ممکن است مخاطبی یک خبر را جستوجو اما پیش از ورود به سایت روزنامه، خبرگزاری یا شبکه تلویزیونی، خلاصهای از آن را با هوش مصنوعی دریافت کند. چند ثانیه بعد نیز ممکن است همان رویداد را در قالب ویدئو یا پست در شبکه اجتماعی مشاهده کند و حتی تحلیل فرد دیگری را درباره آن بخواند. در چنین شرایطی، زمانی که مخاطب به گزارش اصلی میرسد، ممکن است خبرنگار و رسانه خبری که آن اطلاعات را تولید کرده، کمرنگترین بخش این مسیر باشد.
خبرنگار همچنان گزارش میکند، تحریریه همچنان فعال است و خبر همچنان تولید میشود اما آنچه میان خبر و مخاطب قرار دارد، در حال تغییر است.
مخاطبان از سایت رسانهها فاصله میگیرند
در بخش بزرگی از دوران دیجیتال، مدل توزیع خبر ساده بود؛ رسانهها، خبر را در سایت خود منتشر، موتورهای جستوجو مخاطبان را به سمت آن هدایت و شبکههای اجتماعی نیز امکان دیده شدن مطالب را برای مخاطبانی فراهم میکردند که شاید بهطور مستقیم به سایت رسانه مراجعه نمیکردند اما این رابطه اکنون در حال تغییر است. شبکههای اجتماعی و ویدئویی برای نخستینبار در جهان به پرکاربردترین روش دسترسی به اخبار آنلاین تبدیل شدهاند.
این روند به معنای از بین رفتن صنعت خبری نیست، بلکه مسئله مهمتر نحوه توزیع خبر است؛ ممکن است مخاطب خبری گزارش خبری را در قالب ویدئویی در اینستاگرام یا توضیح یک خبرنگار را در تیکتاک و دیگر شبکههای اجتماعی مشاهده کند بنابراین خبرنگار خبر را تولید میکند اما ممکن است رسانه تولیدکننده خبر، دیگر رابطه مستقیمی با وی نداشته باشد.
تغییرات فقط به شبکههای اجتماعی محدود نیست بلکه شیوه جستوجوی اطلاعات نیز در حال تغییر است. برای سالها، موتورهای جستوجو عمدتا نقش واسطه را داشتند، کاربر سوال خود را مطرح و فهرستی از لینکها را دریافت میکرد و سپس تصمیم میگرفت وارد کدام سایت شود اما اکنون هوش مصنوعی این روند را تغییر داده است.
قابلیت پاسخگویی هوش مصنوعی گوگل و حالت هوش مصنوعی این شرکت، پاسخهای ترکیبی را بهطور مستقیم در محیط جستوجو ارائه میکنند. بنابراین ممکن است کاربر پاسخ خود را دریافت کند، بدون آنکه به منبع اصلی مراجعه کند. این روند برای مخاطب میتواند راحت باشد، اما برای رسانهها سوال مهمی ایجاد میکند؛ اگر پاسخ کافی باشد، چرا …
