به گزارش ایسنا، جنگ متجاوزانه علیه ایران، اقتصاد امارات را با آزمونی کمسابقه مواجه کرده است؛ بحرانی که اگرچه با استفاده از ظرفیتهای جایگزین، بخشهایی از صادرات نفتی را تا حدی حفظ کرده، اما پیامدهای آن به تجارت، خدمات، بنادر و اعتماد سرمایهگذاران این کشور غرب آسیا نیز انتقال پیدا کرده است.
رشد اقتصادی امارات در پی جنگ کُند شده است و اگرچه ابوظبی با استفاده از گزینههای موقت توانسته از شدت خسارتهای صادرات نفتی بکاهد، اما اختلال در کشتیرانی، بنادر و بخش غیرنفتی، اقتصاد این کشور را تحت فشار قرار داده و مهمترین عوامل این فشار، اختلال در تردد از تنگه هرمز در پی تحریکات آمریکایی-صهیونی، هدف قرار گرفتن برخی تأسیسات اماراتی و پیامد روانی جنگ بر سرمایهگذاران است.
بر اساس نوشته روزنامه الاخبار، وضعیت اقتصاد امارات تقریباً نمونهای مناسب برای شناخت ماهیت خسارتهایی است که اقتصاد کشورهای منطقه در نتیجه جنگ غیرقانونی و نامشروع علیه ایران متحمل شدهاند. این مسأله به چند عامل اساسی بازمیگردد که مهمترین آنها ساختار اقتصادی امارات است که برخلاف برخی اقتصادهای دیگر، کاملاً به درآمدهای نفتی وابسته نیست؛ همچنین ادغام گسترده این کشور در اقتصاد جهانی از نظر سرمایهگذاری، مالی و تجاری و برخورداری از ظرفیتهایی که میتواند برای کاهش پیامدهای جنگ به کار گرفته شود.
عوامل فشار بر بخشهای اقتصادی
در عمل، ۳ عامل فشار شدیدی بر عملکرد بخشهای اقتصادی امارات وارد کرده و خسارتهای مستقیم و غیرمستقیمی به همراه داشته است. نخست، اختلال یا توقف تردد کشتیرانی از طریق تنگه هرمز؛ دوم، هدف قرار گرفتن مستقیم برخی تأسیسات اماراتی که ایران آنها را بخشی از شبکه منافع و پایگاههای آمریکا در منطقه میداند؛ و سوم، آثار روانی جنگ که بخش مهمی از خسارتهای اقتصادی امارات را تشکیل میدهد.
بر اساس تازهترین برآوردهای بانک مرکزی امارات، انتظار میرود رشد تولید ناخالص داخلی به حدود ۱.۷ درصد برسد، در حالی که این رقم سال گذشته میلادی حدود ۶.۲ درصد بود؛ یعنی رشد اقتصادی حدود ۴.۵ واحد درصد کاهش یافته است. با این حال، برخی برآوردها از احتمال ثبت انقباض محدود در رشد نیز حکایت دارند.
تنگه هرمز و الگوی اقتصادی امارات
اهمیت تنگه هرمز برای اقتصاد امارات تنها به …
