به گزارش ایسنا، این روش باعث بروز التهاب یا عوارض جانبی نشد، اما تاثیر محدودی بر بازگشت پاسخ چشمها به نور داشت و بینایی زن را بازنگرداند.
به نقل از نیچر، پیوند میتوکندریهای سالم که اندامکهایی هستند که انرژی مورد نیاز سلولها را تولید میکنند، به عنوان روشی برای درمان بیماریهایی که به این اندامکها در بافتهای مختلف آسیب میزنند، در حال بررسی است. سلولهای آسیب دیده میتوانند میتوکندریهای سالم را جذب کنند و در برخی موارد، این میتوکندریها به افزایش بقای سلولها و بازگرداندن بخشی از عملکرد بافت کمک میکنند. پیش از این، در آزمایشهایی روی انسان، میتوکندریها به قلب و مغز پیوند زده شده بودند. اکنون دانشمندان از نخستین مورد پیوند میتوکندری به چشم خبر دادهاند.
یک خونریزی مغزی در ماه فوریه به عصب بینایی و شبکیه این زن آسیب زده بود و تقریبا موجب نابینایی کامل او شده بود؛ به گونهای که مردمک چشمهایش حتی در واکنش به تاباندن نور نیز هیچ واکنشی نشان نمیدادند.
پس از تزریق میتوکندریها، مردمک چشمهای او به نور واکنش نشان دادند، اما این اثر موقتی بود و پس از حدود چهار هفته کاهش یافت. یافتههای این مطالعه در قالب مقاله یک پیشچاپ در ۱۰ اوت منتشر شدهاند و هنوز داوری همتا (peer review) نشدهاند.
«تِمورخان آیوبوف»، زیستشناس میتوکندری در موسسه چشم پزشکی مولکولی و بالینی بازل در سوئیس، میگوید این مطالعه نشان میدهد تزریق میتوکندریهای خود فرد به چشم، «نسبتا ایمن» است. با این حال، به گفته او، این مطالعه هنوز اثربخشی درمانی پیوند میتوکندری را تایید نمیکند.
«دیوید پوتریانو»، عصبشناس دانشکده پزشکی ایکان در مونتسینای نیویورک و یکی از نویسندگان پیشچاپ، میگوید هدف اصلی پژوهشگران، بررسی ایمنی این روش بوده است. او میگوید: ما اصلا نمیتوانیم اثربخشی را ثابت کنیم و تلاشمان هم برای اثبات آن نیست، اما در عین حال تاثیر قابلتوجهی بر تغییرات فیزیولوژیک چشم مشاهده کردیم.
موفقیتی همراه با محدودیت
پوتریانو و همکارانش میخواستند بررسی کنند که آیا تزریق مستقیم میتوکندری به چشم میتواند به بازگرداندن عملکرد سلولهای گانگلیونی شبکیه کمک کند یا خیر. این سلولها نورونهایی هستند که در بخش داخلی شبکیه قرار دارند و سیگنالهای بینایی …
