پایگاه خبری فوتبالی - کمیسیون انضباطی فیفا احکام مربوط به درگیریهای پس از فینال جام جهانی ۲۰۲۶ میان اسپانیا و آرژانتین را صادر کرد؛ احکامی که در میان آنها، لیاندرو پاردس با ۱۰ جلسه محرومیت و جریمه ۹۰ هزار دلاری، سنگینترین مجازات را دریافت کرده است.
به گزارش فوتبالی، فینال جام جهانی ۲۰۲۶ روز ۱۹ ژوئیه در ورزشگاه متلایف نیوجرسی برگزار شد و اسپانیا با گل فران تورس در وقتهای اضافه، آرژانتین را یک بر صفر شکست داد و قهرمان جهان شد. با این حال، پس از سوت پایان مسابقه درگیری شدیدی میان تعدادی از بازیکنان و اعضای کادر فنی دو تیم شکل گرفت. به گزارش مارکا، فیفا پس از بررسی اتفاقات این مسابقه و دریافت دفاعیات افراد درگیر، احکام نهایی را اعلام کرد. لیاندرو پاردس به ۱۰ جلسه محرومیت و پرداخت ۹۰ هزار دلار جریمه محکوم شد. ناول مولینا نیز هفت جلسه محرومیت و ۹۰ هزار دلار جریمه دریافت کرد. روبرتو آیالا، دستیار لیونل اسکالونی در تیم ملی آرژانتین، سه جلسه محروم و ۳۰ هزار دلار جریمه شد. تیاگو آلمیدا از آرژانتین و گاوی از اسپانیا نیز هرکدام یک جلسه محرومیت و ۳۰ هزار دلار جریمه نقدی دریافت کردند.محرومیت ۱۰ جلسهای پاردس حکمی بسیار سنگین در سطح مسابقات ملی محسوب میشود و حتی از محرومیت ۹ جلسهای لوئیس سوارز پس از گاز گرفتن جورجو کیهلینی در جام جهانی ۲۰۱۴ نیز بیشتر است.
براساس گزارشها، پاردس در جریان آشوبهای پس از مسابقه با اریک گارسیا درگیر شد و در نهایت با سه اتهام مرتبط با رفتار خشونتآمیز روبهرو شد. مولینا نیز با دو اتهام رفتار خشونتآمیز و یک اتهام رفتار غیرورزشی مواجه بود. درگیریها بلافاصله پس از سوت پایان آغاز شد. برخورد ناول مولینا با رودری، کاپیتان اسپانیا، یکی از نخستین جرقههای تنش بود و پس از آن بازیکنان و اعضای کادر فنی دو تیم وارد ماجرا شدند.
پاردس با اریک گارسیا درگیر شد و تیاگو آلمیدا و گاوی نیز در اتفاقات پس از مسابقه نقش داشتند. روبرتو آیالا نیز در جریان این آشوب با دنی اولمو درگیر شد. تصاویر این اتفاقات بهسرعت در رسانهها و شبکههای اجتماعی منتشر شد و فیفا در اواخر ژوئیه پرونده انضباطی افراد دخیل را تشکیل داد. پس از بررسی مدارک و دفاعیات ارائهشده، کمیسیون انضباطی احکام نهایی را صادر کرد که محرومیت ۱۰ جلسهای پاردس مهمترین و سنگینترین حکم این پرونده است.
به گزارش "ورزش سه"، با این حال، آنچه کمتر کسی میتوانست تصور کند این بود که آنها قهرمانی اسپانیا در جام جهانی را جشن بگیرند. جامی که تیم ملی فرانسه در آن چهارم شد.
این اتفاقات در حاشیه بازی افتتاحیه فصل جدید لیگ یک فرانسه مقابل استراسبورگ در ورزشگاه ولودروم رخ داد؛ ورزشگاهی که هوادارانش در ابراز خشم و اعتراض خود علیه مالکان باشگاه به دلیل وضعیت بحرانی مالی هیچ تردیدی به خرج ندادند. اوضاع مالی مارسی تا حدی وخیم است که تمام بازیکنان ترکیب تیم در لیست فروش قرار گرفتهاند.
این اعتراضات قابل انتظار بود، اما در لحظهای که بازیکنان دو تیم وارد زمین شدند، در یکی از جایگاهها طرحی با رنگهای پرچم اسپانیا به نمایش درآمد که روی آن عبارت «زنده باد لاروحا» نقش بسته بود. این اقدام به همت گروه اولتراهای معروف به «ساوت وینرز» انجام شد و به محض پایان مراسم قرعهکشی زمین، آن را جمع کردند.
البته این اولین باری نیست که اولتراهای اولیمپیک مارسی طرحی با رنگهای پرچم اسپانیا به نمایش میگذارند. در نوامبر ۲۰۲۴ نیز آنها به نشانه همبستگی با قربانیان حادثه ویرانگر سیل دانا اقدام مشابهی انجام داده بودند که روی آن نوشته شده بود: «روحیه و همبستگی برای اسپانیا».
مارسی این بازی را در نهایت 4-0 برد و شروعی کوبنده در فصل جاری داشت.
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو؛ یوفا و کونکاکاف در حال بررسی پروژهای هستند که در صورت عملی شدن میتواند یکی از بزرگترین تغییرات سالهای اخیر در تقویم فوتبال ملی را رقم بزند؛ ایجاد یک لیگ ملتهای مشترک بیم اروپا و آمریکای شمالی که قرار است تمامی 96 تیم ملی عضو این دو کنفدراسیون را شامل شود.
این پروژه هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و جزئیات نهایی آن مشخص نشده، اما بر اساس اطلاعات منتشرشده در رسانههای بریتانیایی، مسابقات احتمالا از سال 2028 و پس از پایان جام ملتهای اروپا آغاز خواهد شد.
این طرح در شرایطی مطرح شده که روابط کنفدراسیونهای قارهای و فیفا به ریاست جانی اینفانتینو بسیار پرتنش شده است. یوفا و کونکاکاف در ماههای اخیر همکاری نزدیکتری داشتهاند و حتی گفته میشود دو کنفدراسیون در حال بررسی گزینهای جایگزین برای انتخابات ریاست فیفا در مارس سال آینده هستند.
اروپا و آمریکای شمالی؛ یک لیگ ملتهای متفاوت
ایده مطرحشده قرار است تا حد زیادی از ساختار لیگ ملتهای فعلی یوفا و کونکاکاف استفاده کند. تیمها در چند سطح مختلف تقسیم خواهند شد و پس از مرحله گروهی، مسابقات حذفی و در نهایت یک تورنمنت نهایی به سبک فاینال فور برگزار خواهد شد.
در بالاترین سطح، تیمهایی مثل اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان میتوانند با قدرتهای فوتبال آمریکای شمالی مثل مکزیک، آمریکا و کانادا روبرو شوند.
در چنین شرایطی، دیدارهای رسمی تیمهای بزرگ اروپایی و نمایندگان آمریکای شمالی به شکل قابل توجهی افزایش پیدا خواهد کرد؛ مسابقاتی که هم از نظر ورزشی جذابیت بالایی دارند و هم میتوانند بازار بزرگی را هدف قرار دهند.
حداقل در شکل فعلی طرح، قرار نیست برنامهریزی مسابقات تاریخهای جدیدی به تقویم ملی اضافه کند. یعنی فیفا دِیهای اضافی نخواهیم داشت. مرحله گروهی احتمالا در پنجرههای ملی سپتامبر، اکتبر و نوامبر برگزار میشود، دیدارهای حذفی در ماه مارس و تورنمنت نهایی در ژوئن برگزار خواهد شد.
به این ترتیب، مسابقات جدید قرار است جای بخشی از دیدارهای ملی فعلی را بگیرد، نه اینکه تقویم بازیکنان را بیشتر فشرده کند. همچنین تلاش خواهد شد بازیها در مناطق جغرافیایی نزدیک به هم برگزار شوند تا میزان سفرهای طولانی کاهش پیدا کند.
پروژهای با گردش مالی بالا
تمام 96 فدراسیون عضو یوفا و کونکاکاف در این پروژه حضور خواهند داشت و بخشی از درآمد حاصل از مسابقات میتواند بین آنها توزیع شود.
این برای تیمهای ملی کشورهای کوچکتر اهمیت ویژهای دارد؛ چرا که علاوه بر درآمد بیشتر، فرصت رویارویی با تیمهای قدرتمندتر را به دست خواهند آورد.
البته قدرتهای بزرگ هم دلایل اقتصادی کافی برای حمایت از این پروژه دارند. دیدار تیمهای مطرح اروپا و تیمهای ملی آمریکا، مکزیک و کانادا میتواند بازار تجاری بسیار بزرگی در آمریکای شمالی ایجاد کند.
مکزیک هم میتواند یکی از برندگان این طرح باشد. فدراسیون فوتبال این کشور در گذشته احتمال جدایی از کونکاکاف و پیوستن به کونمبول (آمریکای جنوبی) را بررسی کرده بود. این تلاش مکزیک دلایل ورزشی و اقتصادی داشت. برگزاری منظم مسابقات مقابل تیمهای قدرتمند اروپایی میتواند جذابیت چنین تغییری را برای مکزیک کاهش دهد.
یک چالش تازه برای اینفانتینو؟
این پروژه در شرایطی شکل میگیرد که اختلافات یوفا و کونکاکاف با فیفا افزایش یافته است. دو کنفدراسیون با طرح جانی اینفانتینو برای جذب سرمایهگذاران خصوصی در مسابقات فیفا مخالفت کردهاند و پس از مطرح شدن این پروژه، همکاری آنها افزایش پیدا کرده است.
یوفا و کونکاکاف در ماه آوریل و در کنگره فیفا در ونکوور تفاهمنامهای برای تقویت همکاری بین دو سازمان امضا کردند و در هفتههای اخیر این همکاری در پی اختلافات بر سر مدیریت فوتبال جهان جدیتر شده است.
خ
نوز مشخص نیست لیگ ملتهای مشترک برای برگزاری به تأیید فیفا نیاز خواهد داشت یا نه. از آنجا که مسابقات قرار است در پنجرههای ملی موجود برگزار شود، برگزارکنندگان احتمالا استدلال خواهند کرد که نیازی به ایجاد تاریخهای جدید نیست. با این حال، اگر این پروژه به عنوان جایگزینی برای مسابقات تحت مدیریت فیفا تلقی شود، میتواند به موضوعی حساس تبدیل شود.
آسیا هم چشم به پروژه دوخته است
ماجرا شاید در آینده به اروپا و آمریکای شمالی محدود نماند. کنفدراسیون فوتبال آسیا هم علاقه خود را به حضور احتمالی در چنین پروژهای نشان داده است، هرچند اضافه شدن AFC در شرایط فعلی بیشتر یک هدف بلندمدت محسوب میشود.
آسیا در حال حاضر لیگ ملتهای مستقلی ندارد و نداشتن لیگ ملتها پیوستن فوری این کنفدراسیون به طرح مشترک را دشوار میکند. با این حال، ساختار مسابقات میتواند به شکلی طراحی شود که در آینده امکان گسترش آن وجود داشته باشد.
یوفا هنوز به صورت رسمی درباره این گزارشها اظهار نظر نکرده و کونکاکاف تنها بر آمادگی خود برای همکاریهای بینالمللی تأکید کرده است.
اگر این پروژه از مرحله مذاکره عبور کند و به واقعیت برسد، لیگ ملتهای مشترک اروپا و آمریکای شمالی میتواند یکی از مهمترین تغییرات تقویم فوتبال ملی در سالهای اخیر باشد؛ تغییری که پای اسپانیا، فرانسه، انگلیس و آلمان را به مسابقات رسمی مقابل آمریکا، مکزیک و کانادا باز میکند و شاید فصل تازهای از فوتبال ملی را رقم بزند. اگر آسیا هم به این پروژه بپیوندد میتوان از برگزاری یک جام جهانی جدید حرف زد.
