به گزارش ایسنا، چندی پیش نامهای از سوی حوزه وزارتی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی به پژوهشگاه میراث فرهنگی ارسال شد که بند ۲ و ۳ آن به پژوهشکده هنرهای سنتی اختصاص داشت. در بند ۲ این نامه با بازتعریف فوری ماموریت پژوهشکده هنرهای سنتی، آن را مکلف کرده است تا ظرف مدت یک ماه، برنامه عملیاتی خروجیهای قابل سنجش و نسبت خود با نیازهای امروز صنایع دستی، هنرهای سنتی و سیاستگذاری وزارتخانه را ارائه کند. در صورت عدم ارائه برنامه روشن و قابل دفاع ادامه فعالیت این پژوهشکده به شکل فعلی به صلاح نخواهد بود.
در بند ۳ نیز با موضوع بازنگری در جایگاه و شیوه فعالیت پژوهشکده هنرهای سنتی آمده است با توجه به ضعفهای مشهود در عملکرد پژوهشکده هنرهای سنتی در دو سال گذشته لازم است پیشنهاد استقرار این پژوهشکده در یکی از کاخموزهها یا فضاهای قابل بازدید عمومی مجددا بررسی شود تا فعالیتها، محصولات و دستاوردهای آن در معرض مشاهده بهرهبرداری و ارزیابی عمومی قرار بگیرد.
این ۲ بند اما با واکنش برخی پژوهشگران و هنرمندان هنرهای سنتی و همچنین میراث فرهنگی و طرفداران هنرهای ملی ایران روبرو شد.
مدتی پس از این مکاتبات، روزبه کردونی، مشاور عالی وزیر و مدیرکل حوزه وزارتی میراث فرهنگی، در نامهای به محمدابراهیم زارعی، رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، دستور بازدید فوری از مرکز هنرهای سنتی و ساماندهی آثار مجدد را ابلاغ کرد و نوشت: «بازدید و جلسه حضوری در محل هنرهای سنتی ضروری است. با اولویت و فوریت، کلیه اشیای موجود مرکز هنرهای سنتی تحویل ادارهکل موزهها شود».
با ادامهدار شدن موج واکنش کارشناسان و پیشکسوتان هنرهای سنتی، کردونی در مطلبی جداگانه توضیحاتی در این زمینه منتشر کرد که در بخشی از آن آمده است: «این اقدام بههیچوجه به معنای تعطیلی یا جابهجایی گروه هنرهای سنتی نیست، بلکه با هدف ارتقای سطح حفاظت و تامین الزامات امنیتی و حفاظتی آثار و پس از بررسیهای تخصصی و مشورت با مسئولان این گروه، موزه ملی ایران بهعنوان مقصد انتقال امانی این آثار انتخاب شده است».
پژوهشگران هنرهای سنتی تجربه تلخی از جابهجایی پژوهشگاه در دهه ۸۰ دارند و درباره عواقب این تصمیم بارها هشدار داده و نگرانند همان تجربه دوباره تکرار شود.
