سید علیرضا سالارحسینی در گفتوگو با ایسنا ضمن اشاره به پیشینه چنگال سیَن، اظهار کرد: این خوراکی یکی از شیرینیهای سنتی و نوروزی شهرستان ابرکوه است که تهیه آن از گذشته در میان خانوادههای این شهرستان رواج داشته و معمولاً چند روز و گاهی هفتهها پیش از فرارسیدن نوروز، فرآیند آمادهسازی آن آغاز میشده است.
وی افزود: چنگال سیَن در گذشته از جمله خوراکیهایی بود که برای پذیرایی از میهمانان نوروزی آماده میشد و در برخی خانوادهها در کنار دیگر عناصر سفره نوروزی قرار میگرفت و به همین دلیل، علاوه بر کارکرد غذایی، با آیینها و سنتهای استقبال از نوروز در ابرکوه نیز پیوند داشته است.
معاون گردشگری استان با بیان این که وجه تمایز این شیرینی، استفاده از جوانه گندم است، تصریح کرد: در گویش محلی ابرکوه به جوانه گندم «سین» گفته میشود و همین ماده اولیه، بخش اصلی فرآیند تهیه چنگال سیَن را تشکیل میدهد.
سالارحسینی ادامه داد: برای تهیه این شیرینی ابتدا دانههای گندم را خیس میکنند تا جوانه بزند و پس از جوانهزدن، گندمها روی پارچهای تمیز پهن میشوند تا به شیوه سنتی خشک شوند. پس از خشکشدن، جوانههای گندم آسیاب شده و در شیوه سنتی با مقدار مناسبی آرد گندم مخلوط میشوند.
وی گفت: در ادامه، ترکیب حاصل با شیره قند شامل قند و آب جوشیده، مقدار مناسبی نمک، زردچوبه و زعفران دمکرده مخلوط میشود تا خمیری با قوام مناسب به دست آید.
معاون گردشگری استان اضافه کرد: خمیر آمادهشده به قطعات کوچک تقسیم و به شکل نانهای کوچک درمیآید و سپس در تنور پخته میشود. استفاده از تنور در این مرحله یکی از بخشهای مهم شیوه سنتی تهیه چنگال سیَن محسوب میشود و در گذشته تنورهای خانگی و گِلی نقش مهمی در پخت این نانهای کوچک داشتهاند.
سالارحسینی با اشاره به مرحله نهایی تهیه این شیرینی سنتی اظهار کرد: پس از پخت نانها، آنها با موادی مانند ارده، شیره انگور، مغز گردو و پسته و ادویههایی مانند هل، دارچین و زنجبیل ترکیب میشوند و در برخی شیوهها رازیانه و سیاهدانه نیز به آن افزوده میشود.
وی افزود: در شیوه سنتی، مواد با دست با یکدیگر ترکیب و ورز داده میشوند تا ترکیبی منسجم حاصل شود و پس از کاهش دما، چنگال سیَن آماده مصرف و پذیرایی از میهمانان میشود.
معاون …
