توسعه تجارت یکی از پایههای امنیت ملی است، اما تنها زمانی امنیتساز خواهد بود که از موضع قدرت و در چارچوب روابط متقابل و متوازن شکل بگیرد. در نظم جدید جهانی، اقتصاد، فناوری، انرژی و زنجیرههای تأمین به ابزار رقابت و فشار تبدیل شدهاند و دیگر نمیتوان با نسخههای سه دهه قبل، امنیت را نتیجه طبیعی گسترش روابط اقتصادی دانست. آمریکا طی دهههای اخیر بزرگترین مانع توسعه تجارت خارجی ایران بوده و تلاشهای تهران برای کاهش تخاصم نیز تغییری پایدار در این سیاست ایجاد نکرده است. توصیههایی که از تصویر یک دوگانه ساده «تخاصم» یا «تعامل» برمیآید و تحولات نظم حاکم بر جهان را نادیده میگیرد، با واقعیتهای اقتصاد ایران سازگاری ندارد. خطای ایران بیش از آنکه کمکاری در عادیسازی روابط با غرب باشد، غفلت از توسعه روابط با کشورهای خواهان تجارت در منطقه، آسیا و قاره آفریقا بوده است. امنیت و اقتصاد رابطهای دوسویه …