به گزارش ایسنا، هوا یکی از پایههای اصلی ادامه زندگی انسان است و به همین دلیل، آلودگی آن از مهمترین چالشهای محیطی جهان به شمار میرود. در شهرهای بزرگ، این مسئله اهمیت بیشتری پیدا میکند، زیرا تراکم جمعیت، رفتوآمد زیاد، مصرف بالای انرژی و تمرکز فعالیتهای انسانی، زمینه را برای افزایش آلودگی فراهم میکند. آلودگی هوا فقط به معنای وجود دود در آسمان نیست، بلکه شامل حضور گازها و ذراتی در هواست که میتوانند سلامت انسان، دیگر جانداران و حتی شرایط اقلیمی شهر را تحت تأثیر قرار دهند. این مشکل سالانه باعث مرگ زودرس میلیونها نفر در جهان میشود و از مهمترین عوامل تهدیدکننده سلامت عمومی است.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم در دهههای آینده، بخش بزرگی از جمعیت جهان در شهرها زندگی خواهند کرد. بنابراین کیفیت هوای شهری مستقیماً با کیفیت زندگی انسانها گره خورده است. شهرها سهم بزرگی در مصرف منابع طبیعی و انتشار آلایندهها دارند و در عین حال، شکل توسعه شهری نیز بر شدت آلودگی اثر میگذارد. یکی از مواردی که در سالهای اخیر مورد توجه برنامهریزان قرار گرفته، نقش فضای سبز در ایجاد تعادل محیطی در شهرهاست. فضای سبز تنها یک عنصر زیباییبخش نیست، بلکه میتواند مانند ریههای شهر عمل کند و در کاهش بخشی از آلایندهها مؤثر باشد. از همین رو، بررسی علمی رابطه میان فضای سبز و آلودگی هوا برای مدیریت بهتر شهرها ضروری است.
میثم محرمی، پژوهشگر گروه سنجشازدور و GIS دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران، به همراه یک همکار دانشگاهی و با همراهی پژوهشگاه هواشناسی و علوم جو، در همین زمینه به بررسی الگوی پراکندگی آلودگی هوا در تهران و ارتباط آن با پوشش سبز شهری پرداخته و تلاش کردهاند تصویری روشنتر از این موضوع ارائه دهند که کدام بخشهای شهر بیشتر در معرض آلودگی قرار دارند و فضای سبز در این میان چه نقشی ایفا میکند.
در این پژوهش، محققان کلانشهر تهران را به عنوان محدوده مطالعه انتخاب کردند و به بررسی وضعیت آلودگی هوا در طول زمان و در نقاط مختلف شهر پرداختند. برای این کار از تصاویر ماهوارهای سنتینل-۵ استفاده شد. این ماهواره امکان پایش آلایندههای جوی را از فاصله دور فراهم میکند و به پژوهشگران اجازه میدهد بدون نیاز به اندازهگیری میدانی گسترده، تصویری کلی و قابل مقایسه …
