گاهی یک نام، میتواند هزاران دل را بهم گره بزند نامی که مرزها، فاصلهها و تفاوتها را پشت سر میگذارد و انسانها را با یک احساس مشترک پیوند میدهد. «حُبُّ الحسین یَجمعُنا» تنها یک شعار نیست، روایت عشقی است که قرنهاست در دل عاشقان زنده مانده و هر سال در ایام اربعین، جلوهای تازه پیدا میکند.
در روزهایی که جادهها به سمت کربلا از حضور عاشقان پر میشود، دلهای بسیاری نیز از دور به این مسیر گره میخورد. کسانی که شاید فرصت همراهی با کاروان اربعین را نداشته باشند، اما در دل خود همان شوق زیارت، همان دلتنگی و همان ارادت را حمل میکنند.
عشق به حسین (ع) آدمها را از هر جایگاهی که باشند، کنار یکدیگر قرار میدهد، پیر و جوان، کودک و بزرگسال، زائر و جامانده، همه در یک مسیر قرار میگیرند.
در تبریز آیین پیادهروی جاماندگان اربعین، جلوهای از همین عشق بیمرز است. مردان و زنانی که با گامهایی آرام اما استوار، در مسیر خیابان بهشتی تا میدان ساعت قدم برمیدارند تا بگویند فاصله جغرافیا، هرگز نمیتواند میان عاشق و معشوق جدایی بیندازد عاشق که باشند مقصد یکی است آن هم حسین و کربلایش.
این مراسم نمایش وحدت، همدلی و ارادت مردمی است که با هر سن و سال و هر قشر و سلیقه، زیر پرچم حسین (ع) گرد هم میآیند.
تبریز امروز، رنگ و بوی دیگری گرفته بود. صدای نوحه، پرچمهای قرمز با نوشتههای یالثارات الحسین، موکبهای مردمی و پذیرایی خالصانه از رهگذران، فضایی که گویی بخشی از حالوهوای مسیر نجف تا کربلا در دل این شهر راه افتاده بود. مردمی که شاید توفیق حضور در پیادهروی اربعین را نداشته باشند، اما با حضور در این آیین، پیمان قلبی خود را با نهضت عاشورا تازه میکنند.
جاماندگان اربعین، در حقیقت جامانده نیستند، آنان نیز با دلهایی سرشار از عشق، همقدم با میلیونها زائر، نام حسین (ع) را زمزمه میکنند و نشان میدهند که راه کربلا، پیش از آنکه از جادهها بگذرد، از دل انسانها عبور میکند. در این مسیر، آنچه ارزش دارد، اخلاص قدمها و صداقت دلهاست؛ همان سرمایهای که هر سال، تبریز را به صحنهای از شور، ایمان و دلدادگی حسینی تبدیل میکند.
روایت دلهایی که جاماندهاند...
فاطمه کریمی، یکی از شرکتکنندگان جوان …
