به گزارش ایسنا، با آغاز جنگ تحمیلی عراق علیه ایران نیز با توجه به تجربهای که پزشکان و امدادگران در غرب کشور بهدست آورده بودند، پا به عرصه خدمترسانی و درمان گذاشتند.
هرچند در سالهای نخست به دلیل شدت حملههای رژیم بعث عراق در سال اول جنگ اولویت دفاع بود به همین دلیل بیشتر رزمندگان فقط برای دفاع به جبهه اعزام میشدند و کمتر به شناسایی تخصصشان پرداخته میشد اما در سال دوم جنگ و پس از انجام چند عملیات از جمله «ثامنالائمه (ع)» (شکسته شدن حصر آبادان) این رویکرد به کلی تغییر کرد.
امروز اول شهریورها در تقویم روز پزشک نامگذاری شده است. به همین دلیل به معرفی سه بیمارستان صحرایی در جنگ تحمیلی میپردازیم:
بیمارستان صحرایی ( زیرزمینی ) نفت شهر
این بیمارستان در تاریخ ۱۳۶۳/۸/۱۴ در محل استقرار بهداری تیپ۳ لشکر۸۸ زاهدان در فاصله ۲۵ کیلومتری بیمارستان صحرایی سومار نزدیک نفت شهر در کنار مرز عراق توسط گروهان خدمات بهداری مراغه جمعی پشتیبانی منطقه ۴ دایر و نیازمندیهای تدارکاتی آن توسط لشکر ۸۸ زاهدان تأمین میکرد.
در تاریخ ۱۳۶۵/۹/۲۲ برحسب ضرورت گسترش داده شد و باتوجه به انحلال بیمارستان صحرایی حسینیه جنوب امکانات آن به این بیمارستان منتقل شد. نیازمندیهای تیمهای جراحی و پزشکی آن توسط مأموریتهای محوله از طرف اداره بهداری نیروی زمینی ارتش (نزاجا) تأمین میشد.
این بیمارستان در عملیات «کربلای۶» در تاریخ ۱۳۶۵/۶/۲۳ فعالیت چشمگیری داشت. ولی باتوجه به ازدحام مجروحین در حیـن عملیـات، مسئولان بیمارستـان سعی مــیکردنـد بیشتر مجـروحیـن را به واحـدهـای درمانی مراکـز شهرهای امن منتقل کنند.
بیمارستان صحرایی ( زیر زمینی) پادگان ابوذر ( سرپل ذهاب)
این بیمارستان در تاریخ ۱۳۶۲/۷/۱۱ در محوطه پادگان تیپ۳ لشکر۸۱ کرمانشاه و توسط پشتیبانی آن در نزدیکی شهر سرپل ذهاب به صورت سولهای احداث شد. نیازمندیهای آن توسط یگان عملیاتی مجاور آن تأمین میشد.
تیمهای جراحی و پزشکی مورد نیاز آن باتوجه به یگانهای عملیاتی مجاور آن ازجمله سپاه پاسداران از طریق وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی تأمین شده بود و در صورت ضرورت اداره بهداری نیروی زمینی ارتش نیز مأمورینی اعزام میکرد.
در ۱۳۶۳/۱۲/۱۶ باتوجه به …
