شیراز با «رنگ بهشت» دیپلماسی فرهنگی را از دریچه نقاشی کودکان روایت کرد

شرکت آنتروپیک از شناسایی و مختل کردن چندین عملیات سازمان‌یافته برای سوءاستفاده از مدل‌های پیشرفته هوش مصنوعی خبر داده است؛ بر اساس گزارش این شرکت، گروه‌های مرتب

نیویورک پست در گزارشی که ۹ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر کرد، مدعی شد ایران در حمله به ناوهای آمریکایی در نزدیکی تنگه هرمز برای نخستین بار از موشک هایی با جستجوگر الکترو اپتیکی استفاده کرده است. در این گزارش احتمال داده شده که این موشک همان «قاسم بصیر» باشد؛ موشک بالستیک جدیدی که ایران پیش تر از آن رونمایی کرده بود. در ادامه، مشخصات و ویژگی های اعلام شده درباره موشک قاسم بصیر را بررسی می کنیم.

۱۱ سپتامبر یکی از تلخ‌ترین روزهای تاریخ، روزیکه جهان تغییر کرد و افغانستان وارد فصل تازه‌ای از تاریخ معاصر خود شد. منبع: خبرفوری

بیش از دو دهه پس از حملات ۱۱ سپتامبر، اسناد داخلی القاعده تصویری متفاوت از میراث اسامه بن‌لادن ارائه می‌کنند؛ رهبر شبکه‌ای که می‌خواست با ضربه زدن به آمریکا نظم جهانی را تغییر دهد و «امت» را احیا کند، اما حمله‌ای که قرار بود آغازگر پیروزی او باشد، در نهایت به فروپاشی سازمانش، ظهور رقبایی چون داعش و گسترش جنگی انجامید که خود القاعده نیز قربانی پیامدهای آن شد. «فارن افرز» با تکیه بر اسناد ابوت‌آباد، نشان می‌دهد بن‌لادن جهان را تغییر داد، اما نتیجه‌ای که رقم خورد با آنچه او تصور کرده بود فاصله‌ای بنیادین …

جوادی حصار فعال سیاسی اصلاح‌طلب، با اشاره به ایده بمباران اتمی ایران و تشبیه شرایط کشور به ژاپن، گفت: آنهایی که این را می‌گویند و این را می‌خواهند، ظاهراً در پی آنند که اگر این بمباران صورت بگیرد، حکومت ایران تغییر می‌کند و آنها در آینده با یک کشور دیگر و مدیریت دیگری روبه‌رو خواهند بود که مطلوب آنهاست اما فراموش کردند ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم که بمباران شدند، حکومتشان عوض نشد، بلکه تسلیم آمریکا شدند و یک‌سری قراردادهایی را با آمریکایی‌ها بستند، حکومت‌شان سر جای خود ماند ولی با آمریکایی ها کار کردند …

بیست‌وپنج سال پس از حملات ۱۱ سپتامبر، القاعده دیگر آن تهدیدی نیست که زمانی واشنگتن را وارد «جنگ علیه تروریسم» کرد؛ اما این به معنای پیروزی کامل آمریکا نیست. «فارن افرز» در گزارشی تحلیلی، با مرور دو دهه‌ونیم جنگ، عملیات اطلاعاتی، ظهور و سقوط داعش و تغییر جایگاه جریان‌های جهادی، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا جهادگرایی واقعاً شکست خورده یا فقط از یک تهدید جهانی به خطری پراکنده و مهارشدنی تبدیل شده است.