راز تاب‌آوری تمدن ایرانی

به گزارش ایلنا، در مراسم شب شهادت امام حسن عسکری(ع) در حسینیه شهدا قم، آیت‌الله احمد مبلغی، نماینده جمهوری اسلامی ایران در مجمع جهانی فقه اسلامی و نماینده مجلس خبرگان رهبری، با تبیین ظرفیت‌های ناشناخته سنت‌های اجتماعی قرآن، تأکید کرد که حوادث بزرگ اجتماعی را می‌توان با بهره‌گیری از این سنت‌ها تحلیل کرد و از آنها برای شناخت مسیر حرکت جامعه و آینده آن بهره گرفت.

آیت‌الله مبلغی در این مراسم با اشاره به اینکه یکی از حوزه‌های مهم و گشوده‌شده دانش قرآنی در سده اخیر، موضوع «سنت‌های اجتماعی قرآن» است، اظهار داشت: اندیشمندانی همچون علامه طباطبایی، شهید مطهری و شهید محمدباقر صدر در این عرصه گام‌های مهمی برداشته‌اند و دیدگاه‌های ارزشمندی ارائه کرده‌اند.

وی افزود: سنت‌های اجتماعی قرآن ظرفیت بزرگی برای تحلیل واقعیت‌های اجتماعی دارند؛ ظرفیتی که هنوز به صورت کامل فعال نشده است و می‌تواند در مسیر تولید اندیشه و تحلیل‌های عمیق اجتماعی مورد استفاده قرار گیرد.

نماینده جمهوری اسلامی ایران در مجمع جهانی فقه اسلامی با بیان اینکه قرآن کریم «تبیان هر چیز» است، گفت: یکی از ابعاد این تبیان بودن، آن است که می‌توان نور قرآن را بر حوادث اجتماعی تاباند و با بهره‌گیری از آموزه‌های قرآنی، واقعیت‌های جامعه را تحلیل کرد.

وی ادامه داد: امروز حوادث اجتماعی فراوانی در ایران، منطقه و جهان رخ می‌دهد و تحلیل‌های مختلفی از سوی رسانه‌ها و مراکز علمی ارائه می‌شود، اما جامعه اسلامی می‌تواند با تکیه بر سنت‌های الهی، تبیینی عمیق، آگاهی‌بخش و درس‌آموز از این حوادث ارائه دهد.

آیت‌الله مبلغی با اشاره به ظرفیت حوزه‌های علمیه برای استخراج علوم انسانی از قرآن، تصریح کرد: یکی از میدان‌های بسیار مستعد در این زمینه، مراجعه به سنت‌های اجتماعی قرآن و قرار دادن آنها به عنوان معیار برای تحلیل حوادث اجتماعی است.

چهار سنت الهی در تحلیل حوادث بزرگ اجتماعی

عضو مجلس خبرگان رهبری در ادامه سخنان خود چهار سنت الهی را که در قرآن کریم آمده و قابلیت تطبیق بر حوادث اجتماعی دارند، مورد اشاره قرار داد و گفت: سنت نخست، «تغییر ما به نفس» است؛ همان سنتی که در آیه شریفه «إِنَّ اللهَ لا یُغَیِّرُ ما بِقَومٍ حَتّى یُغَیِّروا ما بِأَنفُسِهِم» بیان شده است.

وی سنت دوم را «تمحیص» دانست و افزود: خداوند در قرآن می‌فرماید «وَلِیُمَحِّصَ اللهُ الَّذینَ آمَنوا»؛ تمحیص به معنای خالص شدن و زدوده شدن ناخالصی‌هاست؛ همان‌گونه که طلا در آتش قرار می‌گیرد تا ناخالصی‌های آن از بین برود.

آیت‌الله مبلغی همچنین از «انزال سکینه» به عنوان سومین سنت الهی یاد کرد و گفت: خداوند در قرآن می‌فرماید «هُوَ الَّذی أَنزَلَ السَّکینَةَ فی قُلوبِ المُؤمِنین»؛ آرامش الهی بر دل‌های مؤمنان نازل می‌شود تا آنان بتوانند مراحل دشوار آزمون‌ها و فشارها را پشت سر بگذارند.

وی چهارمین سنت را «تمییز خبیث از طیب» عنوان کرد و افزود: خداوند مؤمنان را در شرایطی قرار می‌دهد تا پاک از ناپاک و حق از باطل آشکار شود.

تحلیل حوادث اخیر در چارچوب سنت‌های قرآنی

آیت‌الله مبلغی در ادامه با بیان اینکه گاهی چند سنت الهی به صورت پیوسته در یک حادثه اجتماعی فعال می‌شوند، اظهار داشت: برای فهم عمیق‌تر یک حادثه باید آن را در چارچوب این سنت‌ها تحلیل کرد.

وی با اشاره به شرایط پیش از جنگ اخیر و فشارهای خارجی علیه جمهوری اسلامی ایران، گفت: در آن شرایط، اصل نخست یعنی تغییر درونی و تصمیم بر عدم تسلیم، در جامعه شکل گرفت و در سخن امام شهید با جمله «مثلی لا یبایع مثله» تجلی یافت؛ یعنی پذیرش نکردن تسلیم در برابر فشار و زورگویی.

نماینده مجلس خبرگان رهبری افزود: پس از آن، مرحله تمحیص آغاز شد؛ مرحله‌ای سخت که با جنگ، فشار، آسیب‌ها و دشواری‌های فراوان همراه بود، اما همین مرحله موجب شد ظرفیت‌های درونی جامعه آشکار شود.

وی ادامه داد: تمحیص، جامعه را در برابر دو مسیر قرار می‌دهد؛ مسیر ترس، عقب‌نشینی و رها کردن میدان، یا مسیر حضور، مقاومت و ایستادگی. آنچه در جامعه مشاهده شد، انتخاب مسیر دوم بود.

آیت‌الله مبلغی با اشاره به حضور گسترده مردم در صحنه‌های مختلف، اظهار داشت: این حضور نشانه فعال شدن سنت سکینه الهی است؛ آرامشی که باعث می‌شود انسان در شرایط دشوار، بر اساس ایمان و باور خود حرکت کند و محاسبات صرفاً مادی را کنار بگذارد.

افزایش ایمان و آشکار شدن صف‌بندی حق و باطل

وی با اشاره به ادامه آیه مربوط به سکینه الهی، گفت: خداوند می‌فرماید سکینه را در دل‌های مؤمنان نازل کرد تا «ایمانشان افزوده شود». امروز جامعه‌ای که از این مراحل عبور کرده، همان جامعه پیش از این آزمون‌ها نیست؛ بلکه ایمانی افزوده و تجربه‌ای جدید یافته است.

آیت‌الله مبلغی با بیان اینکه یکی از نتایج این فرآیند، آشکار شدن حقایق برای جامعه است،اظهار داشت: سنت «تمییز خبیث از طیب» موجب می‌شود بسیاری از واقعیت‌ها روشن شود و جامعه بتواند ریشه‌های ظلم، ناامنی و دشمنی با ملت‌ها را بهتر بشناسد.

وی افزود: یکی از آثار مهم این روند، نزدیک‌تر شدن بخش‌هایی از جامعه به ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و مقاومت است؛ کسانی که شاید پیش از این فاصله یا بی‌تفاوتی داشتند، در شرایط جدید احساس مسئولیت بیشتری پیدا کرده‌اند.

ضرورت خدمت بیشتر مسئولان به ملت

نماینده جمهوری اسلامی ایران در مجمع جهانی فقه اسلامی در بخش دیگری از سخنان خود با تأکید بر ضرورت قدردانی از مردم، اظهار داشت: پس از عبور از این مراحل، مسئولان باید قدر این ملت را بدانند و با خدمت بیشتر، گسترده‌تر و سازنده‌تر در کنار مردم باشند.

وی خاطرنشان کرد: امروز به واسطه این تحولات، امکان یک تحول بزرگ اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی فراهم شده است؛ زیرا فاصله میان مردم و مسئولان کاهش یافته و ظرفیت‌های جدیدی برای حرکت جامعه شکل گرفته است.

آیت‌الله مبلغی در پایان با اشاره به پیوند حوادث بزرگ تاریخ اسلام با نهضت عاشورا گفت: هرگاه صحنه‌ای از ایثار، شهادت و فداکاری مشاهده می‌کنیم، باید آن را با عاشورا پیوند دهیم؛ چرا که مسیر عزت و مقاومت امت اسلامی ریشه در فرهنگ حسینی دارد.

  انتهای پیام/

به گزارش ایلنا، در سمپوزیوم بین‌المللی آموزه‌های ابن‌سینا در دنیای امروز  شماری از پژوهشگران ایرانی و محققانی از روسیه، ازبکستان و گرجستان به تبیین جنبه‌های مختلف میراث علمی، فلسفی و ادبی فیلسوف و پزشک بزرگ ایرانی پرداختند.

مهدی سنائی دانشیار دانشگاه تهران و رئیس مؤسسه ایراس در آغاز این همایش ضمن تشکر از پژوهشگران حاضر در برنامه به‌ویژه پژوهشگران خارجی هدف اصلی این برنامه را تعامل و هم‌اندیشی دانشمندان حوزه اوراسیا در راستای درک عمیق‌تر میراث ارجمند بزرگانی چون ابوعلی‌سینا خواند که به مثابه چهره‌ای جهانی متعلق به قلمرویی فراتر از محل تولد و زیست خود هستند و ابراز امیدواری کرد این‌گونه هم‌اندیشی‌ها استمرار یابد.

در ادامه به ترتیب فرهاد گولیاموف از ازبکستان گزارشی از برنامه‌های علمی و پژوهشی انجام شده در تاشکند، بخاراو سمرقند طی سال‌های اخیر در بزرگداشت ابن‌سینا، علی‌اصغر محمدخانی گزارشی از کتاب‌های انتشار یافته طی یک‌سال گذشته در موضوع ابن‌سینا، پروفسور نور کِرابایف محقق برجسته قزاق‌تبار روسیه و معاون پژوهشی دانشگاه دوستی ملل روسیه با موضوع دگردیسی‌های فلسفی: ابن‌سینا و غزالی، دکتر حسن آقاجانی فوق تخصص بیماری‌های قلب و عروق، استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی تهران و مدیر گروه قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی تهران با عنوان ابن‌سینا چه حرف‌هایی برای امروز دارد، پروفسور توفیق ابراهیم استاد سوری‌الاصل فلسفه و کلام اسلامی در دانشگاه‌های روسیه، دکتر

انشاءالله رحمتی استاد فلسفه و عرفان و رئیس بنیاد بوعلی‌سینا، دکتر گئورگی لوبژانیدزه استاد دانشگاه دولتی تفلیس با عنوان ترجمه چند رباعی از ابن‌سینا به منزله شاهکاری در ادبیات گرجی و خانم داریا فدوریاک(لاجوردی) در موضوع معرفی بنیاد ابن‌سینا مسکو و فعالیت‌های آن به ایراد سخن پرداختند.

در پایان این نشست، رحمتی کتاب دوم القانون تصحیح کتر نجفقلی حبیبی را به دکتر سنایی رئیس موسسه ایران اهدا کرد.

گفتنی‌است این سمپوزیوم از طریق بسترهای اینترنتی به‌صورت برخط در فضای مجازی در دسترس علاقه‌مندان قرار داشت.

  انتهای پیام/

فرهنگی

خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی _ صادق وفایی: سینمای هالیوود، در خیلی از آثار ژانر وحشت خود، فیلم‌هایی دارد که در آن‌ها، ارواح و موجودات ماورایی به واسطه حضور در یک‌مکان، زندگی آدم‌های زنده را در آن مکان تحت تاثیر قرار می‌دهند. فیلمنامه بسیاری از این‌آثار با مهندسی و طراحی‌های دقیق داستانی و دکوپاژ نوشته شده‌اند اما اگر کمی از سینمای هالیوود فاصله بگیریم و در حیطه سینمای مستند غرب قدم بزنیم، چند دهه است پژوهشگران و مستندسازان اسرائیلی در پی حقیقت برآمده و درباره ارواحی فیلم می‌سازند که در سرزمینی اشغال‌شده به‌نام فلسطین سرگردان‌اند.

در وادی همان‌ژانر وحشتی که حرفش را زدیم، یک کیبوتص در فلسطین اشغالی (غربی‌ها به آن می‌گویند اسرائیل) وجود دارد که بیش از 300 روح سرگردان در آن در رفت و آمد هستند و دهکده ساحلی مورد اشاره، با وجود ظاهر آرام و توریستی‌اش، گذشته و داستانی دارد که یقه اسرائیلی‌ها را گرفته است. 

آلون شوارز نویسنده و مستندساز اسرائیلی، سال 2022 مستندی به‌نام «Tantura» ساخت که اسم همان دهکده مرموز است و درباره تحقیقات یک‌اسرائیلی دیگر به‌نام تئودور کاتز است که سال 1990 به‌عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد مشغول تحقیق برای پایان‌نامه خود بود و اسناد و مدارکی درباره اتفاقی گردآوری کرد که سال‌ها پیش در دهکده تنتورا رخ داده بود.  نکته مهم درباره این‌فیلم مستند این است که کنار تعدادی دیگر از آثار اسرائیلی‌ها و خود غربی‌هایی قرار می‌گیرد که ریشه یهودی دارند اما در پی حقیقت خود هستند و نسبت به جنایت‌های یهود بین‌الملل بی‌تفاوت نیستند! ظاهرا آلون شوارز هم فردی مانند ایلان پایه یا بنی‌موریس است که به جنایت‌کاری کشور جعلی‌شان اعتراف دارند و آن را پنهان نمی‌کنند. 

اسرائیلی‌هایی که سال‌ها پیش به‌عنوان «شهروندان عادی» به این‌منطقه ساحلی کوچانده شده‌اند و سال 2022 به‌عنوان راوی مقابل دوربین آلون شوارز نشسته‌اند، می‌گویند «ما به دهکده‌ای عربی به‌نام تنتورا آمدیم و آن را تغییر دادیم. مثلا خانه شیخ دهکده را تبدیل به غذاخوری کردیم.» یکی دیگر از نکاتی که اسرائیلی‌های حاضر در مستند «تنتورا» به آن اشاره دارند این است که روایت و تاریخ اکثر اتفاقات سال 1948 نه‌تنها پنهان مانده‌اند، بلکه نابود شده‌اند. یکی از اسرائیلی‌ها می‌گوید «پدرم می‌گفت کشور (فلسطین) با شمشیر گرفته شده است.» یکی از سربازان سابق اسرائیلی هم که این‌روزها پیر و فرتوت است و روزگاری در صف جنایتکاران یهود بوده، درباره مردم تنتورا می‌گوید «البته که ما اونا رو کشتیم؛ بدون هیچ‌تاملی!» جمله مهم دیگر از جلادان سابق تنتورا این است که حاضر است بکشد چون این‌گونه بزرگ شده است.

پیرزن‌ها و پیرمرد اسرائیلی از سال‌ها پیش که به تنتورا کوچانده شده‌اند می‌گویند

یکی از راویان مستند پیش‌رو، پیرمردی است که با کلاهی گرد، شبیه ترک‌ها و عرب‌های سنتی است و سبیلی سفید و بناگوش‌دررفته دارد. او که در کشتار تنتورا توسط تیپ الکساندرونی نیروی زمینی ارتش اسرائیلی، حضور داشته و فلسطینی‌ها را به قتل رسانده، با حالتی که مثلا شوخی و طنازی است، می‌گوید «باید به همسرم چی می‌گفتم؟ که من قاتل بودم؟» بعد هم شلیک خنده سر می‌دهد.

ستون فقرات موضوعی فیلم مستند «تنتورا»، نوارکاست‌هایی است که تدی (تئودور) کاتز محقق و پژوهشگر اسرائیلی درباره تنتورا پر کرده است. این‌نوارها دربرگیرنده گفتگوهای کاتز با 135 عرب و یهودی درباره کشتار تنتورا است. پاسخ سوالی که گفتگوهای کاتز در این‌نوارها در پی رسیدن به آن انجام شده‌اند، این است که «چه‌اتفاقی در تنتورا افتاد؟» پاسخ خلاصه و مختصر و مفیدش هم این است: قتل عام؛ و یهودی‌ها خشم خود را روی سر هرکسی که دیدند پیاده کردند.

7 تن از یهودیانی که تدی کاتز با آن‌ها گفتگو کرد، در ابتدای امر از کشتار صحبت کردند، اما کمی بعد صحبت‌های خود را تکذیب کردند. ماجرای کشتار تنتورا که چند دهه پیش، موضوع پایان‌نامه تدی کاتز بود، گریبان قاتلان و بانیان جنایت تنتورا را گرفت و رها هم نکرد؛ هرچند تکذیبش کنند و بگویند چنین‌کاری نکرده‌اند. چون فرمانده نیروهایی که تنتورا را از سمت شمال اشغال کردند، در فیلم مستند مورد اشاره حضور دارد و می‌گوید کشتار 300 نفر در یک‌گودال در تنتورا، افسانه بوده و اگر کسی کشته شده در خلال جنگ بوده است. اما روایت‌های دیگر و طبق آن‌چه تدی کاتز سال‌ها پیش ثابت کرده، سربازان اسرائیلی نگذاشتند فلسطینی‌ها همین‌طور و به‌سادگی از دهکده اخراج شوند. بلکه آن‌ها را جمع کرده و کشتند.

شهادت‌های صوتی 135 نفری که تدی کاتز برای نوشتن پایان‌نامه‌اش با آن‌ها مصاحبه کرد، کشتار تنتورا را ثابت می‌کردند اما اسرائیلی‌ها از هم‌کیش خودشان شکایت کردند و اعلام شد او دروغ می‌گوید. مرور خاطرات آن‌روزها و جوانی‌های تدی کاتز، به این‌جا می‌رسد که همسرش بگوید «قاضی از دادگاه بیرونش کرد». خودش هم با یادآوری فشار روحی روانی تحمیلی از سمت صهیونیست‌ها، اشک چشمانش را پاک می‌کند.

صدای یک زن یهودی در یکی از نوارهای ضبط‌شده در فیلم پخش می‌شود که می‌گوید «من خبر نداشتم!» صدای دیگر در فیلم هست که سوال می‌پرسد چرا فلانی به فلسطینی‌ها شلیک کرد و پاسخش از این‌قرار است که «چون آدم نبود.»

تنتورا یک‌روستای آباد، ثروتمند و بزرگ کنار دریا بوده و یکی از تلنگرها و کنایه‌های کارگردان اسرائیلی فیلم «تنتورا» به اسرائیلی‌های اشغالگر این‌روستا این است که «عجیب است که کشتار را به یاد ندارند اما یادشان هست موقع ترک روستا در دریا شنا کرده‌اند!»

طبق روایت‌های تجمیعی شاهدان و راویان حاضر در کشتار تنتورا، در درگیری‌های منجر به اشغال 10 فلسطینی کشته شدند اما پس از اشغال روستا، همه مردهای دهکده را جمع کرده و کشتند. کشتار هم در 3 مرحله انجام شده، 2 کشتار در ساحل و یک‌کشتار نهایی در قبرستان دهکده که وحشتناک‌تر بوده است. این‌میان 3 زن در تنتورا کشته شدند که یکی از آ‌ن‌ها مادری بود که خود را روی پسرش انداخته بود، اما او هم به گلوله بسته شد.

همان پیرمرد خندان و بامزه اسرائیلی که یکی از سربازان قاتل در تنتورا بوده، می‌گوید 4 ماه اول (اشغالگری در فلسطین) یک‌قاتل بوده و با دوستانش اهل اسیر گرفتن نبوده است. تعداد کشته‌هایش را هم نشمرده چون یک‌مسلسل داشته با 250 تیر فشنگ و بعد دوباره شلیک خنده سر می‌دهد.

نشمردم!

یکی از جلادان تنتورا که اسمش توسط چند راوی حاضر در فیلم تکرار می‌شود، موجودی به‌نام موشه باربلات است که نارنجکی را داخل یک‌اتاق که چند فلسطینی در آن نشسته بودند، انداخته و همه را کشته است. دیگر افتخار او در تنتورا، تجاوز به دختران است که یکی از راویان درباره آن می‌گوید «اتفاق افتاد دیگه! چی کار می‌شه کرد؟»

جنایت دیگری که اسرائیلی‌ها به آن اعتراف می‌کنند، این است که تعدادی از سربازانشان با سلاح شعله‌افکن دنبال مردم دهکده افتادند و آن‌ها را به آتش کشیدند. صحنه بعدی هم که در روایت راویان «تنتورا» تصویر می‌شود، این است که «جنازه عرب‌ها همه‌جا افتاده بود.» یکی از راویان هم ضمن اشاره به این‌که 300 جنازه در یک‌گودال و گور دسته جمعی ریخته شدند، می‌گوید «اصلا مهم نیست چی شد!»

یکی از موضوعات مطرح‌شده در مستند «تنتورا» سختی‌ها و فشارهای روحی‌روانی تحمیل‌شده به تدی کاتز به‌عنوان یک‌اسرائیلی باوجدان است. این‌پژوهشگر یهودی با همان‌آزادی بیان غربی که دستپخت یهود بین‌الملل است، به‌قدری تحت فشار قرار گرفت که مجبور به عذرخواهی شد. خودش هم که حالا پیرمرد و ضعیف شده، می‌گوید بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌اش، انتشار متن عذرخواهی‌اش درباره تنتورا بوده است! او به‌قدری تحت فشار قرار گرفت و تلفن‌های تهدید‌آمیز داشت که چندمرتبه سکته کرد و این‌روزها، به‌اصطلاح قرصی و ویلچرنشین است.

نوع منطق و نتیجه‌گیری عاقلانه گروهی از اسرائیلی‌ها درباره گذشته جنایت‌بارشان (البته هنوز هم جنایت می‌کنند) این است که صورت مساله را پاک کنند. یکی از نمایندگان این‌تفکر که بهتر است روش ماست‌مالی و رفع‌ورجوع را روی آن بگذاریم، در مستند «تنتورا» حضور دارد و می‌گوید «مردم اگر از گذشته‌شان آگاه شوند ناراحت می‌شوند. به همین‌دلیل نباید به آن‌ها بگوییم کوچ اجباری و قتل کردیم. آمریکایی‌ها هم به مردمشان نمی‌گویند در ویتنام اسرا را از هلی‌کوپتر به پایین پرت می‌کردند.»

ایلان پایه تاریخ‌پژوه اسرائیلی که ضد صهیونیسم است و کتاب‌های مختلفش در ضدیت با دولت اسرائیل در ایران هم ترجمه و منتشر شده، یکی از راویان حاضر در فیلم «تنتورا» است و می‌گوید یهودیان با این‌فکر بزرگ می‌شوند که «ارتش اسرائیل، اخلاقی‌ترین ارتش دنیاست.»

صدای روایت‌گر یا همان نریتور فیلم «تنتورا» می‌گوید «روز نکبت» امروز در اسرائیل، یک‌تابو است. پیرمرد سبیل سفید قاتل هم که در فیلم حضور دارد، می‌گوید «ما کسی را بیرون نکردیم. ما جنگیدیم. خودشون فرار کردن! وقتی جایی رو تصرف کردیم، با بلدوزر صافش کردیم و چیزی از دهکده نموند!»

به‌جز ایلان پایه، یک محقق یهودی دانشگاه مری‌لند هم در فیلم حضور دارد که می‌گوید دستنوشته‌های داوید بن‌گوریون اولین‌نخست‌وزیر اسرائیل را پیدا کرده که در آن گفته «کاری کنید این‌روایت جا بیافتد که فلسطینی‌ها خودشان به‌طور داوطلبانه از این‌کشور رفتند.»

سیاه‌بازی‌ها و شامورتی‌بازی‌های رسانه‌ای یهود هم از دیگر مسائلی است که فیلم «تنتورا» به آن‌ها می‌پردازد. این‌سیاه‌بازی‌ها همیشه بوده‌اند و درباره کشتار تنتورا و دیگر دهکده‌های فلسطین که امروز کیبوتص‌های اسرائیلی‌اند، اجرا شده است. کمپانی فیلم‌سازی مترو گلدین‌مایر که ما ایرانی‌ها هم خیلی از فیلم‌های هالیوودی‌اش را در کشورمان دیده‌ایم، آن‌روزها فیلم‌هایی مثلا مستند از اعزام اتوبوس‌های صلیب سرخ به تنتورا می‌ساخت و در سینماها پخش می‌کرد که بگوید یهودی‌ها رفتاری انسانی با فلسطینی‌هایی دارند که در حال ترک داوطلبانه کشورشان هستند.

کار تنتورا به جایی رسید که استخوان‌های کشته‌شده‌ها از خاک بیرون زد و تدبیر اسرائیلی‌ها هم برای پوشاندن جنایت‌شان، این بود که محل گور دسته‌جمعی 300 کشته تنتورا را تبدیل به پارکینگ عمومی دهکده توریستی‌شان کنند. کارگردان مستند «تنتورا» در بخشی از فیلمش روی این‌ماجرا تمرکز می‌کند؛ مساله پارکینگ! و تصاویر ماهواره‌ای از بالای دهکده و موقعیت پارکینگ امروز و گور دسته‌جمعی دیروز را به مخاطب نشان می‌دهد.

تصویر ماهواره‌ای از موقعیت گور دسته‌جمعی 300 فلسطینی در تنتورا

تدی کاتز در زمان ساخت این‌مستند (سال 2022) می‌گوید شرم‌آور است نسل امروز اسرائیل نمی‌داند وقتی در تنتورا قدم می‌زند، در واقع روی یک‌گور دسته‌جمعی راه می‌رود. در مقابل یکی از اسرائیلی‌های دیگر حاضر در مستند «تنتورا» می‌گوید برایش مهم نیست مساله تاریخی دهکده حل شود و مشخص شود قبر دسته‌جمعی فلسطینی‌ها آن‌جاست!

اما شیوه اصلی و همیشگی جنایتکاران یهود بین‌الملل را می‌توان در گفتار پایانی همان‌پیرمرد سبیلوی یهودی با خنده‌های بامزه‌اش شاهد بود درباره چگونگی قاتل‌بودن و قاتل‌ماندنش حرف می‌زند. او می‌گوید اوایل که قاتل شده بود، بعضی شب‌ها ناگهان از خواب می‌پرید اما در نهایت تصمیم گرفت به مساله فکر نکند و همه‌چیز درست شد! چون جنگ، جنگ است دیگر!

انتهای پیام/