این روند بیش از همه، جمعیتهایی را تحت تاثیر قرار میدهد که از پیش با آسیبپذیریهای متعدد و ظرفیت محدود برای سازگاری مواجه هستند و در عین حال، خطرات بهداشتی و دسترسی آنان به خدمات را در مسیر مهاجرت تغییر خواهد داد.
در بحث درباره تغییرات اقلیمی، معمولا تمرکز بر افزایش دما، رویدادهای شدید آبوهوایی و تخریب محیط زیست است با این حال، یکی از مهمترین پیامدهای این بحران، جابجایی و آوارگی انسانها، کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
بر اساس گزارش «گراندسول» (Groundswell) بانک جهانی، تغییرات اقلیمی میتواند تا ۲۰۵۰ موجب مهاجرت داخلی حداکثر ۲۱۶ میلیون نفر در ۶ منطقه از جهان شود بهطوریکه کانونهای اصلی مهاجرتهای داخلی ناشی از اقلیم، حتی از ۲۰۳۰ پدیدار خواهند شد.
در همین حال، «مرکز نظارت بر آوارگی داخلی» (IDMC) فقط در ۲۰۲۴، رکورد ۴۵.۸ میلیون مورد جدید آوارگی را به دلیل بلایای مرتبط با تغییرات اقلیمی ثبت کرده که تقریبا دو برابر میانگین سالانه در دهه گذشته است و نشان میدهد این مسئله نه پیشبینی برای آیندهای دور، بلکه روندی است که هماکنون در حال وقوع است.
چگونه تغییرات اقلیمی موجب مهاجرت میشود؟
بر اساس گزارش ریلیف وب، مهاجرت همواره تحت تاثیر عوامل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بوده است با این حال، شرایط زیستمحیطی به بخش فزایندهای از این معادله تبدیل میشوند. هنگامی که خشکسالی تولیدات کشاورزی را از بین میبرد، سیل زیرساختها را ویران میکند یا بیابانزایی دسترسی به آب و غذا را کاهش میدهد، جوامع ممکن است ابزار تامین معیشت خود را از دست بدهند. در چنین شرایطی، مهاجرت دیگر نه یک انتخاب، بلکه بیش از هر چیز به مسئلهای برای بقا تبدیل میشود.
رابطه میان تغییرات اقلیمی و مهاجرت بهندرت مستقیم است. فشارهای محیطی معمولا با آسیبپذیریهای موجود، ازجمله فقر، ضعف نهادها، بیثباتی سیاسی و محدودیت فرصتهای اقتصادی، درهمتنیده میشوند. از این رو، تغییرات اقلیمی میتواند به تشدید خطرات موجود منجر و برای میلیونها نفر، مهاجرت به راهبردی برای سازگاری با افزایش نااطمینانیهای محیطی تبدیل شود.
این الگو در مناطق مختلف نیز قابل مشاهده است. بانک جهانی پیشبینی کرده است که تا ۲۰۵۰، شمار مهاجران اقلیمی داخلی در کشورهای جنوب صحرای آفریقا میتواند …
