پانتهآ رمضاننژاد در گفتوگو با ایسنا با اشاره به تفاوت اهدای عضو اهدای نسوج، اظهار کرد: دو نوع اهدا از جمله اهدای عضو و اهدای نسوج وجود دارد که اهدای عضو شامل کبد، کلیه، پانکراس، ریه، قلب و رودهها است، در حالیکه نسوج شامل بافت استخوانی، دریچههای قلب، تاندونها، بافت الاستیک، غضروف، کشکک زانو و ... میشود.
مسئول تیم پیوند عضو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد افزود: اهدای عضو در شرایطی انجام میشود که فرد دچار مرگ مغزی شده باشد، یعنی دیگر امکان بازگشت وجود ندارد، در این شرایط مغز از کار افتاده است، اما قلب همچنان فعالیت میکند و سایر اعضا نیز به دلیل ادامه فعالیت قلب، زنده هستند، بنابراین در این زمان امکان برداشت اعضا وجود دارد.
وی ادامه داد: پس از برداشت اعضا، اگر خانواده فرد مرگ مغزی رضایت به اهدای نسوج نیز داشته باشند، امکان برداشت نسوج هم وجود دارد که این فرآیند در بیمارستان انجام میشود.
رمضاننژاد با بیان اینکه اهدای نسوج در شرایط مرگ قلبی نیز امکانپذیر است، گفت: در مواردی مانند تصادفات، حوادث، دارآویختگی، مسمومیتها و سایر موارد فوت، اگر فرد جزو موارد ۱۹گانهای باشد که باید به سازمان پزشکی قانونی اعلام شود، پس از رضایت خانواده، امکان برداشت نسوج وجود دارد.
وی خاطرنشان کرد: البته همه افرادی که فوت میکنند، لزوماً امکان اهدای نسوج را ندارند و باید شرایط لازم را داشته باشند، حتی اگر فوت در منزل اتفاق افتاده باشد، در صورت رضایت خانواده، موضوع میتواند در پزشکی قانونی بررسی و در صورت وجود شرایط، رضایت برای اهدای نسج اخذ شود.
مسئول اهدای عضو دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد با اشاره به موارد منع اهدای نسوج نیز گفت: افرادی که سابقه اعتیاد تزریقی، از جمله مصرف تزریقی هروئین، داشته باشند، همچنین افرادی با سابقه زندان، ابتلا به سرطان یا برخی خالکوبیهای وسیع، از جمله خالکوبی گسترده در نواحی مختلف بدن، امکان اهدای نسوج را ندارند.
وی با اشاره به اهدای نسوج بیمار مرگ مغزی اسماعیل بیاتی که پس از تصادف انجام شد، اظهار کرد: این فرد شرایط لازم برای اهدا را داشت و بافت استخوانی و تاندونهای او برای برداشت به تهران منتقل شد تا فرآیندهای لازم برای آمادهسازی و استفاده از این نسوج انجام شود.
رمضاننژاد گفت: نسوج اهدایی پس از طی فرآیندهای لازم، برای استفاده بیماران نیازمند آماده میشوند و از هر بافت استخوانی ممکن است بیش از ۵۰ تا ۱۰۰ نفر بتوانند استفاده کنند.
انتهای پیام
