[علی نعیمی] جشنواره در روزگار نااطمینانی

تابش در حالی جایگزین منوچهر شاهسواری می‌شود که کمتر از سه ماه تا برگزاری جشنواره باقی مانده و سینمای ایران با پرسش‌هایی جدی درباره وضعیت تولید، امکان حضور فیلم‌ها، شرایط اقتصادی و نسبت خود با تحولات اجتماعی و سیاسی کشور روبه‌روست. به این ترتیب، دبیر جدید نه فقط مسئول برگزاری یک جشنواره، بلکه مأمور مدیریت مجموعه‌ای از ابهام‌ها و انتظارات متراکم شده است.

منوچهر شاهسواری دو دوره پیاپی دبیری جشنواره را بر عهده داشت؛ مدیری که در دوره چهل‌وسوم، با جداسازی بخش ملی از بخش بین‌الملل، مسئولیت برگزاری جشنواره را پذیرفت و در دوره چهل‌وچهارم نیز با طرح ایده‌هایی چون دبیرخانه دائمی، تغییر در ساختار ارتباطات رسانه‌ای و حذف هیئت انتخاب، کوشید در سازوکار سنتی جشنواره تغییراتی ایجاد کند. حذف هیئت انتخاب و پذیرش مسئولیت مستقیم انتخاب آثار از سوی دبیر، یکی از تصمیم‌های بحث‌برانگیز دوره گذشته بود؛ تصمیمی که شاهسواری آن را اقدامی پرریسک و در عین حال مبتنی بر مسئولیت‌پذیری می‌دانست.

با این حال، ارزیابی نهایی آن تجربه به میزان موفقیت جشنواره در ایجاد اعتماد، ارتقای کیفیت آثار و پاسخ‌گویی به مطالبات سینماگران وابسته است.

اکنون علیرضا تابش با کارنامه‌ای متفاوت به این جایگاه می‌آید. مدیریت هفت‌ساله بنیاد سینمایی فارابی، دبیری سه دوره جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان، تجربه برگزاری جشنواره چندرسانه‌ای میراث فرهنگی و حضور در شوراهای سیاست‌گذاری رویدادهای سینمایی، از جمله سوابقی است که می‌تواند در اداره جشنواره به کار او بیاید. سابقه فعالیت در نشریات تخصصی «فارابی» و «فیلم‌نگار» نیز وجه دیگری از ارتباط او با فضای حرفه‌ای سینما را نشان می‌دهد. بنابراین تابش با محیط سینما و سازوکار جشنواره‌ها بیگانه نیست؛ اما آشنایی با ساختارها لزوماً به معنای آسان بودن مأموریتی نیست که در این مقطع به او سپرده شده است. …