به گفته دفتر مطبوعاتی «مرکز تحقیقات زیستپزشکی پنینگتون» (PBRC)، درک این پدیده میتواند به توسعه درمانهای جدید برای این نوع دیابت منجر شود.
جان کیروان، پژوهشگر ارشد این مرکز، میگوید: «افزایش مقاومت به انسولین در عضلات، مکانیسمی کلیدی در بروز دیابت نوع ۲ است. سالها آزمایشهای کشت سلولی و مشاهدات بر روی بیماران دیابتی به ما کمک کرده است تا دریابیم که ایجاد مقاومت به انسولین با تجمع پروتئین Miro ۱ در سلولهای عضلانی مرتبط است؛ علاوه بر این، مشخص شده است که فعالیت بدنی به حذف این پروتئین کمک میکند.»
دانشمندان این کشف را در حالی انجام دادند که چگونگی تأثیر دیابت نوع ۲ بر ساختار و عملکرد میتوکندریها که در واقع «نیروگاههای» اصلی سلول هستند را در انسانها و سایر پستانداران بررسی میکردند. مشاهدات پیشین نشان داده بود که پیشرفت این اختلال متابولیک با کاهش اندازه میتوکندریها، تغییراتی در ساختار داخلی آنها و بروز انواع اختلالات عملکردی همراه است.
برای پی بردن به ماهیت و پیامدهای این ناهنجاریها، پژوهشگران نمونههایی از سلولهای عضلانی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ جمعآوری کردند و همزمان با پیشرفت بیماری، … …

بازار

















































































