اکبر عبدی از معدود بازیگران سینمای ایران بود که هر نقش را به شخصیتی تازه تبدیل میکرد و در اغلب مواقع به تکرار یک تیپ ثابت تن نمیداد. او تنها با تغییر گریم شناخته نمیشد، بلکه با دگرگون کردن لحن، زبان بدن، ریتم حرکت و شیوه بیان، شخصیتهایی خلق میکرد که از بازیگر استقلال مییافتند. به همین دلیل، لقب «مرد هزارچهره» بیش از آنکه به تغییر ظاهر او اشاره داشته باشد، بیانگر توانایی کمنظیرش در شخصیتپردازی بود. کمتر بازیگری توانسته است با چنین انعطافی در نقشهای گوناگون ظاهر شود و هر بار تصویری کاملاً متفاوت از خود ارائه دهد.
