تجربه نامطلوب، عامل اصلی بی‌اعتمادی به برخی کالاهای داخلی

احمدرضا اصغرپورماسوله در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص دلایل کاهش اعتماد مردم به برخی کالاهای ایرانی اظهار کرد: مسئله اصلی در این موضوع، اعتماد است. اعتماد به این معناست که فرد آن میزان به کارایی و درستکاری یک شخص یا موسسه اطمینان داشته باشد که حاضر شود ریسکی را از جانب او بپذیرد. برای مثال، زمانی که فردی پول خود را به شخص دیگری قرض می‌دهد، در واقع با وجود احتمال بازنگشتن پول، فرض می‌کند طرف مقابل به تعهد خود عمل خواهد کرد. بنابراین، اعتماد همواره با دو مولفه اصلی یعنی پذیرش ریسک و اطمینان از  وفاداری به تعهدات همراه است.

وی با اشاره به نقش شهرت در شکل‌گیری اعتماد، بیان کرد: شهرت، حاصل انباشته شدن تجربه‌های گذشته درباره یک فرد یا یک مجموعه است. ممکن است فردی تجربه مستقیمی از یک شخص یا موسسه نداشته باشد، اما تجربه‌های دیگران می‌تواند مبنای قضاوت و تصمیم‌گیری قرار گیرد. به همین دلیل، اگر درباره فرد یا مجموعه‌ای بیان شود که قابل اعتماد نیست، حتی بدون تجربه مستقیم نیز احتمال دارد دیگران نسبت به آن بی‌اعتماد شوند. در مقابل، شهرت مثبت نیز می‌تواند زمینه اعتماد عمومی را فراهم کند.

اصغرپورماسوله با بیان اینکه تجربه‌های منفی، مهم‌ترین عامل کاهش اعتماد به برخی کالاهای ایرانی است، گفت: اگر مصرف‌کننده محصولی از یک شرکت خریداری کند اما کالا کیفیت لازم را نداشته باشد یا مشخصات اعلام‌شده با واقعیت تفاوت داشته باشد، طبیعی است که اعتماد نسبت به آن شرکت کاهش پیدا کند.

وی افزود: برای نمونه، اگر شرکتی درباره توان یک محصول مانند جاروبرقی اطلاعاتی ارائه کند، اما مصرف‌کننده پس از خرید متوجه شود عملکرد واقعی کالا با آنچه اعلام شده تفاوت دارد، یا شرکتی وعده خدمات پس از فروش بدهد اما در زمان مراجعه مشتری پاسخگو نباشد، در واقع سرمایه اعتماد خود را از بین برده است. حتی افرادی که تجربه مستقیمی از خرید یک محصول ندارند نیز ممکن است تحت تاثیر تجربه‌های منفی دیگران نسبت به برخی تولیدکنندگان داخلی، نگاه مثبتی به آن کالا نداشته باشند.

این جامعه‌شناس خاطرنشان کرد: در مقابل، برخی کالاهای خارجی مانند محصولات آلمانی یا ژاپنی به دلیل شهرتی که در طول سال‌ها در زمینه کیفیت پیدا کرده‌اند، حتی بدون شناخت دقیق از شرکت تولیدکننده، از سوی مصرف‌کنندگان قابل اعتمادتر تلقی می‌شوند.

تبلیغات …