ادعای وزیر خزانه‌داری آمریکا: علیه جانم سوءقصد شده بود | نفت ما

به گزارش اینتیتر، مداخله اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، برای مهار افزایش احتمالی و آسیب‌زا در هزینه‌های استقراض ایالات متحده، باعث شده است برخی سرمایه‌گذاران بگویند که در نهایت، دلار این بها را پرداخت خواهد کرد. شماری از فعالان بازار این اقدام را نقطه عطفی می‌دانند؛ نقطه‌ای که در آن واشنگتن نقش فعال‌تری برای پایین نگه‌داشتن هزینه‌های استقراض خود بر عهده می‌گیرد. بلومبرگ می‌گوید چنین رویکردی که پس از تلاش‌های اخیر دیگر برای مهار بازدهی بلندمدت اوراق شکل گرفته، بار دیگر نگرانی‌هایی را زنده کرده که سیاست آمریکا می‌تواند اعتماد به دلار را تضعیف کند و سرمایه‌ها را به سمت گزینه‌های سوق دهد.

طبق گزارش بلومبرگ، جرالد گان، مدیر ارشد سرمایه‌گذاری در شرکت مدیریت «رید کپیتال» در سنگاپور، گفت: «دلار قطعاً بزرگ‌ترین قربانی خواهد بود.» او معتقد است بسنت به‌طور عمدی در حال پایین آوردن نرخ‌های واقعی بلندمدت و ارسال سیگنالی مبنی بر تحملِ دلارِ ضعیف‌تر برای زنده نگه داشتن اقتصاد است. او افزود: «من تنوع‌بخشی به سبد دارایی‌هایم را فراتر از دلار افزایش خواهم داد.»

وزارت خزانه‌داری آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد که پس از جهش هزینه‌های استقراض به بالاترین سطح چندین ساله، خرید برنامه‌ریزی‌شده اوراق قرضه ۱۰ تا ۳۰ ساله را «دست‌کم دو برابر» خواهد کرد؛ این امر بسنت را به مداخله‌گرترین رئیس خزانه‌داری در دهه‌های اخیر تبدیل می‌کند. این اقدام نشان‌دهنده انحراف از رویکرد دیرینه و «منظم و پیش‌بینی‌پذیر» وزارتخانه در مدیریت بدهی است؛ رویکردی که خود بسنت در سخنرانی ماه نوامبر از آن حمایت کرده بود.

بلومبرگ هشدار می‌دهد که هر تلاشی برای پایین آوردن ساختگی بازده اوراق آمریکا می‌تواند جذابیت بدهی دلاری را در مقایسه با دارایی‌های دیگر کاهش دهد. اگر سرمایه‌گذاران این هدف را تلاشی برای هموار کردن مسیر استقراض بیشتر آمریکا ببینند، اثر آن می‌تواند به تضعیف ارز ایالات متحده هم بینجامد.

شاخص بلومبرگ برای دلار امروز نزدیک به کف سه‌ماهه ایستاد، پس از آن‌که روز قبل حدود ۰٫۸ درصد سقوط کرده بود. ین ژاپن، فرانک سوئیس و دلار نیوزیلند از جمله بزرگ‌ترین برندگان در برابر دلار آمریکا در روز چهارشنبه بودند.

برنامه بازخرید اوراق فقط چند هفته پس از آن اعلام شد که آمریکا همراه با ژاپن برای حمایت از ین مداخله کرد؛ اقدامی که به گفته امیر انورزاده، استراتژیست «نامتریت ادوایزرز» در سنگاپور، بر حس وحشت سیاست‌گذاران افزوده است.

او گفت: فکر نمی‌کنم آن‌ها به دنبال تضعیف دلار باشند، بلکه سعی دارند بازدهی را تثبیت کنند — اما قربانیِ این کار، دلار است.

بلومبرگ اینتلیجنس هم این حرکت را به‌طور بالقوه به زیان دلار می‌داند. استیون چیو، استراتژیست ارشد بازار ارزهای نوظهور، در یادداشتی با عنوان «بازخرید اوراق خزانه آمریکا می‌تواند قیمت‌گذاری مالی را منحرف کند؛ دلار نزولی» نوشت: احتمالاً معامله‌گران این را تلاشی برای سرکوب قیمت‌گذاری بازار پیرامون پایداری مالی آمریکا و اعتبار فدرال رزرو در مبارزه با تورم تلقی خواهند کرد.   افزایش شدید بازدهی‌ها

طبق گزارش بلومبرگ بازده اوراق خزانه آمریکا در سررسیدهای بلندمدت این هفته جهش کرد، زیرا سرمایه‌گذاران برای وام دادن به دولتی با بار بدهی رو به رشد، جبران خسارت بیشتری طلب کردند. نگرانی‌های تورمی و رقابت ناشی از موجی از استقراض شرکتی نیز، فشار را بیشتر کرد و بازده ۳۰ ساله را به سطوحی رساند که آخرین‌بار در سال ۲۰۰۷ دیده شده بود، حتی با وجود آن‌که انتظار برای افزایش قریب‌الوقوع نرخ بهره از سوی فدرال رزرو فروکش کرده است.

پس از آن‌که آمریکا اواخر ماه گذشته میلادی همراه با ژاپن از ین حمایت کرد، بسنت استفاده از یک سازوکار فدرال رزرو برای تامین مالی مداخله بیشتر در صورت نیاز را مطرح کرد. این تحرکات از نگاه بازار، خطر آن را کاهش می‌داد که ژاپن برای تامین دلار و دفاع از ارز خود ناچار به فروش اوراق خزانه شود. در کنار پذیرش گاه‌به‌گاه دلار ضعیف‌تر از سوی دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا، این اقدامات در میان برخی سرمایه‌گذاران این حس را تقویت کرده که واشنگتن بیش از پیش حاضر است برای مهار هزینه‌های استقراض در بازارها مداخله کند.

مارکو کاسیراگی، استراتژیست ارشد اورکور آی‌اس‌آی(Evercore ISI) نوشت: بسنت از این نوسانات نرخ ارز استقبال خواهد کرد، زیرا دولت ترامپ از مزایای دلار ضعیف‌تر به عنوان راهی برای افزایش رقابت‌پذیری ایالات متحده و کاهش عدم تعادل تجاری تمجید کرده است.»

اندرو کانوبی، مدیر بخش درآمد ثابت در فرانکلین تمپلتون در ملبورن می‌گوید: روایت بزرگ‌تر در بازار ارزها در حال شکل‌گیری است. به گفته او، بسنت در عمل می‌گوید «ما آماده‌ایم اندکی از قدرت دلار را فدا کنیم تا بازدهی سررسیدها را تا حدی مهار کنیم» و «باید چیزی نقش سوپاپ اطمینان را ایفا کند».

او افزود که گزینه دیگر پرداختن به مشکلات ساختاری آمریکا است؛ مسیری بسیار دشوارتر که سیاست‌گذاران را وادار می‌کند یا بازدهی‌ها را مدیریت کنند یا اجازه دهند دلار تضعیف شود.

دلار پیش از این نیز از دست‌وپا زدن‌های مشابه جان سالم به در برده است. برنامه‌های گسترده خرید اوراق قرضه توسط فدرال رزرو در گذشته نگرانی‌هایی را ایجاد کرده بود که تلاش برای سرکوب بازدهی و گسترش ترازنامه می‌تواند ارزش ارز را کاهش دهد. اخیراً، سرمایه‌گذاران در میان تهدیدات تعرفه‌ای ترامپ و فشار بر فدرال رزرو، میزان سرمایه‌گذاری خود را کاهش دادند. هیچ‌یک از این موضوعات دلار را از نقش غالب خود در بازارهای جهانی کنار نزده است. دوگانه فرصت و تهدید؛ دلار در میانه‌ی هیاهوی هوش مصنوعی و دلارزدایی

اما همه استراتژیست‌ها تهدیدی فوری برای دلار نمی‌بینند. ماساهیکو لو، استراتژیست ارشد شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری استیت استریت (State Street Investment Management) می‌گوید: دلار هنوز از ورود سرمایه‌های ناشی از هوش مصنوعی به سهام آمریکا و قیمت‌های بالاتر نفت حمایت کوتاه‌مدت قدرتمندی می‌گیرد. با این حال، لو معتقد است اقدامات تازه، استدلال بلندمدت‌تری را برای دلارزدایی و فرسایش ارز تقویت می‌کند. به گفته او، با گسترش ابتکارهای ملی هوش مصنوعی و ساخت دیتاسنترها فراتر از آمریکا، مزیت استثنایی جریان سرمایه که امروز نصیب ایالات متحده شده، می‌تواند به‌تدریج رنگ ببازد.

به گزارش خبرنگار بین‌الملل ایبنا ، بازار‌های مالی آسیا تحت تأثیر دو نیروی فشار خارجی، یعنی بازدهی اوراق قرضه ایالات متحده و نااطمینانی‌های ژئوپلیتیک در خاورمیانه، عقب‌نشینی کردند. به نوشته روزنامه آلمانی هاندلزبلات در حالی که داده‌های صنعتی ژاپن از رشدی بی‌سابقه حکایت داشت، اما سایه سنگین بدهی‌های عمومی آمریکا و سیاست‌های جدید خزانه‌داری این کشور، امید‌ها به ثبات در بازار‌های جهانی را کمرنگ کرده است.

بحران بدهی و واکنش بازار‌ها

اعلام «اسکات بسنت» وزیر خزانه‌داری آمریکا مبنی بر گسترش خرید اوراق قرضه برای مدیریت بازار، به جای آرام کردن سرمایه‌گذاران، موجی از عصبی‌شدن را به دنبال داشت. تحلیل‌گران معتقدند این اقدام نشانه‌ای از ناتوانی واشینگتن در کنترل کسری بودجه است.

طبق داده‌های رسمی وزارت خزانه‌داری ایالات متحده، مجموع بدهی‌های عمومی این کشور در اوت ۲۰۲۶ از مرز ۴۰ تریلیون دلار عبور کرده است، عاملی که فشاری مضاعف بر بازدهی اوراق قرضه وارد می‌کند.

تنش‌های ژئوپلیتیک و انرژی

این در شرایطی است که علاوه بر متغیر‌های پولی، بحران‌های خاورمیانه و تهدید‌های تحریمی علیه ایران، نگرانی از انسداد مسیر‌های حیاتی انرژی مانند تنگه هرمز را تشدید کرده است.

در همین راستا گزارش رویترز حاکی از آن است که قیمت نفت برنت به مرز ۹۴ دلار رسیده که این خود محرکی برای تورم جهانی و عاملی بازدارنده برای رشد بازار‌های سهام در کشور‌های واردکننده انرژی همچون ژاپن و کره جنوبی است.

چشم‌انداز مالی جهانی

در همین حال صندوق بین‌المللی پول (IMF) در آخرین پایش مالی خود هشدار داده است که نسبت بدهی عمومی به تولید ناخالص داخلی (GDP) در ایالات متحده به سطوح نگران‌کننده‌ای رسیده که می‌تواند ثبات مالی میان‌مدت جهانی را تهدید کند.

مجموعه این عوامل باعث شده تا سرمایه‌گذاران در آسیا، علیرغم رشد تولید در ژاپن یا وعده‌های حمایتی در چین، با احتیاط بیشتری عمل کنند و بازار‌های آسیایی در تقاطع بحران بدهی غرب و تنش‌های امنیتی شرق قرار بگیرند.

از این رو تا زمانی که دولت ایالات متحده استراتژی مشخصی برای مهار بدهی ۴۰ تریلیون دلاری خود ارائه ندهد و ثبات نسبی به خاورمیانه بازنگردد، نوسانات منفی در بورس‌های توکیو و پکن ادامه خواهد داشت. به نظر می‌رسد موتور‌های رشد داخلی آسیا در برابر طوفان‌های مالی برخاسته از وال‌استریت، همچنان آسیب‌پذیر هستند.

به گزارش اینتیتر، قیمت نفت امروز به بالاترین سطح خود در یک ماه گذشته رسید؛ آن هم درست پس از آن‌که دونالد ترامپ مدعی شد «پیامدهای اقتصادی عظیم» بر کشورهایی تحمیل می‌کند که با ایران دادوستد دارند. هم‌زمان، نگرانی درباره مسائل ژئوپلیتیک، وضعیت اقتصادی و امور مالی دولت در بازار اوراق قرضه هم دیده شد و بازدهی اوراق خزانه‌داری آمریکا به‌ سرعت بالا رفت.

بر اساس گزارش نیویورک تایمز، ترامپ روز چهارشنبه در شبکه‌های اجتماعی، بی‌آن‌که نام کشوری را ببرد یا جزئیاتی از اقدام‌های احتمالی ارائه کند، اشاره کرد که ممکن است کشورهایی را هدف بگیرد که نفت ایران را می‌خرند. نوسان در بازار اوراق امروز با قدرت برگشت و افزایش بازدهی اوراق دولتی آمریکا تقریبا تمام افت روز قبل را از بین برد؛ روزی که وزارت خزانه‌داری این کشور برای مهار رشد هزینه‌های استقراض، برنامه‌ای را اعلام کرده بود.

در بازار نفت، نفت برنت که معیار جهانی قیمت‌گذاری نفت است، حدود ۳ درصد رشد کرد و به بیش از ۹۴ دلار در هر بشکه رسید. نفت وست تگزاس اینترمدییت هم به عنوان شاخص نفت آمریکا، تا نزدیک ۸۹ دلار در هر بشکه بالا رفت.

سرمایه‌گذاران و تحلیلگران همچنان بر اختلال در حمل‌ونقل در تنگه‌ی هرمز تمرکز دارند.

بر پایه‌ی داده‌های شرکت کپلر، روز چهارشنبه تنها ۱۲ کشتی از تنگه عبور کردند؛ رقمی که بسیار پایین‌تر از میانگین پیش از جنگ، یعنی حدود ۱۳۰ کشتی بود. بازار همچنین اقدامات حوثی‌ها در یمن را زیر نظر دارد؛ گروهی که برای محدود کردن تردد در تنگه‌ی باب‌المندب در انتهای جنوبی دریای سرخ تلاش می‌کنند. عربستان سعودی نیز از این آبراه به‌عنوان مسیری جایگزین برای تنگه‌ی هرمز استفاده کرده است.

در وال‌استریت، قراردادهای آتی شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ نشان دادند که با بازگشایی معاملات در آمریکا، بازار سهام حدود نیم درصد افت خواهد کرد.

والمارت نیز رشد ضعیف فروش فصلی را گزارش داد و به جمع خرده‌فروشان بزرگی پیوست که هشدار داده‌اند مصرف‌کنندگان در خرج‌کردن محتاط شده‌اند.

در اروپا، شاخص استاکس ۶۰۰ اندکی پایین آمد.

در آسیا اما بازارها عمدتا صعودی بودند و بخشی از جهش روز قبل در بازار آمریکا را ادامه دادند. شاخص کی‌اواس‌پی‌آی در کره‌ی جنوبی ۵٫۹ درصد جهش کرد و نیک‌کِی ۲۲۵ در ژاپن ۱٫۴ درصد بالا رفت.

روند صعودی اوراق خزانه‌داری آمریکا که روز قبل با اقدام وزارت خزانه‌داری این کشر برای مهار هزینه‌های استقراض کمی آرام شده بود، امروز دوباره رنگ باخت.

بازدهی اوراق ۱۰ ساله‌ی خزانه‌داری آمریکا، نرخ بهره‌ای پرنفوذ که بر وام‌های مسکن، وام‌های کسب‌وکار و بسیاری از انواع بدهی تکیه دارد، به ۴٫۷ درصد رسید. این حرکت، افت بازدهی روز چهارشنبه را معکوس کرد؛ روزی که وزارت خزانه‌داری حجم بدهی‌ای را که در عملیات هفتگی مجاز به بازخرید از سرمایه‌گذاران بود، دو برابر کرد.

سرمایه‌گذاران از اثر جنگ ایران بر تورم، کسری‌های بزرگ دولت و استقراض سنگین برای تامین مالی زیرساخت‌های هوش مصنوعی نگران‌اند؛ عواملی که همگی فشار افزایشی بر بازدهی اوراق وارد کرده‌اند. روز چهارشنبه نیز بدهی ناخالص ملی آمریکا برای نخستین بار از ۴۰ تریلیون دلار عبور کرد.

قیمت سوخت هم بالا رفت. میانگین ملی قیمت بنزین روز پنجشنبه به ۴ دلار و ۱۰ سنت برای هر گالن رسید. این افزایش، هزینه‌ی رانندگان را از آغاز جنگ تاکنون ۳۸ درصد بالا برده است.

قیمت بنزین معمولا هم‌زمان با نفت خام حرکت نمی‌کند و اغلب چند روزی با رشد یا افت آن فاصله دارد. میانگین قیمت گازوئیل هم پنج سنت افزایش یافت و به ۵ دلار و ۵۵ سنت رسید؛ رقمی که از آغاز جنگ تاکنون ۴۸ درصد رشد کرده است.