حضور نورافکن در قلب خط دفاع، اتفاق تازهای برای این بازیکن نیست. او در سالهای گذشته تقریباً در تمام نقاط سمت چپ زمین و حتی مرکز میدان به میدان رفته است؛ از هافبک دفاعی و هافبک میانی گرفته تا دفاع چپ، دفاع میانی، مدافع چپ در سیستم سهدفاعه و حتی وینگر چپ.
همین قابلیت بازی در چند پست، همواره یکی از مهمترین ویژگیهای نورافکن بوده است. مربیان مختلف در شرایط کمبود بازیکن یا تغییرات تاکتیکی، بارها از او در نقشهای متفاوت استفاده کردهاند؛ موضوعی که اگرچه دست کادر فنی را باز میگذارد، اما از سوی دیگر میتواند روند پیشرفت فنی یک بازیکن را تحت تأثیر قرار دهد.
هر پست در فوتبال نیازمند ویژگیها و وظایف متفاوتی است. مدافع میانی باید در جایگیری، پوشش عمق و نبردهای هوایی مهارت ویژهای داشته باشد، در حالی که هافبک دفاعی وظیفه مدیریت فضای میانی و قطع ضدحملات را بر عهده دارد و مدافع کناری نیز باید میان وظایف دفاعی و حملات از جناح تعادل ایجاد کند. تغییر مداوم میان این نقشها، رسیدن به ثبات فنی را دشوارتر میکند.
نورافکن در سالهای اخیر بارها نشان داده که توانایی ارائه عملکرد قابل قبول در پستهای مختلف را دارد، اما شاید همین جابهجاییهای مداوم باعث شده هرگز فرصت کافی برای تثبیت کامل در یک جایگاه تخصصی پیدا نکند؛ موضوعی که بسیاری آن را یکی از دلایل فاصله گرفتن او از پیشبینیهای درخشان ابتدای دوران فوتبالش میدانند.
این بازیکن در سالهای اخیر بدشانسیهای متعددی را نیز تجربه کرده است. خط خوردن از فهرست نهایی جام جهانی ۲۰۲۲، از دست دادن جام ملتهای آسیا به دلیل مصدومیت و نرسیدن به فهرست نهایی جام جهانی، از جمله اتفاقاتی بود که روی روند حرفهای او تأثیر گذاشت. نورافکن نیز پیشتر اعتراف کرده بود که این ناکامیها همچنان ذهنش را درگیر کرده است.
او همچنین در گفتوگویی پیش از اردوی تیم ملی، به تأثیر منفی بازی در پستهای مختلف اشاره کرده و گفته بود تصور میکرد انعطافپذیری بیشتر، فرصت بازی بیشتری برایش ایجاد میکند، اما حالا معتقد است هر بازیکن باید روی پست تخصصی خود تمرکز داشته باشد و اجازه ندهد تغییرات مداوم مسیر پیشرفتش را مختل کند.
با این حال، شرایط سپاهان در فصل جدید ممکن است بار دیگر نورافکن را در موقعیت مشابهی قرار دهد. حضور مدافعانی مانند محمدامین حزباوی و آرمین سهرابیان، احتمال جذب مدافع جدید، حضور احسان حاجصفی در دفاع چپ و رقابت سنگین در خط هافبک، باعث شده گزینههای متعددی پیش روی محرم نویدکیا قرار داشته باشد.
البته استفاده از نورافکن در دفاع میانی مزایای فنی نیز دارد. کیفیت بالای بازیسازی با پای چپ و توانایی آغاز حملات از عقب زمین، ویژگیهایی است که میتواند برای سبک بازی نویدکیا اهمیت ویژهای داشته باشد؛ همانطور که پیش از این نیز در تیم ملی و دوران هدایت دراگان اسکوچیچ، او در همین نقش مقابل امارات به میدان رفته بود.
اکنون پرسش اصلی این است که آیا حضور نورافکن در قلب خط دفاع تنها یک آزمون تاکتیکی در دوران آمادهسازی است یا قرار است در طول فصل نیز ادامه پیدا کند. او همچنان یکی از ارزشمندترین بازیکنان چندپسته فوتبال ایران محسوب میشود، اما شاید برای رسیدن به بهترین نسخه خود، بیش از هر زمان دیگری به ثبات در یک پست تخصصی نیاز داشته باشد.
