به گزارش ایسنا، یکی از مسئلههای مهم در دوران دفاع مقدس، استفاده دشمن بعثی از ظرفیت گروههای ضد انقلاب و معاندی بود که به جهت کینهای که از نظام جمهوری اسلامی ایران داشتند، مورد حمایت ویژه رژیم صدام قرار گرفتند. بهطوری که تجهیز این گروهها در دوران دفاع مقدس از سوی ارتش عراق بهطور مرتب صورت میگرفت تا اعضای این گروهها بتوانند با اقدامات خرابکارانه خود در غرب کشور، از توان رزمندگان اسلام بکاهند تا هم ضربهای به کشور در این منطقه وارد شود و هم با سرگرم کردن رزمندگان، شرایط را برای پیروزی دشمن بعثی در مناطق جنوبی فراهم کنند؛ لذا فرماندهان در آن دوران برنامه و عملیاتهای ویژهای را برای مقابله با گروههای ضد انقلاب طراحی و به مرحله اجرا رساندند که با موفقیت هم همراه بود.
به همین منظور سلسله عملیاتهای عاشورا برای مقابله با ضد انقلاب طراحی شد. مرحله اول عملیات عاشورا با هدف سرکوبی نیروهای ضد انقلاب در غرب کشور، مرحله دوم با هدف انهدام نیروهای صدام در منطقه چنگوله و مرحله سوم هم با هدف انهدام چند تیپ از ارتش عراق و تخریب میادین مین از ۲۳ تا ۲۵ مرداد سال ۱۳۶۴ برگزار شد. برنامه رزمندگان برای ضربه زدن به ضد انقلاب بهطور دقیق در مرحله اول عملیات عاشورا اجرایی شد.
ضدانقلاب در ابتدای سال ۱۳۶۴ در قالب گروههای کومله و دموکرات کردستان کمک شایانی را به ارتش بعثی کرد و عمده فعالیت آنها هم در حوزه تخریب، خبرچینی برای فرماندهان دشمن بعثی، گستردگی محورهای نبرد و خسارت به مراکز دولتی، جهاد سازندگی و مناطق مسکونی و بعضاً کردنشین کردستان و آذربایجان غربی بود. سپاهیان اسلام در ۲۳ مرداد سال ۱۳۶۴ عملیات عاشورای یک را به فرماندهی جلال صادقی در شهر تکاب و صاییندژ اجرا کردند و در همان ساعات ابتدایی عملیات، علاوه بر دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده خود، ۵۰ نفر از ضد انقلاب را کشته و صدها نفر را به اسارت درآوردند. رزمندگان در اولین مرحله از این …
