پژوهشگران دانشگاه میشیگان، نقش میتوکندریها را در عملکرد سلولهای بدن بررسی کردند. میتوکندریها ساختارهای کوچکی درون سلول هستند که مواد مغذی را به انرژی قابل استفاده برای سلول تبدیل میکنند. میتوکندریها به دلیل نقش مهم خود در تامین انرژی، اغلب «نیروگاه سلول» نامیده میشوند. اختلال یا آسیب در عملکرد آنها میتواند توانایی سلولها برای انجام فعالیتهای طبیعی را کاهش دهد. نتایج پژوهشهای پیشین نیز اختلال عملکرد میتوکندری را با شماری از بیماریها، از جمله دیابت، مرتبط دانستند.
دیابت نوع ۲ زمانی ایجاد میشود که بدن بهدرستی به انسولین پاسخ نمیدهد و در ادامه ممکن است توانایی تولید مقدار کافی از این هورمون را نیز از دست بدهد. انسولین، هورمونی است که به قند موجود در جریان خون اجازه میدهد وارد سلولها شود تا برای تامین انرژی مورد استفاده قرار گیرد.
بخش عمده انسولین بدن توسط سلولهای بتا در لوزالمعده تولید میشود. این سلولها بهطور مداوم میزان قند خون را کنترل و هنگامی که سطح قند افزایش مییابد، بهویژه پس از صرف غذا، انسولین ترشح میکنند.
دانشمندان پیشتر میدانستند میتوکندریهای موجود در سلولهای بتا در افراد مبتلا به دیابت اغلب عملکرد طبیعی ندارند. با این حال، مشخص نبود آسیب میتوکندری فقط با دیابت ایجاد میشود یا بهطور مستقیم نحوه عملکرد این سلولهای مهم را تغییر میدهد.
پژوهشگران دانشگاه میشیگان برای بررسی این موضوع، آزمایشهایی روی موشها انجام دادند و با ایجاد اختلال عمدی در عملکرد میتوکندری سلولهای بتا، پیامدهای آن را بررسی کردند. آنان در ادامه، چندین سازوکار مهم برای حفظ سلامت میتوکندری ازجمله دیانای میتوکندری و سازوکارهای سلولی مسوول شناسایی و حذف میتوکندریهای آسیبدیده را مورد مطالعه قرار دادند.
گروه پژوهشی دریافت که ایجاد اختلال در بخشهای مختلف این سامانهها به نتیجه مشابهی منجر میشود. میتوکندریهای آسیبدیده، پاسخ استرس را در سلولهای بتا فعال میکنند و باعث میشوند این سلولها بخشی از ویژگیهای تخصصی خود را که برای تولید و ترشح مناسب انسولین ضروری است، از دست بدهند.
به بیان ساده، سلولها از بین نرفتند، اما دیگر مانند سلولهای کاملا فعال تولیدکننده انسولین عمل نکردند. از دست رفتن عملکرد طبیعی سلولها …
