به گزارش ایسنا، سایت ادبی «منتال فراست» به مناسبت انتشار این رمان به زبان انگلیسی نوشت: شاید نگارش این کتاب در سایه نزدیک شدن مرگ نویسنده به پایان رسیده باشد، اما هیچگونه فضای تلخ یا مرگاندیشانهای در آن دیده نمیشود؛ بلکه این اثر، نامهای عاشقانه و منحصربهفرد خطاب به زادگاه وارگاس یوسا و بهویژه موسیقی کشور پرو است.
قهرمان آرمانگرا و تا حدی عجیبوغریب رمان، روزنامهنگار حوزه موسیقی به نام «تونیو آزپیلکوئتا» است. تونیو همواره آرزو داشت استاد موسیقی پرو شود اما در آغاز داستان، با تدریس در یک مدرسه دخترانه و نوشتن مقاله برای مجلات تخصصی، درآمدی ناچیز دارد. خوشبختانه، همسر صبور و فداکارش، «ماتیلده»، مخارج زندگی او را تامین میکند. تونیو شخصیتی آشناست: همان شیفته فرهنگ که دستش خالی است. اگر او بریتانیایی بود، احتمالا شیفته متعصب سبک «فری جاز» (free jazz) یا یکی از نوازندگان گمنام سبک «دلتا بلوز» میشد؛ اما اینجا پرو است و دلبستگی ویژه تونیو، سبک «والس» (vals)؛ نوعی موسیقی پرویی است که والس اروپایی را با سنتهای آفریقایی و بومی آمریکای لاتین درمیآمیزد. …
