نفیس قصاب عبداللهی در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به تعریف سالمندی، اظهار کرد: در سالمندی بیولوژیک، میزان سالخوردگی بدن مورد توجه است. برای مثال ممکن است دو فرد ۷۰ ساله، یکی عملکرد جسمانی مناسبی داشته باشد و دیگری به سارکوپنی، پوکی استخوان و چند بیماری مزمن مبتلا باشد. بنابراین اگرچه سن تقویمی آنها یکسان است، میزان سالمندی بیولوژیک آنها متفاوت است.
وی ادامه داد: در سالمندی روانشناختی نیز سازگاری فرد با تغییرات زندگی اهمیت دارد. فردی که در سنین بالا انگیزه یادگیری، رضایت از زندگی و سازگاری مناسبی دارد، الزاماً دچار سالمندی روانشناختی نشده است، در حالی که ناامیدی، افسردگی و انزوا میتواند نشاندهنده مشکلات روانشناختی باشد.
وی درباره سالمندی اجتماعی نیز گفت: تغییر در نقشها، روابط اجتماعی، جایگاه اجتماعی و میزان مشارکت فرد در جامعه از جمله ابعاد سالمندی اجتماعی است. بنابراین فرد سالمندی که همچنان در فعالیتهای اجتماعی و داوطلبانه حضور دارد، لزوماً از نظر اجتماعی دچار سالخوردگی نشده است.
عبداللهی ادامه داد: نقش خانواده و جامعه در کیفیت زندگی سالمندان، تبعیض سنی، سوءرفتار با سالمندان، بازنشستگی و مسائل اقتصادی مؤثر بر زندگی آنان نیز از دیگر موضوعات مورد مطالعه در سالمندشناسی است. مراقبت، سیاستگذاری و موضوع «شهر دوستدار سالمند» یکی از حوزههای مهم مطالعات سالمندی است؛ چراکه محیط توانمندساز میتواند به سالمند کمک کند تا زندگی مستقل و با کیفیتی داشته باشد و در مقابل، محیط نامناسب شهری میتواند زمینه انزوای اجتماعی سالمند را فراهم کند.
تشخیص زودهنگام مشکلات سالمندان اهمیت دارد
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، ارزیابی جامع سالمندان را یکی از وظایف مهم سالمندشناسان عنوان کرد و گفت: ارزیابی وضعیت عملکردی، خطر زمینخوردن، وضعیت شناختی، تغذیه و سایر ابعاد زندگی سالمند از اهمیت زیادی برخوردار است، چراکه بسیاری از مشکلات سالمندان در مراحل اولیه شناسایی نمیشوند و فرد زمانی مراجعه میکند که مشکل به بیماری یا ناتوانی جدی تبدیل شده است.
وی افزود: شناسایی زودهنگام اختلالات میتواند امکان آغاز مداخلات پیشگیرانه را فراهم کند؛ برای مثال سوءتغذیه سالمند را میتوان پیش از رسیدن به مراحل شدید شناسایی و برای آن مداخله …
