود ماجراست: بازی دادن آسانی ادامه پیدا کرد؛ بدون اینکه ظاهراً تکلیف حقوقی پرونده به‌طور قطعی روشن شده باشد.

حالا همزمان با انتشار نامه فسخ آسانی با باشگاه استقلال، حرف‌های علی تاجرنیا، رئیس هیئت مدیره استقلال، نگرانی‌ها را چند برابر کرده است. تاجرنیا به صراحت اعلام کرده که پاسخ استعلام فیفا درباره وضعیت آسانی هنوز به باشگاه نرسیده! این اظهارنظر یعنی استقلال در دو هفته ابتدایی لیگ، بازیکنی را در ترکیب اصلی خود به میدان فرستاده که هنوز وضعیت حقوقی حضورش برای باشگاه به طور قطعی روشن نشده. سؤال ساده اما مهم اینجاست: اگر پاسخ فیفا هنوز نیامده، چرا استقلال این ریسک را پذیرفته است؟

بدتر از آن اینکه فتاحی نیز در توضیح این پرونده گفته فیفا در نامه نخست پاسخ قطعی به استعلام استقلال نداده و به همین دلیل نامه دیگری ارسال شده است. او همچنین تأکید کرده که هر تیمی می‌تواند شکایت کند و اگر مدارک کافی وجود داشته باشد، باشگاه مشکلی نخواهد داشت. اما دقیقاً همین جمله، جای نگرانی دارد. «اگر مدارک کافی وجود داشته باشد» یعنی چه؟

آیا مدیران استقلال هنگام تصمیم برای استفاده از آسانی، از قانونی بودن حضور او مطمئن بوده‌اند یا صرفاً امیدوار بوده‌اند مشکلی پیش نیاید؟ فرق این دو رویکرد برای باشگاهی که با پرونده‌های حقوقی متعدد دست‌وپنجه نرم می‌کند، بسیار زیاد است.

استقلال نمی‌تواند با چنین موضوع حساسی مانند یک اختلاف معمولی قراردادی برخورد کند. وقتی دو باشگاه نسبت به حضور یک بازیکن اعتراض کرده‌اند، نامه فسخ منتشر شده و از طرف دیگر هنوز پاسخ قطعی فیفا درباره وضعیت او در دست باشگاه نیست، دیگر صحبت از یک «حاشیه» نیست؛ صحبت از یک بحران حقوقی بالقوه است.

مسأله عجیب‌تر، بی‌تفاوتی مدیریتی در قبال این بحران است. تاجرنیا در حالی از نرسیدن پاسخ فیفا صحبت می‌کند که آسانی در هر دو هفته ابتدایی لیگ در ترکیب استقلال قرار گرفته است. یعنی مدیران باشگاه ابتدا تصمیم گرفته‌اند از بازیکن استفاده کنند و حالا منتظرند ببینند آیا نهاد بین‌المللی فوتبال با تصمیم آنها موافق است یا نه! این مدل مدیریت، اگر واقعاً اتفاق افتاده باشد، چیزی جز قمار با سرنوشت استقلال نیست.

آسانی ممکن است در زمین فوق‌العاده باشد، گل بزند، پاس گل بدهد و به یکی از ستاره‌های استقلال تبدیل شود؛ اما هیچ‌کدام از اینها نمی‌تواند یک سؤال حقوقی را پاک کند. اگر فردا مشخص شود حضور او در یکی از مسابقات غیرقانونی بوده، آن‌وقت دیگر عملکرد فنی او هیچ اهمیتی ندارد و استقلال باید پاسخگوی تبعاتی باشد که می‌تواند بسیار سنگین‌تر از از دست دادن چند امتیاز باشد.

مدیران استقلال باید به جای عادی‌سازی ماجرا، خیلی شفاف پاسخ بدهند: مبنای قانونی استفاده از آسانی چه بوده است؟ وقتی پاسخ قطعی فیفا هنوز نرسیده، چه کسی مسئولیت تصمیم به بازی دادن او را پذیرفته است؟ و اگر اعتراض‌های مس شهر بابک و نساجی به یک پرونده جدی تبدیل شود، چه کسی باید پاسخگوی تبعات آن باشد؟

این همان جایی است که نقش مدیریت مشخص می‌شود؛ مدیریت فقط امضای قرارداد و پرداخت پول نیست. مدیریت یعنی پیش‌بینی بحران، گرفتن استعلام پیش از تصمیم و مهم‌تر از همه، نپذیرفتن ریسک‌های غیرضروری.

استقلال در شرایطی که با هزار و یک مشکل مالی، مدیریتی و فنی دست‌وپنجه نرم می‌کند، ظاهراً یک بحران تازه را هم به جان خریده است؛ بحرانی که فعلاً خاموش است اما ممکن است با اولین رأی یا تصمیم حقوقی، ناگهان شعله‌ور شود.

تاجرنیا و مدیران استقلال باید توضیح بدهند چرا قبل از روشن شدن تکلیف حقوقی آسانی، او را به میدان فرستادند. هوادار استقلال حق دارد بداند این تصمیم بر اساس اطمینان حقوقی گرفته شده یا صرفاً یک ریسک مدیریتی بوده است.

چون اگر فردا پاسخ فیفا برخلاف انتظار استقلال باشد، دیگر نمی‌توان همه‌چیز را به «حاشیه»، «شکایت رقیبان» یا «انتظار برای پاسخ استعلام» تقلیل داد. آن روز باید پرسید چرا وقتی هنوز جواب نیامده بود، آسانی بازی کرد؟

253 258