قول مدال طلای ناگویا هنوز پابرجاست؟!

یک مثال معروف در بین ایرانی‌ها است که می‌گویند؛ در سختی‌ها مثل یک برادر پشت هم می‌ایستند. مثالی که در ورزش ایران به نحو دیگری بارها شاهد آن بودیم. حالا در کاراته دو برادر هستند که به بازی‌های آسیایی اعزام می‌شوند اما قبل از این هم در ورزش زیاد از این نمونه‌ها داشتیم. حسن و حسین روحانی در همین کاراته و یا رسول و امیررضا خادم و محمد و بابک قربانی در کشتی برادر بودند و هر کدام یک داستان متفاوت را داشتند. یک مثال معروف هم در کشتی است که خیلی این ماجرا را به طور عینی نشان داد.

محمدرضا و محمدعلی گرایی دو برادری بودند که در کشتی به وضوح پشت هم ایستادن مثل کوه را به رخ کشیدند. در جهانی 2023 صربستان وقتی محمدرضا در مصاف با کشتی‌گیر ژاپنی نفس کم آورد، محمدعلی از روی سکوی تماشاگران با پرتاب یک بطری آب معدنی به تشک مسابقه، باعث ایجاد وقفه در مسابقه و نفس گرفتن محمدرضا شد تا او بتواند از این مسابقه پیروز بیرون بیاید. اگر چه این رفتار محمدعلی دور از جوانمردی بود و به خاطر آن ماجرا با محرومیت چند ماهه از سوی اتحادیه جهانی کشتی روبرو شد و شانس رسیدن به المپیک پاریس را از دست داد و فدراسیون کشتی هم جریمه شد اما محمدرضا توانست سهمیه المپیک را کسب کند. این همان لحظه سختی بود که برادر مثل کوه پشت برادر درآمد. حالا مرتضی و محمود نعمتی هم در تاتامی کاراته می‌خواهند معنای این مثال را جورِ دیگری تعریف کنند.

تصور کنید؛ یک روز مرتضی یا محمود برای تشویق دیگری در وزن دیگر فریاد بزند و روز بعد خودش برای کسب طلا به قلب حریف بزند. این دو برادر نه‌تنها هم‌خون‌اند، که هم‌نفسِ یکدیگر در مسیر سختِ ملی‌پوش شدن هستند. در مسابقات قهرمانی آسیا به نوعی هم این اتفاق رقم خورد، هر دو همزمان به فینال مسابقات صعود کردند که لحظه‌ای تاریخی برای کاراته ایران در آسیا بود.

شاید مدال‌ها در ویترین خانه قرار بگیرند، اما چیزی که این دو برادر را متمایز می‌کند، آن «نگاه اطمینان‌بخش» بین دو راند مبارزه است؛ آن وقتی که می‌دانند در آن سوی سالن، کسی است که بیشتر از هر کسی در دنیا، طعم سختیِ تمرینات و شیرینیِ پیروزی‌شان را می‌فهمد

انتهای پیام/

با اشاره به پیروزی تیم استقلال مقابل نساجی مازندران اظهار داشت: به نظر من استقلال مالکیت بازی را در دست داشت و بر بازی مسلط بود. شرایط استقلال خیلی بهتر از حریف بود. با توجه به کسب سه امتیاز در بازی اول مقابل مس روحیه خوبی هم داشتند. لازم بود استقلال با دو برد و کسب ۶ امتیاز در هفته سوم به مصاف سپاهان برود. در خصوص ارزیابی فنی هم باید بگویم در خط دفاعی خوب کار کردند. در خط هافبک بازیکنان دارند جای خود را در ترکیب تیم پیدا می کنند. به طور کلی از نظر ریتم تیمی به مرور آماده می شوند. البته تعویض طلایی سهراب بختیاری زاده هم برای به زمین فرستادن محمدرضا آزادی باعث شد سه امتیاز کسب شود. خیلی برای گلزنی آزادی خوشحالم. چراکه بعد از مدت ها گلزنی می کرد و در این مدت زیر هجمه شدید انتقادات بود. این گلی که زد خیلی به او کمک می کند تا روحیه خوبی داشته باشد.

او افزود: کل تیم مقابل نساجی خوب بودند. ۳ امتیاز برای بیرون را خانه را از آن خود کردند امیدوارم این روند در بازی های آینده هم ادامه دار باشد. ضمن اینکه میانگین سنی بچه ها عالی است. پنجره بسته نقل و انتقالاتی باعث شده فرصت به جوانان داده شود. این بازیکنان جوان با توجه به شرایط تیم این فرصت را دارند در تیم بزرگ استقلال جایگاه مناسبی را برای خود مهیا کنند و جانشین مناسبی برای کسانی باشند که پیراهن استقلال را به پول فروختند. شک نداشته باشید این بازیکنان جوان در اینده بسیار نزدیک شرایط به مراتب بهتر را پیدا خواهند کرد. بازیکنانی نظیر رزاقی نیا، سحرخیزان، قلی زاده، آشورماتوف، یاسر آسانی و حتی خود صالح حردانی خوب بودند. تا حدی که نمی توان گفت این بازیکن از آن بازیکن دیگر بهتر بود. تیم یک دست و تمام بازیکنان عالی عمل کردند. در طول بازی بازیکنان مکمل هم هستند. کسی برتر از دیگری نیست.

وی اضافه کرد: ان شاءالله روند خوب استقلال در بازی های آینده هم ادامه داشته باشد. تداوم در بردها خیلی مهم است. به خصوص اگر ۴-۵ بازی اول را با برد زمین راترک کنیم خیلی می تواند درادامه لیگ به ما کمک کند.

کاراته ایران در آستانه بازی‌های آسیایی ناگویا دیگر نمی‌تواند به گذشته پرافتخار خود تکیه کند. چهار سال پس از نمایش ضعیف در هانگژو، این رشته با نسلی متفاوت، کادرفنی جدید و مدیریتی تازه باید برای بازپس‌گیری جایگاه از دست ‌رفته خود در آسیا مبارزه کند؛ مأموریتی که حالا برای این رشته، حیثیتی به نظر می‌رسد.

در بازی‌های آسیایی هانگژو ایران تنها با کسب یک مدال طلا توسط سجاد گنج‌زاده و دو مدال برنز توسط فاطمه سعادتی و سارا بهمنیار در رده هشتم جدول مدالی قرار گرفت؛ نتیجه‌ای که بدترین جایگاه تاریخ حضور ایران در بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود. این در حالی است که کاراته ایران پیش از آن، هیچ‌گاه از جمع سه قدرت برتر آسیا خارج نشده بود؛ 5بار رتبه دوم و 2بار رتبه سوم را تجربه کرده بود و حتی در دوحه ۲۰۰۶ با کسب سه مدال طلا و دو نقره، بهترین عملکرد تاریخ خود را به ثبت رسانده بود.

مشکل اما تنها جایگاه هشتم نبود؛ کاهش تعداد طلاها نیز نشانه‌ای روشن از فاصله گرفتن کاراته ایران از سطح اول قاره بود. ایران در هانگژو تنها یک طلا به‌دست آورد، در حالی که در چهار دوره دیگر بازی‌های آسیایی موفق به کسب دو عنوان قهرمانی شده بود.

بررسی نتایج سال‌های اخیر نیز نشان می‌دهد این افت ناگهانی نبوده و ریشه‌های آن را باید در چند سال گذشته جست‌وجو کرد. کاهش حضور در رقابت‌های بین‌المللی پس از المپیک توکیو، غیبت در برخی رقابت‌های مهم جهانی و لیگ‌های کاراته، همگی زنگ خطر را برای کاراته ایران به صدا درآورده بودند. بنابراین، نتیجه هانگژو تا حد زیادی قابل پیش‌بینی بود.

حالا اما چهار سال گذشته است و ناگویا می‌تواند نقطه شروع یک دوره تازه باشد. کاراته ایران طی چهار سال گذشته تغییرات متعددی را تجربه کرده است؛ از مدیریت فدراسیون گرفته تا کادرهای فنی و ترکیب ملی‌پوشان.

حضور مسعود رهنما در رأس فدراسیون، انتظارها از مدیریت جدید را که خود از بدنه این رشته بوده بالا برده است. ناگویا نخستین و مهم‌ترین آزمون بزرگ رهنما و ارکان فدراسیون او خواهد بود؛ آزمونی که می‌تواند مشخص کند برنامه‌ریزی‌ها و تغییرات انجام‌شده تا چه اندازه فنی و اصولی بوده‌اند.

ناگویا شاید پایان راه نباشد، اما بدون تردید می‌تواند نخستین گام جدی برای بازگرداندن کاراته ایران به همان جایگاهی باشد که سال‌ها در آسیا برای خود ساخته بود.

مرتضی نعمتی

نماینده کاراته ایران در وزن ۷۵- کیلوگرم دارنده مدال نقره بازی‌های کشورهای اسلامی است. مرتضی نعمتی در سال 2023 و در لیگ جهانی ونکوور به مدال طلا رسیده بود و در 2022 کوجالی هم برنز کسب کرده بود. در 2016 ماکاسار هم مدال برنز قهرمانی آسیا را به دست آورد و البته این برنز را در مسابقات قهرمانی آسیا در سال 2026 به مدال طلا تبدیل کرد.  

علی‌اصغر آسیابری

در وزن ۸۴- کیلوگرم هم نماینده ایران علی‌اصغر آسیابری است. عضو باتجربه تیم ملی که کلی عنوان بین‌المللی مهم دارد. مدال برنز قهرمانی جهان ۲۰۱۶ در لینتس اتریش، مدال طلای قهرمانی جهان ۲۰۱۸ مادرید با تیم کومیته مردان، طلای قهرمانی آسیا ۲۰۱۷، نقره آسیا در ۲۰۱۸، مدال طلای تیمی در قهرمانی آسیا ۲۰۱۹، مدال نقره تیمی و مدال برنز انفرادی قهرمانی آسیا ۲۰۲۱ و ۲۰۲۶ از جمله افتخارات این کاراته‌کای تیم ملی است.

محمود نعمتی

در وزن ۸۴+ کیلوگرم عضویت در تیم ملی به محمد نعمتی رسید. برادر مرتضی نعمتی که حالا این دو برادر با هم به بازی‌های آسیایی اعزام می‌شوند. محمود نعمتی دارنده مدال طلای آسیا در سال 2026 است و در مسابقات قهرمانی جهان بخش تیمی هم به مدال نقره دست پیدا کرد. حضور او در ترکیب تیم ملی در ناگویا می‌تواند یک گام بلند برای کاراته باشد.

فاطمه‌زهرا سعیدآبادی

اولین نماینده تیم بانوان که شاید جوانترین عضو تیم ملی هم باشد، فاطمه زهرا سعیدآبادی در وزن ۵۵- کیلوگرم است؛ چهره درخشانی که در سال‌های اخیر مدال طلای امیدهای جهان و امیدهای قهرمانی آسیا را کسب کرده تا بتواند حالا در ناگویا عضو تیم ملی کاراته بانوان باشد. او در دو سال اخیر قهرمان دانشجوان جهان شده است و حالا این فرصت را پیدا کرده تا در رده بزرگسالان برای تیم ملی مدال طلا به دست بیاورد.   

آتوسا گلشادنژاد

در وزن ۶۸- کیلوگرم نماینده ایران در بازی‌های آسیایی ناگویا بانوی تاریخ‌ساز کاراته ایران است؛ آتوسا گلشادنژاد که مدال طلای جهان را در سال 2025 کسب کرد. به طور کلی سال 2025 برای آتوسا سال بسیار درخشانی بود؛ مدال طلای قهرمانی جهان، مدال طلای کشورهای اسلامی، رسیدن به رنک یک جهان و مدال طلای قهرمانی آسیا همه باعث شد تا یک سال طلایی مهم برای او رقم بخورد.

فاطمه صادقی

تنها عضو تیم ملی کاراته است که هم در کاتای انفرادی حضور دارد و هم کاتای تیمی. فاطمه صادقی دارنده مدال طلای کشورهای اسلامی در سال 2025 است و مدال برنز قهرمانی آسیا در کاتای انفرادی را هم در سال‌های 2019، 2022، 2023 و 2024 به دست آورده است. بدون شک او مهمترین چهره تیم ملی کاتا است که در بازی‌های آسیایی ناگویا می‌تواند یک مدال ارزشمند را کسب کند.

زینب‌السادات حسینی

عضو 23 ساله تیم ملی کاتای بانوان در حالی راهی بازی‌های آسیایی می‌شود که یکی از امیدهای تیم ایران برای کسب پیروزی در کاتای تیمی است. او مدال برنز قهرمانی آسیا را در کاتای تیمی سال 2026 به دست آورد و حالا هم پیروزی‌های او می‌تواند به موفقیت تیم ایران کمک کند.

سپیده امینی

نفر سوم تیم ملی کاتای بانوان همراه با دو عضو تیم ملی یعنی زینب‌السادات حسینی و فاطمه صادقی به دنبال کسب نتیجه بهتری نسبت به قهرمانی آسیا در سال 2026 هستند. امینی چند سالی است که با این بازیکنان هم‌تیمی است و حتماً می‌توانند این هماهنگی را این بار هم در ناگویا به نمایش بگذارند و یک مدال طلای ارزشمند کسب کنند.

انتهای پیام/