در آغوش رشتهکوههای سر به فلک کشیده زاگرس، آنجا که ابرها بر فراز قلهها سایه میاندازند و نسیم، عطر بلوط و گردو را در کوچههای سنگفرش شده میپراکند، روستایی آرام و باشکوه به نام سرآقاسید نفس میکشد، روستایی که به واسطه معماری پلکانی، بافت تاریخی و طبیعت کمنظیرش، سالهاست لقب «ماسوله زاگرس» را بر دوش میکشد، خانههایی که حیاط هر کدام، سقف خانهای دیگر است، کوچههایی که هر پیچ آن روایتی از زندگی نسلهای گذشته را در خود نهفته دارد و چشماندازهایی که هر بینندهای را به تحسین وا میدارد، سرآقاسید را به یکی از زیباترین و ارزشمندترین روستاهای تاریخی ایران تبدیل کرده است.
سرآقاسید تنها یک روستا نیست، بلکه گنجینهای از تاریخ، فرهنگ، معماری و طبیعت است که در دل چهارمحال و بختیاری جای گرفته و هر گوشه آن ظرفیت تبدیل شدن به مقصدی ماندگار برای گردشگران داخلی و خارجی را دارد، آبوهوای دلانگیز کوهستانی، چشمههای زلال، طبیعت بکر، باغهای سرسبز، سکوت دلنشین کوهستان و بافت تاریخی منحصربهفرد، مجموعهای کمنظیر را خلق کرده که میتواند نقش مهمی در رونق گردشگری، ایجاد اشتغال و شکوفایی اقتصاد محلی ایفا کند، اینجا مقصدی است برای آنان که میخواهند اصالت را لمس کنند، در کوچههای تاریخ قدم بزنند و آرامش را دور از هیاهوی شهرها تجربه کنند.
اما پشت این همه زیبایی، روایتی تلخ از سالها بیتوجهی نهفته است، روستایی که میتوانست امروز یکی از شناختهشدهترین مقاصد گردشگری کشور باشد، همچنان با کمبود زیرساختهای اولیه دستوپنجه نرم میکند، بسیاری از خانههای تاریخی آن در گذر زمان فرسوده شدهاند، مالکان برای مرمت و مقاومسازی با مشکلات اداری و کمبود اعتبارات مواجه هستند و نبود امکاناتی همچون مسیر دسترسی مناسب، پارکینگ، اقامتگاههای بومگردی استاندارد، خدمات رفاهی، تابلوهای معرفی و اطلاعرسانی و سایر زیرساختهای گردشگری، فرصت معرفی شایسته این نگین ارزشمند را از استان و کشور گرفته است.
ثبت ملی سرآقاسید در سال ۱۴۰۰، نویدبخش آغاز فصل تازهای برای حفاظت و احیای این میراث ماندگار بود، اما این اتفاق تاکنون نتوانسته آنگونه که انتظار میرفت، زمینهساز تحول در این روستای تاریخی شود. هنوز بسیاری از بناهای ارزشمند آن چشمانتظار مرمتاند، زیرساختهای گردشگری در حد ظرفیتهای روستا …
