عزیز مصطفایی در گفت و گو با ایسنا، با بیان اینکه کرمانشاه در حوزه بازیهای بومی محلی استانی بسیار غنی است، اظهار کرد: بازیهای بومی محلی این استان صرفا بازی نیستند، بلکه میراثی هستند که با تمام عناصر فرهنگی دیگر آن عجین شدهاند.
وی افزود: از گذشته مردم این استان، جامعه پذیر کردن، پذیرش مسئولیت و آماده شدن برای فرهنگ پذیری نسل جدید را با همین بازیها انجام میدادند.
کارشناس میراث فرهنگی ناملموس کرمانشاه با بیان اینکه بازیهای بومی محلی این منطقه به نوعی یک رسانه بودهاند، تصریح کرد: این بازیها، فرهنگ بومی محلی را به نسل جدید معرفی میکردند.
وی به بیان نمونههایی از کارکردهای مختلف این بازیها اشاره کرد و گفت: برای نمونه بازی قمچان که به ثبت ملی هم رسیده، در روستای ساتیاری پاوه به اشکال مختلفی انجام میشود. در این روستا، قمچان فقط یک بازی نیست، بلکه برای مردمی که در این روستا به شغل باغداری مشغولند و برداشت توت را از درختان خود دارند، این بازی میتواند مهارت انگشتان دست فرزندانشان را برای این کار در آینده تقویت کند.
مصطفایی اضفه کرد: بازی قلان نیز یکی دیگر از بازیهایی است که علاوه بر اینکه یک سرگرمی است، درس دفاع از رهبر جامعه و حفظ سرزمین را به نسل جدید یاد میدهد. در این بازی دو تیم در مقابل هم قرار میگیرند، هر تیم یک شخص خاص را در یک محل خاص قرار میدهد و اعضاء تیم برای حفاظت از این شخص و جلوگیری از تصرف آن مکان باهم مبارزه میکنند. در این بازی شخص نماد رهبر جامعه و مکان هم نماد سرزمین است و تیمها یاد میگیرند که جان خود را فدای دیگری و رهبرشان کنند.
وی با بیان اینکه در ورای همه بازیهای بومی محلی کرمانشاه یک فرهنگ غنی نهفته است، عنوان کرد: برآورد میشود در سطح استان حدود ۵۰۰ بازی بومی محلی داشته باشیم، اما متاسفانه تاکنون به اندازه تعداد انگشتهای یک دست هم از آنها به ثبت ملی نرسیده است.
به …
