دکتر مسعود شریفی در گفتوگو با ایسنا ضمن اشاره به اینکه دسترسی به خدمات مناسب سلامت یکی از حقوق مهم و اساسی هر جامعه محسوب میشود، اظهار کرد: با توجه به نقش و جایگاه پزشکان در ارائه خدمات سلامت، دسترسی به خدمات پزشکی همواره از اهمیت ویژهای برخوردار است و این دسترسی ابعاد مختلفی دارد که از جمله آنها میتوان به دسترسی جغرافیایی، دسترسی از نظر منابع مالی و سایر عوامل مؤثر بر بهرهمندی از خدمات سلامت اشاره کرد.
وی افزود: در بحث دسترسی جغرافیایی به خدمات پزشکی، در حال حاضر دو رویکرد عمده مطرح است؛ نخست اینکه تعداد دانشجویان پزشکی و به تبع آن تعداد پزشکان افزایش یابد تا با افزایش نیروی انسانی، حضور پزشکان در مناطقی که خدمات پزشکی کمتری دارند نیز بیشتر شود و رویکرد دوم، ایجاد توازن در توزیع نیروی پزشک در مناطق مختلف کشور است.
شریفی ادامه داد: در زمینه ایجاد توازن در توزیع پزشکان نیز میتوان سه رویکرد اصلی را مورد توجه قرار داد که نخست، استفاده از الزام و تعهد برای حضور پزشکان در مناطق محروم، دوم، ایجاد مشوقها و جذابیتهای لازم برای ترغیب پزشکان به فعالیت در مناطق کمترتوسعهیافته و سوم، استفاده از برنامههای ترکیبی مبتنی بر مجموعهای از این راهکارهاست.
وی با بیان اینکه در سالهای اخیر تقریباً از تمامی این رویکردها در کشور به شکلهای مختلف استفاده شده است، گفت: اگر به دوره اجرای برنامه تحول سلامت در اواسط دهه ۱۳۹۰ بازگردیم، در آن مقطع رویکردی اتخاذ شد که بر اساس آن، تعدادی از دانشجویان در رشتههای مختلف حوزه سلامت، از جمله پزشکی، به صورت متعهد خدمت برای مناطق محروم جذب و تربیت شدند.
معاون بهداشت دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد ضمن تاکید بر اینکه این افراد متعهد میشدند پس از فارغالتحصیلی، برای یک دوره زمانی نسبتاً طولانی در محل تعهد خود باقی بمانند و در همان منطقه به ارائه خدمت بپردازند، توضیح داد: این الگو هم در دوره پزشکی عمومی و هم در دوره تخصصی مورد استفاده قرار گرفت و در مجموع میتوان آن را راهکاری نسبتاً منطقی برای تأمین نیروی انسانی مورد نیاز مناطق محروم دانست.
وی با تأکید بر اینکه اجرای موفق این الگو مستلزم تحقق دو شرط اساسی است، اظهار کرد: نخست اینکه دستگاه بهرهبردار از این نیروها، یعنی دانشگاههای علوم پزشکی، تحت …
