به گزارش ایسنا، منیر شحاده، کارشناس مسائل نظامی و راهبردی لبنان در مقالهای با اشاره به تحریمهای اقتصادی آمریکا علیه ایران و تهدید سایر کشورها درباره پایبندی به اجرای آنها نوشت: اختلاف میان ایالات متحده و ایران دیگر بر سر تحریمهای سنتی که تهران طی دهههای گذشته به آن عادت کرده، نیست؛ بلکه تقابل کنونی وارد مرحلهای کاملا متفاوت شده است؛ مرحلهای که عنوان اصلی آن، تلاش برای خفه کردن اقتصاد ایران و بستن هرگونه مجرای حیاتی برای بقای آن است. واشنگتن این بار قصد دارد تحریمها را «فرامرزی» کند؛ به این معنا که هدف تنها خودِ ایران نیست، بلکه واشنگتن تمامی کشورها، شرکتها، بانکها و حتی کشتیهای نفتکش را که به طهران در دور زدن این محاصره کمک کنند، هدف قرار میدهد. با این حال، برنامههای آمریکا از همان لحظه نخست با یک چالش بنیادین روبهرو شده است: چین.
پکن درخواست ایالات متحده برای مشارکت در منزوی ساختن ایران را رد کرده و وزارت امور خارجه چین اعلام کرده است که تحولات را از نزدیک زیر نظر خواهد داشت و برای حفاظت از حقوق و منافع خود، اقدامات لازم را انجام میدهد. چین با تأکید بر اینکه فشار و تحریم، راهکار حل منازعات بینالمللی نیست، موضع خود را روشن کرده است.
بدین ترتیب، چین از یک شریک تجاری ساده برای ایران، به آزمونی برای توانایی ایالات متحده بدل شده است؛ آزمونی که مشخص میکند آیا آمریکا میتواند تحریمهای ملی خود را به قواعدی الزامآور برای کل اقتصاد جهانی تبدیل کند یا خیر.
چین؛ روزنهای که بستن آن دشوار است
اهمیت چین نه تنها در ابعاد اقتصاد آن، بلکه در جایگاه استراتژیک این کشور در اقتصاد ایران نهفته است. طبق دادههای منتشر شده توسط رویترز، چین سالهاست که بزرگترین خریدار نفت ایران محسوب میشود و میانگین خرید روزانه آن در سال گذشته حدود ۱.۴ میلیون بشکه بوده است. اگرچه در ماههای اخیر، تحت فشارهای ناشی از تحریمهای آمریکا، حجم خریدها کاهش یافته، اما پالایشگاههای مستقل چینی همچنان به خرید نفت ایران ادامه میدهند.
نکته حائز اهمیت این است که بخش بزرگی از این تجارت، با ارزهایی غیر از دلار و از طریق شبکههای حملونقل و واسطههایی انجام میشود که نظارت و اعمال تحریم بر آنها بسیار پیچیده است. دقیقا مشکل واشنگتن همینجا آشکار میشود. …
