به گزارش ایسنا، در سال ۲۰۰۹ که هوگو چاوز، رئیس جمهور وقت ونزوئلا در اعتراض به حمله نظامی به نوار غزه، سفیر رژیم صهیونیستی را اخراج کرد، روابط دیپلماتیک میان ۲ طرف قطع شد.
۱۷ سال بعد ۲ طرف توافق کردند که سازوکاری برای از سرگیری ارائه خدمات کنسولی به شهروندان خود ایجاد کنند، اگرچه این گام محدود بود اما تا همین اواخر بعید به نظر میرسید.
کلمبیا پا را فراتر گذاشت، دولت «آبلاردو د لا اسپریلا» رئیس جمهور جدید این کشور نه تنها تصمیم قطع روابط دیپلماتیک را که «گوستاوو پترو» رئیس جمهور قبلی گرفته بود، لغو کرد، بلکه انتقال سفارت کلمبیا به قدس اشغالی را نیز اعلام کرد و حاکمیت این رژیم بر بلندیهای جولان را به رسمیت شناخت.
این در حالی است که طبق قوانین بینالمللی، بلندیهای جولان جزء خاک سوریه است که از سال ۱۹۶۷ توسط این رژیم اشغال شده و در سال ۱۹۸۱ به اراضی تحت اشغال آن افزوده شده است و اکثریت قریب به اتفاق جامعه بینالمللی از جمله آلمان و سازمان ملل، الحاق آن را به رسمیت نمیشناسند.
نوسان سیاسی
«اسحاق کارو» استاد دانشگاه آلبرتو هورتادو در شیلی در مصاحبهای با «دویچه وله» گفت: به دلیل ظهور راست افراطی در منطقه، «موج» نزدیکی به اسرائیل به وجود آمده است و این روند با «همسویی فعال با روندهای سیاست خارجی آمریکا» مرتبط است.
«دانیل واگنر» دانشیار گروه روابط بینالملل در دانشگاه عبری قدس اشغالی نیز با اشاره به این «موج همگرایی» گفت: این روند با «ژایر بولسونارو» رئیس جمهور سابق برزیل و «نجیب بقیله» رئیس جمهور السالوادور آغاز شد و اکنون به ویژه با «خاویر میلی» رئیس جمهور آرژانتین و سایر کشورها آشکار شده است.
واگنر با اشاره به یک تغییر سیاسی از چپ به راست، به متغیر دیگری نیز اشاره کرد که آن پوپولیسم است.
او گفت: وقتی پوپولیسم به جنبش راستگرا اضافه شود، نه تنها همگرایی بلکه حتی «پذیرش» واقعی اسرائیل نیز به وجود خواهد آمد.
«گیلبرتو آراندا» تحلیلگر سیاسی از دانشگاه شیلی نیز از یک روند منطقهای صحبت کرد که اولین عنصر آن، گرایش شدید به آمریکا در سایه دولت دونالد ترامپ و در نتیجه به سمت همگرایی با اسرائیل است.
از خاویر میلی به کلمبیا
آرژانتین بارزترین نمونه این همگرایی است چرا که رئیس جمهور آن همگرایی …
