یوونتوس با پیروزی مقابل نیس آماده فصل جدید شد

به گزارش خبرنگار ورزشی برنا، اگر قرار باشد مسیر بنیامین فرجی را تنها با تعداد مدال‌هایش اندازه بگیریم، بخش مهمی از داستان او را از دست داده‌ایم. اتفاق مهم درباره این بازیکن ۱۶ ساله، فقط برنز مالمو یا مدال‌هایی که پیش از آن به دست آورده نیست؛ مسئله اصلی این است که فرجی خیلی زودتر از سن معمول، خود را وارد رقابت با بازیکنانی کرده که سال‌ها تجربه حضور در بالاترین سطح تنیس روی میز جهان را دارند.

در اسمش جوانان اروپا در مالمو، فرجی در رده زیر ۱۹ سال به میدان رفت و در مسیر رسیدن به نیمه‌نهایی از فرانچسکو ترویزان ایتالیایی، آنتوان نوآرو فرانسوی، دومینیکاس ساموئلیوس دانمارکی، هونگ چه‌ین از چین‌تایپه و تیاگو آبیودون پرتغالی عبور کرد. پنج پیروزی متوالی او را به جمع چهار بازیکن پایانی رساند. جایی که در یک مسابقه نزدیک و هفت‌گیمه، با نتیجه ۴ بر ۳ مقابل ریوسه‌ای کاواکامی از ژاپن شکست خورد و به مدال برنز رسید. این مدال، نخستین مدال ایران در اسمش جوانان اروپا بود.

اما شاید مهم‌تر از خود مدال، تصویری باشد که این مسابقات از فرجی ارائه کرد. او در شرایطی در یک تورنمنت زیر ۱۹ سال تا نیمه‌نهایی پیش رفت که هنوز از نظر سنی در ابتدای این رده قرار دارد. چنین عملکردی نشان می‌دهد که فرجی برای موفقیت در رده‌های پایه صرفاً به اختلاف سنی یا تجربه بیشتر متکی نیست؛ او توانایی رقابت فنی با بازیکنان بزرگ‌تر را پیدا کرده است.

این ویژگی البته در مالمو برای نخستین بار دیده نشد.

نام بنیامین فرجی از سال ۲۰۲۴ جدی‌تر در سطح بین‌المللی مطرح شد. زمانی که در ۱۴ سالگی در مسابقات قهرمانی آسیا مقابل وانگ چوچین، ستاره سرشناس چین، به پیروزی رسید. همان سال، فرجی در مسابقات قهرمانی نوجوانان جهان نیز به مدال برنز رسید،مدالی که به عنوان نخستین برنز انفرادی ایران در این رقابت‌ها ثبت شد.

فرجی در سال ۲۰۲۵ نیز نشان داد موفقیتش مقابل یک ستاره بزرگسال اتفاقی نبوده است. او در مسابقات قهرمانی آسیا برابر لین شی‌دونگ، یکی دیگر از چهره‌های مطرح تنیس روی میز چین، به پیروزی رسید و بار دیگر توجه‌ها را به خود جلب کرد.در بازی‌های آسیایی جوانان بحرین نیز فرجی به مدال برنز انفرادی رسید.

وجه مشترک این نتایج را باید در نوع بازی فرجی جست‌وجو کرد. او بازیکنی نیست که صرفاً منتظر اشتباه حریف بماند. تلاش برای در اختیار گرفتن ابتکار عمل، بازی رو به جلو و تمایل به تحمیل ریتم مسابقه از ویژگی‌هایی است که باعث شده فرجی بتواند مقابل بازیکنان باتجربه‌تر نیز وارد نبردی برابر شود.

البته این مسیر بدون نقص نیست. بازی در بالاترین سطح تنیس روی میز به جز کیفیت ضربات، نیازمند مدیریت جزئیات است؛ از تصمیم‌گیری در چند امتیاز پایانی گرفته تا کنترل فشار روانی، تغییر تاکتیک در جریان مسابقه و حفظ کیفیت بازی زمانی که حریف ریتم اولیه را از بین می‌برد.

نیمه‌نهایی مالمو دقیقا از همین زاویه قابل بررسی است. فرجی تا گیم هفتم برابر کاواکامی پیش رفت و در نهایت شکست خورد. بنابراین فاصله او با فینال نه یک اختلاف بزرگ، بلکه مجموعه‌ای از جزئیات در یک مسابقه نزدیک بود. همین مسابقه می‌تواند برای فرجی بیش از یک شکست، یک تجربه فنی مهم باشد.

نکته امیدوارکننده برای تنیس روی میز ایران این است که این تجربه‌ها در سن ۱۶ سالگی به دست می‌آیند. فرجی هنوز در مرحله‌ای از دوران حرفه‌ای خود قرار دارد که می‌تواند بخش‌های مختلف بازی‌اش را تکمیل کند؛ از ثبات بیشتر در مسابقات بزرگسالان تا افزایش تجربه تاکتیکی و توانایی مدیریت مسابقات طولانی و پرفشار.

در واقع، شاید بهتر باشد مدال برنز مالمو را نه به عنوان مقصد، بلکه به عنوان یکی از ایستگاه‌های مسیر فرجی ببینیم. او پیش از این مقابل وانگ چوچین و لین شی‌دونگ برنده شده، در نوجوانان جهان مدال گرفته، در بازی‌های آسیایی جوانان روی سکو رفته و حالا در اروپا نیز در رده‌ای بالاتر از سن واقعی خود به نیمه‌نهایی رسیده است.

برای تنیس روی میز ایران، ارزش این مسیر در همین نکته خلاصه می‌شود. فرجی دیگر صرفاً یک استعداد آینده‌دار نیست که باید منتظر رسیدن روزهای بزرگش ماند. او همین حالا در حال ساختن تجربه‌ای است که می‌تواند پایه دوران بزرگسالانش باشد و شاید تا ۲۰ سال آینده بشود روی این قهرمان حساب کرد.

مدال مالمو یک برنز است، اما پیامی که پشت آن قرار دارد بزرگ‌تر از رنگ مدال است. اینکه تنیس روی میز ایران بازیکنی ۱۶ ساله دارد که از رقابت با هم‌نسلان خود عبور کرده و حالا در حال نزدیک شدن به سطحی است که نام‌های بزرگسال جهان در آن حضور دارند.

انتهای پیام/

جماران ورزشی؛ یکی از وزنه بردارانی که در رقابت های قهرمانی نوجوانان و جوانان آسیا 2026 تاشکند ازبکستان درخشان ظاهر شد، محمدجواد بیرانوند بود. او در این رقابت ها 9 مدال طلای نوجوانان، جوانان و آسیای میانه را به دست آورد.

بیرانوند گفت وگویی با خبرنگار ورزشی جماران داشت که در ادامه می خوانید.

او درباره رقابت های قهرمانی آسیا تاشکند گفت: رقبای سختی در این مسابقات داشتم و باید با 8 وزنه بردار دیگر برای کسب مدال طلا رقابت می کردم. تمام تلاشم را به کار گرفتم و خوشبختانه توانستم 9 طلا به دست آورم و قهرمان نوجوانان، جوانان و آسیای میانه شوم.

بیرانوند درباره رکوردشکنی هایی نیز که در این رقابت ها برجای گذاشت گفت: سه رکورد نوجوانان جهان و سه رکورد نوجوانان آسیا را شکستم و توانستم ایران عزیز را سربلند کنم.

این وزنه بردار نوجوان ایران درباره چشم انداز فعالیت ورزشی خود گفت: من دوست دارم در المپیک لس آنجلس هم حاضر باشم و اینگونه نیست که همه چیز را به 2032 موکول کنم. تمام تلاشم را انجام می دهم تا بتوانم در المپیک دو سال بعد نیز شرکت کنم.

او درباره تاثیر کار با سهراب مرادی و بهداد سلیمی در تیم های ملی برای رسیدن به پیشرفت گفت: این دو ورزشکارانی بودند که طلای المپیک و جهان را دارند؛ در ورزش جهان مطرح هستند، انگیزه خوبی به وزنه بردار می دهند و از تمرینات اصولی استفاده می کنند. به واسطه اینکه خودشان مدال آور بودند خیلی خوب و حرفه ای ما را هدایت می کنند.

بیرانوند درباره اینکه چندمین ورزشکار خانواده خود است و آیا کسی از دختران خانواده بیرانوند هم به وزنه بردار شدن فکر می کند یا نه گفت: من پنجمین ورزشکار خانواده هستم که مدال بین المللی دارد. از دختران خانواده هم هستند افرادی که تمایل به حضور در این رشته دارند. برادر بزرگم روح الله به هرشکلی که توانسته پشت من بوده و حمایتم کرده است. عبدالله هم خودش در اردوهای تیم ملی به هر طریقی که از دستش بر می آید کنار من است.

او درباره اینکه آیا نصیحت های برادرانش باعث ناراحتی او شده یانه گفت: به خاطر سن کمتری که دارم من را راهنمایی می کنند و یک برادر کوه پشت سر آدم است. از نصیحت های ورزشی برادرانم هیچ وقت ناراحت یا عصبانی نشدم چون آن ها راهی رفتند که تجربه شان بیشتر از من است. تا جایی که توانستم به حرف هایشان گوش کردم و کاری جز این انجام ندادم. اصلا ناراحت نشدم.

بیرانوند در پایان گفت: از پدر و مادر عزیزم که در این راه همراهم بودند و خیلی کمکم کردند تشکر ویژه دارم. از محمدتقی بیرانوند مربی که از سال 92 مربی من بوده است خیلی ممنونم و قدردان این عزیزان هستم. از آقایان سجاد انوشیروانی، بهداد سلیمی، سهراب مرادی تشکر می کنم که این چندوقت پشت من بودند و همه جوره کمک کردند؛ از لحاظ ذهنی، تمرینی و هرچه که فکر کنید کمک کردند تا این محمدجواد باشم.

پایگاه خبری فوتبالی- میکل آرتتا سرمربی آرسنال، موضع روشنی درباره آینده مارتین زوبیمندی اتخاذ کرده و تأکید کرده است که این هافبک اسپانیایی در برنامه‌های فصل جدید توپچی‌ها قرار دارد. 

به گزارش فوتبالی، این موضع در شرایطی مطرح شده که رئال مادرید بار دیگر علاقه خود به جذب زوبیمندی را افزایش داده و شرایط او را زیر نظر گرفته است. 

زوبیمندی تابستان گذشته پس از مدت‌ها مذاکره، با قراردادی حدود ۶۵ میلیون یورو از رئال سوسیداد به آرسنال پیوست و خیلی زود به یکی از مهره‌های مهم خط میانی آرتتا تبدیل شد. 

او در نخستین فصل حضورش در لندن نقش قابل توجهی در قهرمانی آرسنال در لیگ برتر داشت، هرچند در هفته‌های پایانی فصل فرصت کمتری برای حضور در ترکیب اصلی پیدا کرد. 

همین کاهش دقایق بازی باعث شد شایعات درباره آینده این هافبک ۲۷ ساله افزایش پیدا کند. از سوی دیگر، ورود برونو گیمارش به ترکیب آرسنال نیز رقابت در خط میانی را شدیدتر کرده است. با این حال، آرتتا همچنان زوبیمندی را بازیکنی مهم برای تیم می‌داند و قصد ندارد به‌راحتی اجازه جدایی او را صادر کند. 

رئال مادرید نیز پس از ناکامی در جذب رودری، بار دیگر شرایط زوبیمندی را بررسی کرده است. این بازیکن پیش‌تر نیز مورد توجه باشگاه مادریدی قرار داشت و حالا با توجه به نیاز رئال به تقویت خط میانی، نام او دوباره در فهرست گزینه‌های این باشگاه قرار گرفته است. 

با این حال، موضع آرسنال فعلاً کاملاً مشخص است و زوبیمندی در برنامه‌های آرتتا قرار دارد و باشگاه برنامه‌ای برای فروش او در تابستان ندارد. 

حتی گزارش‌هایی که از احتمال تعیین قیمت حدود ۹۰ میلیون یورو برای این بازیکن خبر داده‌اند، نشان می‌دهند در صورت رسیدن پیشنهاد بسیار سنگین نیز آرسنال موضع سختی خواهد داشت. 

بنابراین، رئال مادرید برای جذب زوبیمندی کار ساده‌ای نخواهد داشت. آرتتا می‌خواهد از عمق بیشتر خط میانی خود در فصل طولانی پیش رو استفاده کند و فعلاً درب خروجی امارات به روی هافبک اسپانیایی بسته است.