کنارهگیری او در پی نگرانیهای سیاسی مطرحشده پیرامون قرارداد اسپانسریاش با یک شرکت شرطبندی روسی رخ داد.
چند تن از سیاستمداران ایتالیایی نسبت به قرارداد پیرلو به عنوان سفیر برند «فانبِت» (Fonbet) اعتراض کرده بودند و میگفتند سرمربی تیم ملی نباید موضعی مغایر با حمایت ایتالیا از اوکراین در جریان جنگ جنگ جاری با روسیه داشته باشد.
پیرلو که آماده بود برای برعهده گرفتن هدایت تیم ملی ایتالیا از سمت خود در دبی یونایتد بگذرد، از این توافق دفاع کرد و آن را «صرفاً تجاری و ورزشی» و مرتبط با شغلش در امارات دانست.
او در ادامه افزود: «نسبت دادن انگیزه و معنای سیاسی به این همکاری، به معنای انتساب باورهایی به من است که هرگز آنها را بیان نکردهام و به من تعلق ندارند.»
دوران ناموفق قبلی او روی نیمکت یوونتوس و سمپدوریا نیز از پیش او را به گزینهای کمطرفدار تبدیل کرده بود.
چرخش دوباره نگاهها به سمت گزینههای آشنا
پیرلو گزینه اول ایتالیا نبود، اما پس از پاسخ رد کارلو آنچلوتی و پپ گواردیولا به پیشنهادهای ارائه شده، به گزینه اصلی تبدیل شد.
اکنون توجهها دوباره به سمت سرمربیان سابق ایتالیا، یعنی آنتونیو کنته و روبرتو مانچینی معطوف شده و نام آنها بار دیگر برای تصدی این پست مطرح شده است.
تیم ملی ایتالیا پس از جدایی توافقی جنارو گتوزو در ماه آوریل—در پی شکست در پلیآف انتخابی جام جهانی مقابل بوسنی و هرزگوین که منجر به غیبت آنها در سومین جام جهانی متوالی شد—بدون سرمربی دائمی بوده است.
کنته پیش از این بین سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ هدایت تیم ملی را بر عهده داشت و در ۲۵ مسابقه روی نیمکت آتزوری، ۱۴ پیروزی، ۶ تساوی و ۵ شکست به دست آورد.
او ایتالیا را در یورو ۲۰۱۶ هدایت کرد؛ جایی که تیمش اسپانیای مدافع عنوان قهرمانی را در مرحله یکهشتم نهایی حذف کرد و سپس در مرحله یکچهارم نهایی در ضربات پنالتی مغلوب آلمان شد.
سپس مانچینی از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ سکان هدایت تیم ملی را در دست گرفت. او به شکلی باشکوه ایتالیا را در سال ۲۰۲۱ با شکست انگلستان در ضربات پنالتی در فینال ورزشگاه ویمبلی به قهرمانی جام ملتهای اروپا رساند.
ایتالیا یک سال بعد و پس از شکست غیرمنتظره در پلیآف مقابل مقدونیه شمالی، از صعود به جام جهانی ۲۰۲۲ بازماند.
