خبرنگاری تنها یک پیشه برای گذران زندگی نیست، بلکه رسالتی اجتماعی، فرهنگی و ملی است؛ رسالتی که بر پایه راستی، مسئولیتپذیری، شجاعت و پایبندی به حقیقت استوار شده و هدف آن، پاسداری از حقوق مردم و استوارسازی سرمایه اجتماعی است.
در هر جامعه مردمسالار، رسانه یکی از پایههای اصلی نظارت همگانی و پاسدار شفافیت است. خبرنگار، چشم بینای جامعه، زبان گویای مردم و وجدان بیدار افکار عمومی است. او وظیفه دارد واقعیتها را بیکموکاست بازگو کند، کاستیها را با انصاف و بر پایه اسناد بیان کند، از حقوق شهروندان دفاع کند و با نقد منصفانه عملکرد مسئولان، زمینه اصلاح، پاسخگویی و بهبود شیوه اداره امور را فراهم آورد. رسانهای که از این رسالت دور شود، مهمترین کارکرد خود، یعنی پاسداری از منافع عمومی را از دست خواهد داد.
امروزه با گسترش فضای مجازی و شبکههای اجتماعی، گردش اطلاعات با سرعتی بیسابقه انجام میشود و هر فردی میتواند در کسری از ثانیه تولیدکننده یا منتشرکننده خبر باشد. این تحول، در کنار فرصتهای ارزشمند برای آگاهیبخشی و مشارکت اجتماعی، چالشهایی همچون گسترش اخبار جعلی، شایعات، تحریف واقعیت، عملیات روانی، هتک حیثیت افراد و انتشار مطالب فاقد اعتبار را نیز به همراه داشته است.
در چنین شرایطی، نقش خبرنگاران حرفهای و رسانههای مسئول بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند؛ زیرا راستیآزمایی اخبار، دقت در انتشار اطلاعات، رعایت اخلاق حرفهای و حفظ امانتداری، مهمترین سرمایه رسانه در مقابله با بیاعتمادی و آشفتگی اطلاعاتی است. ارتقای سواد رسانهای جامعه و تقویت رسانههای مستقل و قانونمدار، ضرورتی انکارناپذیر برای صیانت از افکار عمومی و حفظ اعتماد اجتماعی به شمار میآید.
بیگمان، ارزشمندترین سرمایه یک خبرنگار، استقلال حرفهای اوست. قلمی که در گرو خشنودی صاحبان قدرت، ثروت یا منافع گروهی باشد، دیگر توان مطالبهگری و دفاع از حقوق مردم را نخواهد داشت. خبرنگار نه در جایگاه رویارویی با مسئولان قرار دارد و نه ستایشگر آنان است؛ بلکه بر پایه قانون، ناظر بر درستی اجرای امور، خواستار شفافیت و پاسدار منافع عمومی است.
نقد مسئولانه و پرسشگری مستند، نه تهدیدی برای مدیریت، بلکه فرصتی برای اصلاح، پیشگیری از خطا و افزایش اعتماد عمومی است.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران با به رسمیت شناختن آزادی مطبوعات در چارچوب قانون، جایگاه والای رسانه را استوار کرده است. همچنین قوانین مطبوعاتی، خبرنگاران را به راستی، امانتداری، انصاف، پاسداشت کرامت اشخاص و دفاع از حقوق عمومی موظف میکند. در مقابل، مسئولان نیز وظیفه دارند با شفافیت، پاسخگویی و فراهم کردن دسترسی آزاد رسانهها به اطلاعات، زمینه انجام درست رسالت خبرنگاران را فراهم سازند و نقد رسانهای را فرصتی برای بهبود عملکرد خود بدانند، نه تهدیدی برای جایگاهشان.
تجربه بسیاری از کشورهای پیشرفته نشان داده است که مبارزه با فساد، برقراری عدالت، افزایش سرمایه اجتماعی و دستیابی به توسعه پایدار، بدون رسانههای مستقل، مسئولیتپذیر و قانونمدار امکانپذیر نیست. هرچه خبرنگاران در فضایی امنتر، آزادتر و حرفهایتر فعالیت کنند، اعتماد عمومی نیز به نهادهای حاکمیتی و اجتماعی افزایش مییابد و راه اصلاح امور هموارتر میشود.
روز خبرنگار، تنها زمان سپاس و بزرگداشت فعالان رسانه نیست؛ بلکه فرصتی برای بازخوانی جایگاه رسانه در جامعه و یادآوری ضرورت پاسداشت استقلال حرفهای خبرنگاران است. امنیت شغلی، دسترسی آزاد به اطلاعات، پشتیبانی قانونی از خبرنگاران و پذیرش نقد منصفانه، مهمترین پایههای تکریم واقعی اصحاب رسانه به شمار میآید.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه به خبرنگارانی شجاع، مستقل، اخلاقمدار و قانونمحور نیاز دارد؛ خبرنگارانی که اعتبار قلم خود را نه در نزدیکی به صاحبان قدرت، بلکه در اعتماد مردم جستوجو میکنند. زیرا قلم خبرنگار، امانتی در دست او و حقیقت، والاترین رسالت این امانت است؛ رسالتی که تنها با استقلال، راستی و وفاداری به منافع عمومی معنا مییابد.
انتهای پیام
