شاید هنوز برای نامگذاری این دوره زود باشد، اما مجموعه تحولاتی که ایران در سال های اخیر از سر گذرانده، نشان می دهد کشور در آستانه ورود به مرحله ای تازه از حیات سیاسی و اجتماعی خود قرار گرفته است؛ مرحله ای که می توان آن را، به عنوان یک تعبیر تحلیلی جمهوری سوم نامید. دوره ای که کامیابی آن نه با بازتولید الگوهای گذشته، بلکه با بازآفرینی حکمرانی بر مدار منافع ملی، توسعه، مشارکت و انسجام ایرانیان، با اتکا به پشتوانه سترگ فرهنگ و تمدن چند هزار ساله این سرزمین و با پرهیز از تکرار خطاهای راهبردی گذشته سنجیده خواهد شد. در چنین افقی، بحث امروز ایران را نباید به دوگانه ساده انگارانه جنگ یا مذاکره فروکاست. این دو، ابزار سیاستند، نه خود سیاست. آنچه باید قطب نمای تصمیم گیری باشد، حفظ ایران، پاسداری از استقلال و تمامیت ارضی، تامین منافع ملی، ارتقای امنیت، گسترش رفاه عمومی و فراهم ساختن مسیر توسعه پایدار …
